शुक्र

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ʃʊkɾ/, /ʃʊ.kəɾ/, /ʃʊk.ɾə/

Etymology 1[edit]

Borrowing from Arabic شُكْر (šukr).

Noun[edit]

शुक्र (śukram (Urdu spelling شکر)

  1. gratitude; kindness
    शुक्र है कि ...śukra hai ki ...Thankfully, ...

Related terms[edit]

Etymology 2[edit]

Borrowing from Sanskrit शुक्र (śukra).

Proper noun[edit]

शुक्र (śukram (Urdu spelling شکر)

  1. Venus (planet)
See also[edit]

Noun[edit]

शुक्र (śukram (Urdu spelling شکر)

  1. semen; sperm
    Synonyms: वीर्य (vīrya)

Adjective[edit]

शुक्र (śukra) (Urdu spelling شکر)

  1. resplendent

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Iranian *ĉukrás (white, bright), from Proto-Indo-European *ḱewk-rós. Cognate with Avestan 𐬯𐬎𐬑𐬭𐬀 (suxra), Old Persian 𐎰𐎧𐎼 (θuxra) (whence Persian سرخ (sorx)), Ancient Greek κύκνος (kúknos). The Sanskrit root is शुच् (śuc).

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

शुक्र (śukrá)

  1. bright, resplendent
  2. clear, pure
  3. light-coloured, white
  4. pure, spotless

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of शुक्र
Nom. sg. शुक्रः (śukraḥ)
Gen. sg. शुक्रस्य (śukrasya)
Singular Dual Plural
Nominative शुक्रः (śukraḥ) शुक्रौ (śukrau) शुक्राः (śukrāḥ)
Vocative शुक्र (śukra) शुक्रौ (śukrau) शुक्राः (śukrāḥ)
Accusative शुक्रम् (śukram) शुक्रौ (śukrau) शुक्रान् (śukrān)
Instrumental शुक्रेन (śukrena) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्रैः (śukraiḥ)
Dative शुक्राय (śukrāya) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्रेभ्यः (śukrebhyaḥ)
Ablative शुक्रात् (śukrāt) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्रेभ्यः (śukrebhyaḥ)
Genitive शुक्रस्य (śukrasya) शुक्रयोः (śukrayoḥ) शुक्रानाम् (śukrānām)
Locative शुक्रे (śukre) शुक्रयोः (śukrayoḥ) शुक्रेषु (śukreṣu)
Feminine ā-stem declension of शुक्र
Nom. sg. शुक्रा (śukrā)
Gen. sg. शुक्रायाः (śukrāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative शुक्रा (śukrā) शुक्रे (śukre) शुक्राः (śukrāḥ)
Vocative शुक्रे (śukre) शुक्रे (śukre) शुक्राः (śukrāḥ)
Accusative शुक्राम् (śukrām) शुक्रे (śukre) शुक्राः (śukrāḥ)
Instrumental शुक्रया (śukrayā) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्राभिः (śukrābhiḥ)
Dative शुक्रायै (śukrāyai) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्राभ्यः (śukrābhyaḥ)
Ablative शुक्रायाः (śukrāyāḥ) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्राभ्यः (śukrābhyaḥ)
Genitive शुक्रायाः (śukrāyāḥ) शुक्रयोः (śukrayoḥ) शुक्रानाम् (śukrānām)
Locative शुक्रायाम् (śukrāyām) शुक्रयोः (śukrayoḥ) शुक्रासु (śukrāsu)
Neuter a-stem declension of शुक्र
Nom. sg. शुक्रम् (śukram)
Gen. sg. शुक्रस्य (śukrasya)
Singular Dual Plural
Nominative शुक्रम् (śukram) शुक्रे (śukre) शुक्रानि (śukrāni)
Vocative शुक्र (śukra) शुक्रे (śukre) शुक्रानि (śukrāni)
Accusative शुक्रम् (śukram) शुक्रे (śukre) शुक्रानि (śukrāni)
Instrumental शुक्रेन (śukrena) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्रैः (śukraiḥ)
Dative शुक्रा (śukrā) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्रेभ्यः (śukrebhyaḥ)
Ablative शुक्रात् (śukrāt) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्रेभ्यः (śukrebhyaḥ)
Genitive शुक्रस्य (śukrasya) शुक्रयोः (śukrayoḥ) शुक्रानाम् (śukrānām)
Locative शुक्रे (śukre) शुक्रयोः (śukrayoḥ) शुक्रेषु (śukreṣu)

Noun[edit]

शुक्र (śukram

  1. Name of Agni or fire
  2. the planet Venus or its regent (regarded as the son of भृगु and preceptor of the दैत्यs) MBh. R. &c.
  3. clear or pure सोम RV.

Noun[edit]

शुक्र (śukran

  1. brightness, clearness, light
  2. (also pl.)any clear liquid
  3. juice, the essence of anything
  4. semen virile, seed of animals (male and female), sperm
  5. a morbid affection of the iris (change of colour &c. accompanied by imperfect vision ; cf. शुक्ल) Suṡr. ṠārṅgS.

Derived terms[edit]

Descendants[edit]