пун

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Lezgi[edit]

Etymology[edit]

From Old Armenian բուն (bun).

Noun[edit]

пун (pun)

  1. root
  2. stump
  3. bottom, base
  4. (figuratively) fortune, riches

Declension[edit]

Inflection of пун (pun)
singular
plural
absolutive пун (pun) пуняр (punär)
ergative пунди (pundi) пунйри (punjri)
genitive пундин (pundin) пунйрин (punjrin)
dative пундиз (pundiz) пунйриз (punjriz)
adessive пундив (pundiv) пунйрив (punjriv)
adelative пундивай (pundivaj) пунйривай (punjrivaj)
addirective пундивди (pundivdi) пунйривди (punjrivdi)
postessive пундихъ (pundiq) пунйрихъ (punjriq)
postelative пундихъай (pundiqaj) пунйрихъай (punjriqaj)
postdirective пундихъди (pundiqdi) пунйрихъди (punjriqdi)
subessive пундик (pundik) пунйрик (punjrik)
subelative пундикай (pundikaj) пунйрикай (punjrikaj)
subdirective пундикди (pundikdi) пунйрикди (punjrikdi)
inessive пунда (punda) пунйра (punjra)
inelative пундай (pundaj) пунйрай (punjraj)
superessive пундал (pundal) пунйрал (punjral)
superelative пундалай (pundalaj) пунйралай (punjralaj)
superdirective пундалди (pundaldi) пунйралди (punjraldi)

References[edit]


Serbo-Croatian[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Slavic *pьlnъ, from Proto-Indo-European *pl̥h₁nós.

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

пу̏н (definite пу̏нӣ, Latin spelling pȕn)

  1. full, filled
  2. fleshy, plump
  3. full, complete
  4. occupied (of room)

Declension[edit]