sultan

See also Sultan, sultán, and sułtan

English

Wikipedia

Etymology

From French sultan, from Turkish sultan, from Arabic سلطان (sulṭān), from Aramaic  (šultānā, “strength, authority”). Compare soldan.

Pronunciation

• IPA: /ˈsʌltən/
• Rhymes: -ʌltən

Noun

sultan (plural sultans)

1. Originally, a secular office, formally subordinate to -, but de facto the power behind the throne of the (theoretically universal) caliph.
2. A hereditary ruler in various Muslim states (sultanate), varying from petty principalities (as in Indonesia and in Yemen), often vassal of a greater ruler, to independent realms, such as Oman, Brunei, or an empire such as the Turkish Ottoman Empire.
3. A variant of solitaire, played with two decks of cards.
4. A breed of chicken originating in Turkey, kept primarily in gardens for ornamental reasons. See: sultan (chicken)

Derived terms

• sultana
• sultanate

Translations

office

• Macedonian: султан (mk) (súltan) m

• Marathi: सुल्तान (mr) (sultāna)

ruler

• Arabic: سلطان (ar) (sulṭān) m
• Armenian: սուլթան (hy) (sult’an)
• Central Atlas Tamazight: ⴰⴳⵍⵍⵉⴷ (agellid)
• Czech: sultán (cs) m
• Danish: sultan (da) c
• Dutch: sultan (nl) m
• Esperanto: sultano (eo)
• Faroese: sultánur (fo) m
• Finnish: sulttaani (fi)
• French: sultan (fr) m, soudan (fr) m
• German: Sultan (de) m
• Greek: σουλτάνος (el) (soultanos) m
• Hindi: सुल्तान (hi) (sultān) m
• Hungarian: szultán (hu)
• Irish: sabhdán (ga) m
• Italian: sultano (it) m
• Khmer: ស៊ុលតង់ (km) (sultɑng)
• Macedonian: султан (mk) (súltan) m

• Marathi: सुल्तान (mr) (sultāna) m
• Old Irish: sabdán m
• Persian: سلطان (fa) (soltān)
• Polish: sułtan m
• Portuguese: sultão (pt) m
• Russian: султан (ru) (sultan)
• Serbo-Croatian:

  Cyrillic: султан (sh) m

  Roman: sultan (sh) m

• Slovak: sultán (sk) m
• Spanish: sultán (es) m
• Tatar: солтан (tt) (soltan)
• Turkish: sultan (tr) m
• Turkmen: soltan (tk)
• Urdu: سلطان (ur) (sultān) m
• Walloon: zultan (wa) m

solitaire

See also

• sultana bird

---

Dutch

Noun

sultan m (plural sultans, ^??? please provide the diminutive!)

1. sultan, a Muslim ruler title
2. a certain pastry

Derived terms

• sultana
• sultanaat
• sultane
• sultanshoen

References

• M. J. Koenen & J. Endepols, Verklarend Handwoordenboek der Nederlandse Taal (tevens Vreemde-woordentolk), Groningen, Wolters-Noordhoff, 1969 (26th edition) [Dutch dictionary in Dutch]

---

French

Noun

sultan m (plural sultans)

1. A sultan: a Muslim ruler with a certain title.
2. A silk-ornamented basket.
3. A perfume sachet to put in a linen coffer.

Synonyms

• soudan

References

• Nouveau Petit Larousse illustré. Dictionnaire encyclopédique. Paris, Librairie Larousse, 1952, 146th edition

---

Maltese

Etymology

From Arabic سُلْطَان (sulṭān).

Pronunciation

• IPA: /sʊlˈtɐːn/

Noun

sultan m (plural slaten)

1. (dated) king

Related terms

• saltna
• sultana

---

Serbo-Croatian

Etymology

From Turkish sultan, from Arabic سلطان (sulṭān).

Noun

sùltān m (Cyrillic spelling су̀лта̄н)

1. sultan

Declension

    declension of sultan

	singular	plural
nominative	sùltān	sultani
genitive	sultána	sultana
dative	sultanu	sultanima
accusative	sultana	sultane
vocative	sultane	sultani
locative	sultanu	sultanima
instrumental	sultanom	sultanima

---

Turkish

Etymology

From Arabic سلطان.

