पाप

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit पाप ‎(pāpa).

Noun[edit]

पाप ‎(pāpm ‎(Urdu spelling پاپ)

  1. sin
    किसी का दिल दुखाना पाप है।
    kisī kā dil dukhānā pāp hai.
    It is a sin to hurt someone's feelings.
    हत्या पाप भी है अपराध भी है।
    hatyā pāp bhī hai aprādh bhī hai.
    Murder is a sin as well as a crime.

Synonyms[edit]

References[edit]

  • Bahri, Hardev (1989), “पाप”, in Siksarthi Hindi-Angrejhi Sabdakosa [Learners' Hindi-English Dictionary], Delhi: Rajpal & Sons

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Iranian *pāpa- ‎(bad).

Adjective[edit]

पाप ‎(pāpá)

  1. bad, vicious, wicked, evil, wretched, vile, low
  2. (astrology) boding evil, inauspicious

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of पाप
Nom. sg. पापः ‎(pāpaḥ)
Gen. sg. पापस्य ‎(pāpasya)
Singular Dual Plural
Nominative पापः ‎(pāpaḥ) पापौ ‎(pāpau) पापाः ‎(pāpāḥ)
Vocative पाप ‎(pāpa) पापौ ‎(pāpau) पापाः ‎(pāpāḥ)
Accusative पापम् ‎(pāpam) पापौ ‎(pāpau) पापान् ‎(pāpān)
Instrumental पापेन ‎(pāpena) पापाभ्याम् ‎(pāpābhyām) पापैः ‎(pāpaiḥ)
Dative पापाय ‎(pāpāya) पापाभ्याम् ‎(pāpābhyām) पापेभ्यः ‎(pāpebhyaḥ)
Ablative पापात् ‎(pāpāt) पापाभ्याम् ‎(pāpābhyām) पापेभ्यः ‎(pāpebhyaḥ)
Genitive पापस्य ‎(pāpasya) पापयोः ‎(pāpayoḥ) पापानाम् ‎(pāpānām)
Locative पापे ‎(pāpe) पापयोः ‎(pāpayoḥ) पापेषु ‎(pāpeṣu)
Feminine ā-stem declension of पाप
Nom. sg. पापा ‎(pāpā)
Gen. sg. पापायाः ‎(pāpāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative पापा ‎(pāpā) पापे ‎(pāpe) पापाः ‎(pāpāḥ)
Vocative पापे ‎(pāpe) पापे ‎(pāpe) पापाः ‎(pāpāḥ)
Accusative पापाम् ‎(pāpām) पापे ‎(pāpe) पापाः ‎(pāpāḥ)
Instrumental पापया ‎(pāpayā) पापाभ्याम् ‎(pāpābhyām) पापाभिः ‎(pāpābhiḥ)
Dative पापायै ‎(pāpāyai) पापाभ्याम् ‎(pāpābhyām) पापाभ्यः ‎(pāpābhyaḥ)
Ablative पापायाः ‎(pāpāyāḥ) पापाभ्याम् ‎(pāpābhyām) पापाभ्यः ‎(pāpābhyaḥ)
Genitive पापायाः ‎(pāpāyāḥ) पापयोः ‎(pāpayoḥ) पापानाम् ‎(pāpānām)
Locative पापायाम् ‎(pāpāyām) पापयोः ‎(pāpayoḥ) पापासु ‎(pāpāsu)
Neuter a-stem declension of पाप
Nom. sg. पापम् ‎(pāpam)
Gen. sg. पापस्य ‎(pāpasya)
Singular Dual Plural
Nominative पापम् ‎(pāpam) पापे ‎(pāpe) पापानि ‎(pāpāni)
Vocative पाप ‎(pāpa) पापे ‎(pāpe) पापानि ‎(pāpāni)
Accusative पापम् ‎(pāpam) पापे ‎(pāpe) पापानि ‎(pāpāni)
Instrumental पापेन ‎(pāpena) पापाभ्याम् ‎(pāpābhyām) पापैः ‎(pāpaiḥ)
Dative पापा ‎(pāpā) पापाभ्याम् ‎(pāpābhyām) पापेभ्यः ‎(pāpebhyaḥ)
Ablative पापात् ‎(pāpāt) पापाभ्याम् ‎(pāpābhyām) पापेभ्यः ‎(pāpebhyaḥ)
Genitive पापस्य ‎(pāpasya) पापयोः ‎(pāpayoḥ) पापानाम् ‎(pāpānām)
Locative पापे ‎(pāpe) पापयोः ‎(pāpayoḥ) पापेषु ‎(pāpeṣu)
Feminine ī-stem declension of पाप
Nom. sg. पापी ‎(pāpī)
Gen. sg. पाप्याः ‎(pāpyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative पापी ‎(pāpī) पाप्यौ ‎(pāpyau) पाप्यः ‎(pāpyaḥ)
Vocative पापि ‎(pāpi) पाप्यौ ‎(pāpyau) पाप्यः ‎(pāpyaḥ)
Accusative पापीम् ‎(pāpīm) पाप्यौ ‎(pāpyau) पापीः ‎(pāpīḥ)
Instrumental पाप्या ‎(pāpyā) पापीभ्याम् ‎(pāpībhyām) पापीभिः ‎(pāpībhiḥ)
Dative पाप्यै ‎(pāpyai) पापीभ्याम् ‎(pāpībhyām) पापीभ्यः ‎(pāpībhyaḥ)
Ablative पाप्याः ‎(pāpyāḥ) पापीभ्याम् ‎(pāpībhyām) पापीभ्यः ‎(pāpībhyaḥ)
Genitive पाप्याः ‎(pāpyāḥ) पाप्योः ‎(pāpyoḥ) पापीनाम् ‎(pāpīnām)
Locative पाप्याम् ‎(pāpyām) पाप्योः ‎(pāpyoḥ) पापीषु ‎(pāpīṣu)

