सूर्य

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Hindi Wikipedia has an article on:

Wikipedia hi

Etymology[edit]

From Sanskrit सूर्य ‎(sūrya).

Noun[edit]

सूर्य ‎(sūryam ‎(Urdu spelling سوریہ)

  1. (astronomy) sun

Declension[edit]

Declension of सूर्य
singular plural
direct सूर्य ‎(sūrya) सूर्य ‎(sūrya)
oblique सूर्य ‎(sūrya) सूर्यों ‎(sūryõ)
vocative सूर्य ‎(sūrya) सूर्यो ‎(sūryo)

Synonyms[edit]


Nepali[edit]

Noun[edit]

सूर्य ‎(sūrya), pronounced सुर्य (surya)

  1. (astronomy) sun

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

Variety of सूर ‎(sū́ra, the sun), from स्वर् ‎(svár, the sun, sunshine), from Proto-Indo-Iranian *súHr̥, ultimately from Proto-Indo-European *sóh₂wl̥, whence also Ancient Greek ἥλιος ‎(hḗlios), Latin sōl and Persian خور ‎(khur).

Noun[edit]

सूर्य ‎(sū́ryam

  1. the sun or its deified form Surya
    • एइ चन्द्र सूर्य दुइ परम सदय जगतेर भाग्ये गौडे करिला उदय।
      ei candra sūrya dui parama sadaya jagatera bhāgye gauḍe karilā udaya.
      These two, the sun and moon, are very kind to the people of the world. Thus for the good fortune of all, They have appeared on the horizon of Bengal.
  2. a symbolical expression for the number twelve (in allusion to the sun in the 12 signs of the zodiac)
  3. the swallowwort, certain milkweeds (Asclepias and Calotropis gigantea, = अर्क ‎(arka))
  4. name of the son of Bali
  5. name of a Dānava
  6. name of an astronomer (= सूर्यदास ‎(sūrya-dāsa))
  7. epithet of Shiva
  8. name the daughter of Surya or the Sun
  9. = वाच् ‎(vāc)
  10. = सूर्यासूक्ता ‎(sūryā-sūktā)
  11. new bride
  12. drug
  13. the colocynth or bitter gourd

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of सूर्य
Nom. sg. सूर्यः ‎(sūryaḥ)
Gen. sg. सूर्यस्य ‎(sūryasya)
Singular Dual Plural
Nominative सूर्यः ‎(sūryaḥ) सूर्यौ ‎(sūryau) सूर्याः ‎(sūryāḥ)
Vocative सूर्य ‎(sūrya) सूर्यौ ‎(sūryau) सूर्याः ‎(sūryāḥ)
Accusative सूर्यम् ‎(sūryam) सूर्यौ ‎(sūryau) सूर्यान् ‎(sūryān)
Instrumental सूर्येण ‎(sūryeṇa) सूर्याभ्याम् ‎(sūryābhyām) सूर्यैः ‎(sūryaiḥ)
Dative सूर्याय ‎(sūryāya) सूर्याभ्याम् ‎(sūryābhyām) सूर्येभ्यः ‎(sūryebhyaḥ)
Ablative सूर्यात् ‎(sūryāt) सूर्याभ्याम् ‎(sūryābhyām) सूर्येभ्यः ‎(sūryebhyaḥ)
Genitive सूर्यस्य ‎(sūryasya) सूर्ययोः ‎(sūryayoḥ) सूर्याणाम् ‎(sūryāṇām)
Locative सूर्ये ‎(sūrye) सूर्ययोः ‎(sūryayoḥ) सूर्येषु ‎(sūryeṣu)

Descendants[edit]

Adjective[edit]

सूर्य ‎(sū́rya)

  1. solar (perhaps wrong reading of सौर्य ‎(saurya))