Noun

sultan (definite accusative sultanı, plural sultanlar)

1. A monarchic title for Sunni Muslim monarchs.
2. A noble title for monarch's mother, wifes and children.
3. A honorific title for Bektashi saints.
4. A breed of chicken originating in Turkey, kept primarily in gardens for ornamental reasons. See: sultan (chicken)

Declension

declension of sultan

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	sultan	sultanlar
definite accusative (belirtme)	sultanı	sultanları
dative (yönelme)	sultana	sultanlara
locative (bulunma)	sultanda	sultanlarda
ablative (çıkma)	sultandan	sultanlardan
genitive (tamlayan)	sultanın	sultanların

possessive forms of sultan

nominative	singular	plural
benim (my)	sultanım	sultanlarım
senin (your)	sultanın	sultanların
onun (his/her/its)	sultanı	sultanları
bizim (our)	sultanımız	sultanlarımız
sizin (your)	sultanınız	sultanlarınız
onların (their)	sultanları	sultanları
accusative	singular	plural
benim (my)	sultanımı	sultanlarımı
senin (your)	sultanını	sultanlarını
onun (his/her/its)	sultanını	sultanlarını
bizim (our)	sultanımızı	sultanlarımızı
sizin (your)	sultanınızı	sultanlarınızı
onların (their)	sultanlarını	sultanlarını
dative	singular	plural
benim (my)	sultanıma	sultanlarıma
senin (your)	sultanına	sultanlarına
onun (his/her/its)	sultanına	sultanlarına
bizim (our)	sultanımıza	sultanlarımıza
sizin (your)	sultanınıza	sultanlarınıza
onların (their)	sultanlarına	sultanlarına
locative	singular	plural
benim (my)	sultanımda	sultanlarımda
senin (your)	sultanında	sultanlarında
onun (his/her/its)	sultanında	sultanlarında
bizim (our)	sultanımızda	sultanlarımızda
sizin (your)	sultanınızda	sultanlarınızda
onların (their)	sultanlarında	sultanlarında
ablative	singular	plural
benim (my)	sultanımdan	sultanlarımdan
senin (your)	sultanından	sultanlarından
onun (his/her/its)	sultanından	sultanlarından
bizim (our)	sultanımızdan	sultanlarımızdan
sizin (your)	sultanınızdan	sultanlarınızdan
onların (their)	sultanlarından	sultanlarından
genitive	singular	plural
benim (my)	sultanımın	sultanlarımın
senin (your)	sultanının	sultanlarının
onun (his/her/its)	sultanının	sultanlarının
bizim (our)	sultanımızın	sultanlarımızın
sizin (your)	sultanınızın	sultanlarınızın
onların (their)	sultanlarının	sultanlarının

predicative forms of sultan

simple present	singular	plural
ben (I am)	sultanım	sultanlarım*
sen (you are)	sultansın	sultanlarsın*
o (he/she/it is)	sultan / sultandır	sultanlar* / sultanlardır*
biz (we are)	sultanız	sultanlarız
siz (you are)	sultansınız	sultanlarsınız
onlar (they are)	sultanlar	sultanlardır
simple past	singular	plural
ben (I was)	sultandım	sultanlardım*
sen (you were)	sultandın	sultanlardın*
o (he/she/it was)	sultandı	sultanlardı*
biz (we were)	sultandık	sultanlardık
siz (you were)	sultandınız	sultanlardınız
onlar (they were)	sultandılar	sultanlardı
indirect / unwitnessed past	singular	plural
ben (I was)	sultanmışım	sultanlarmışım*
sen (you were)	sultanmışsın	sultanlarmışsın*
o (he/she/it was)	sultanmış	sultanlarmış*
biz (we were)	sultanmışız	sultanlarmışız
siz (you were)	sultanmışsınız	sultanlarmışsınız
onlar (they were)	sultanmışlar	sultanlarmış
*Not used, but perhaps rarely - chiefly grammatical formations. Note: Plural forms are not used with adjectives.

Derived terms

• çelebi sultan
• haseki sultan
• saplı sultan
• sultan böreği
• sultan camileri
• sultan kethüdası
• sultan tavuğu
• sultani
• sultanibuselik
• sultanihüzzam
• sultaniyegâh
• sultanküpesi
• sultanlık
• sultanoğlu
• valide sultan