Usage notes[edit]

Feminine declension in ī occurs in older language, while a-stem feminine declension is more prevalent in Classical Sanskrit.

Noun[edit]

पाप ‎(pāpám

  1. a wicked man, wretch, villain

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of पाप
Nom. sg. पापः ‎(pāpaḥ)
Gen. sg. पापस्य ‎(pāpasya)
Singular Dual Plural
Nominative पापः ‎(pāpaḥ) पापौ ‎(pāpau) पापाः ‎(pāpāḥ)
Vocative पाप ‎(pāpa) पापौ ‎(pāpau) पापाः ‎(pāpāḥ)
Accusative पापम् ‎(pāpam) पापौ ‎(pāpau) पापान् ‎(pāpān)
Instrumental पापेन ‎(pāpena) पापाभ्याम् ‎(pāpābhyām) पापैः ‎(pāpaiḥ)
Dative पापाय ‎(pāpāya) पापाभ्याम् ‎(pāpābhyām) पापेभ्यः ‎(pāpebhyaḥ)
Ablative पापात् ‎(pāpāt) पापाभ्याम् ‎(pāpābhyām) पापेभ्यः ‎(pāpebhyaḥ)
Genitive पापस्य ‎(pāpasya) पापयोः ‎(pāpayoḥ) पापानाम् ‎(pāpānām)
Locative पापे ‎(pāpe) पापयोः ‎(pāpayoḥ) पापेषु ‎(pāpeṣu)

Noun[edit]

पाप ‎(pāpán

  1. evil, misfortune, ill-luck, trouble, mischief, harm
  2. sin, vice, crime, guilt

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of पाप
Nom. sg. पापम् ‎(pāpam)
Gen. sg. पापस्य ‎(pāpasya)
Singular Dual Plural
Nominative पापम् ‎(pāpam) पापे ‎(pāpe) पापानि ‎(pāpāni)
Vocative पाप ‎(pāpa) पापे ‎(pāpe) पापानि ‎(pāpāni)
Accusative पापम् ‎(pāpam) पापे ‎(pāpe) पापानि ‎(pāpāni)
Instrumental पापेन ‎(pāpena) पापाभ्याम् ‎(pāpābhyām) पापैः ‎(pāpaiḥ)
Dative पापा ‎(pāpā) पापाभ्याम् ‎(pāpābhyām) पापेभ्यः ‎(pāpebhyaḥ)
Ablative पापात् ‎(pāpāt) पापाभ्याम् ‎(pāpābhyām) पापेभ्यः ‎(pāpebhyaḥ)
Genitive पापस्य ‎(pāpasya) पापयोः ‎(pāpayoḥ) पापानाम् ‎(pāpānām)
Locative पापे ‎(pāpe) पापयोः ‎(pāpayoḥ) पापेषु ‎(pāpeṣu)

Descendants[edit]