वरुण

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit.

Pronunciation[edit]

Proper noun[edit]

वरुण (varuṇm

  1. Varuna (Hindu deity associated with water)
  2. Name for island of Borneo
  3. Neptune

Descendants[edit]


Sanskrit[edit]

Proper noun[edit]

वरुण (váruṇam

  1. Varuna

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of वरुण
Nom. sg. वरुणः (varuṇaḥ)
Gen. sg. वरुणस्य (varuṇasya)
Singular Dual Plural
Nominative वरुणः (varuṇaḥ) वरुणौ (varuṇau) वरुणाः (varuṇāḥ)
Vocative वरुण (varuṇa) वरुणौ (varuṇau) वरुणाः (varuṇāḥ)
Accusative वरुणम् (varuṇam) वरुणौ (varuṇau) वरुणान् (varuṇān)
Instrumental वरुणेन (varuṇena) वरुणाभ्याम् (varuṇābhyām) वरुणैः (varuṇaiḥ)
Dative वरुणाय (varuṇāya) वरुणाभ्याम् (varuṇābhyām) वरुणेभ्यः (varuṇebhyaḥ)
Ablative वरुणात् (varuṇāt) वरुणाभ्याम् (varuṇābhyām) वरुणेभ्यः (varuṇebhyaḥ)
Genitive वरुणस्य (varuṇasya) वरुणयोः (varuṇayoḥ) वरुणानाम् (varuṇānām)
Locative वरुणे (varuṇe) वरुणयोः (varuṇayoḥ) वरुणेषु (varuṇeṣu)

Noun[edit]

वरुण (váruṇam

  1. ocean
  2. water
  3. sun
  4. Name for island of Borneo
  5. a warder off or dispeller
  6. name of a particular magical formula recited over weapons
  7. the tree Crateva adansonii ( <= Crataeva Roxburghii)
  8. (in the plural) the gods generally

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of वरुण
Nom. sg. वरुणः (varuṇaḥ)
Gen. sg. वरुणस्य (varuṇasya)
Singular Dual Plural
Nominative वरुणः (varuṇaḥ) वरुणौ (varuṇau) वरुणाः (varuṇāḥ)
Vocative वरुण (varuṇa) वरुणौ (varuṇau) वरुणाः (varuṇāḥ)
Accusative वरुणम् (varuṇam) वरुणौ (varuṇau) वरुणान् (varuṇān)
Instrumental वरुणेन (varuṇena) वरुणाभ्याम् (varuṇābhyām) वरुणैः (varuṇaiḥ)
Dative वरुणाय (varuṇāya) वरुणाभ्याम् (varuṇābhyām) वरुणेभ्यः (varuṇebhyaḥ)
Ablative वरुणात् (varuṇāt) वरुणाभ्याम् (varuṇābhyām) वरुणेभ्यः (varuṇebhyaḥ)
Genitive वरुणस्य (varuṇasya) वरुणयोः (varuṇayoḥ) वरुणानाम् (varuṇānām)
Locative वरुणे (varuṇe) वरुणयोः (varuṇayoḥ) वरुणेषु (varuṇeṣu)