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of सूर्य
Nom. sg. सूर्यः ‎(sūryaḥ)
Gen. sg. सूर्यस्य ‎(sūryasya)
Singular Dual Plural
Nominative सूर्यः ‎(sūryaḥ) सूर्यौ ‎(sūryau) सूर्याः ‎(sūryāḥ)
Vocative सूर्य ‎(sūrya) सूर्यौ ‎(sūryau) सूर्याः ‎(sūryāḥ)
Accusative सूर्यम् ‎(sūryam) सूर्यौ ‎(sūryau) सूर्यान् ‎(sūryān)
Instrumental सूर्येण ‎(sūryeṇa) सूर्याभ्याम् ‎(sūryābhyām) सूर्यैः ‎(sūryaiḥ)
Dative सूर्याय ‎(sūryāya) सूर्याभ्याम् ‎(sūryābhyām) सूर्येभ्यः ‎(sūryebhyaḥ)
Ablative सूर्यात् ‎(sūryāt) सूर्याभ्याम् ‎(sūryābhyām) सूर्येभ्यः ‎(sūryebhyaḥ)
Genitive सूर्यस्य ‎(sūryasya) सूर्ययोः ‎(sūryayoḥ) सूर्याणाम् ‎(sūryāṇām)
Locative सूर्ये ‎(sūrye) सूर्ययोः ‎(sūryayoḥ) सूर्येषु ‎(sūryeṣu)
Feminine ā-stem declension of सूर्य
Nom. sg. सूर्या ‎(sūryā)
Gen. sg. सूर्यायाः ‎(sūryāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative सूर्या ‎(sūryā) सूर्ये ‎(sūrye) सूर्याः ‎(sūryāḥ)
Vocative सूर्ये ‎(sūrye) सूर्ये ‎(sūrye) सूर्याः ‎(sūryāḥ)
Accusative सूर्याम् ‎(sūryām) सूर्ये ‎(sūrye) सूर्याः ‎(sūryāḥ)
Instrumental सूर्यया ‎(sūryayā) सूर्याभ्याम् ‎(sūryābhyām) सूर्याभिः ‎(sūryābhiḥ)
Dative सूर्यायै ‎(sūryāyai) सूर्याभ्याम् ‎(sūryābhyām) सूर्याभ्यः ‎(sūryābhyaḥ)
Ablative सूर्यायाः ‎(sūryāyāḥ) सूर्याभ्याम् ‎(sūryābhyām) सूर्याभ्यः ‎(sūryābhyaḥ)
Genitive सूर्यायाः ‎(sūryāyāḥ) सूर्ययोः ‎(sūryayoḥ) सूर्याणाम् ‎(sūryāṇām)
Locative सूर्यायाम् ‎(sūryāyām) सूर्ययोः ‎(sūryayoḥ) सूर्यासु ‎(sūryāsu)
Neuter a-stem declension of सूर्य
Nom. sg. सूर्यम् ‎(sūryam)
Gen. sg. सूर्यस्य ‎(sūryasya)
Singular Dual Plural
Nominative सूर्यम् ‎(sūryam) सूर्ये ‎(sūrye) सूर्याणि ‎(sūryāṇi)
Vocative सूर्य ‎(sūrya) सूर्ये ‎(sūrye) सूर्याणि ‎(sūryāṇi)
Accusative सूर्यम् ‎(sūryam) सूर्ये ‎(sūrye) सूर्याणि ‎(sūryāṇi)
Instrumental सूर्येण ‎(sūryeṇa) सूर्याभ्याम् ‎(sūryābhyām) सूर्यैः ‎(sūryaiḥ)
Dative सूर्या ‎(sūryā) सूर्याभ्याम् ‎(sūryābhyām) सूर्येभ्यः ‎(sūryebhyaḥ)
Ablative सूर्यात् ‎(sūryāt) सूर्याभ्याम् ‎(sūryābhyām) सूर्येभ्यः ‎(sūryebhyaḥ)
Genitive सूर्यस्य ‎(sūryasya) सूर्ययोः ‎(sūryayoḥ) सूर्याणाम् ‎(sūryāṇām)
Locative सूर्ये ‎(sūrye) सूर्ययोः ‎(sūryayoḥ) सूर्येषु ‎(sūryeṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 1243