शुक्र

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ʃʊkɾ/, /ʃʊ.kəɾ/, /ʃʊkɾ/

Etymology 1[edit]

Borrowed from Arabic شُكْر (šukr).

Noun[edit]

शुक्र (śukram (Urdu spelling شکر)

  1. gratitude; kindness
    शुक्र है कि ...śukra hai ki ...Thankfully, ...

Related terms[edit]

Etymology 2[edit]

Borrowed from Sanskrit शुक्र (śukra). Doublet of सुर्ख़ (surx), a borrowing from Persian.

Proper noun[edit]

शुक्र (śukram (Urdu spelling شکر)

  1. Venus (planet)
See also[edit]

Noun[edit]

शुक्र (śukram (Urdu spelling شکر)

  1. semen; sperm
    Synonym: वीर्य (vīrya)

Adjective[edit]

शुक्र (śukra) (Urdu spelling شکر)

  1. resplendent

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Aryan *śukrás, from Proto-Indo-Iranian *ĉukrás (white, bright), from Proto-Indo-European *ḱuk-ró-s. Cognate with Avestan 𐬯𐬎𐬑𐬭𐬀 (suxra), Old Persian 𐎰𐎧𐎼 (θ-x-r /θuxra/) (whence Persian سرخ (sorx)), Ancient Greek κύκνος (kúknos). The Sanskrit root is शुच् (śuc).

Pronunciation[edit]

  • (Vedic) IPA(key): /ɕuk.ɽɐ́/
  • (Classical) IPA(key): /ˈɕuk.ɽɐ/
  • Adjective[edit]

    शुक्र (śukrá)

    1. bright, resplendent
    2. clear, pure
    3. light-coloured, white
    4. pure, spotless

    Declension[edit]

    Masculine a-stem declension of शुक्र
    Nom. sg. शुक्रः (śukraḥ)
    Gen. sg. शुक्रस्य (śukrasya)
    Singular Dual Plural
    Nominative शुक्रः (śukraḥ) शुक्रौ (śukrau) शुक्राः (śukrāḥ)
    Vocative शुक्र (śukra) शुक्रौ (śukrau) शुक्राः (śukrāḥ)
    Accusative शुक्रम् (śukram) शुक्रौ (śukrau) शुक्रान् (śukrān)
    Instrumental शुक्रेन (śukrena) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्रैः (śukraiḥ)
    Dative शुक्राय (śukrāya) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्रेभ्यः (śukrebhyaḥ)
    Ablative शुक्रात् (śukrāt) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्रेभ्यः (śukrebhyaḥ)
    Genitive शुक्रस्य (śukrasya) शुक्रयोः (śukrayoḥ) शुक्रानाम् (śukrānām)
    Locative शुक्रे (śukre) शुक्रयोः (śukrayoḥ) शुक्रेषु (śukreṣu)
    Feminine ā-stem declension of शुक्र
    Nom. sg. शुक्रा (śukrā)
    Gen. sg. शुक्रायाः (śukrāyāḥ)
    Singular Dual Plural
    Nominative शुक्रा (śukrā) शुक्रे (śukre) शुक्राः (śukrāḥ)
    Vocative शुक्रे (śukre) शुक्रे (śukre) शुक्राः (śukrāḥ)
    Accusative शुक्राम् (śukrām) शुक्रे (śukre) शुक्राः (śukrāḥ)
    Instrumental शुक्रया (śukrayā) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्राभिः (śukrābhiḥ)
    Dative शुक्रायै (śukrāyai) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्राभ्यः (śukrābhyaḥ)
    Ablative शुक्रायाः (śukrāyāḥ) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्राभ्यः (śukrābhyaḥ)
    Genitive शुक्रायाः (śukrāyāḥ) शुक्रयोः (śukrayoḥ) शुक्रानाम् (śukrānām)
    Locative शुक्रायाम् (śukrāyām) शुक्रयोः (śukrayoḥ) शुक्रासु (śukrāsu)
    Neuter a-stem declension of शुक्र
    Nom. sg. शुक्रम् (śukram)
    Gen. sg. शुक्रस्य (śukrasya)
    Singular Dual Plural
    Nominative शुक्रम् (śukram) शुक्रे (śukre) शुक्रानि (śukrāni)
    Vocative शुक्र (śukra) शुक्रे (śukre) शुक्रानि (śukrāni)
    Accusative शुक्रम् (śukram) शुक्रे (śukre) शुक्रानि (śukrāni)
    Instrumental शुक्रेन (śukrena) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्रैः (śukraiḥ)
    Dative शुक्राय (śukrāya) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्रेभ्यः (śukrebhyaḥ)
    Ablative शुक्रात् (śukrāt) शुक्राभ्याम् (śukrābhyām) शुक्रेभ्यः (śukrebhyaḥ)
    Genitive शुक्रस्य (śukrasya) शुक्रयोः (śukrayoḥ) शुक्रानाम् (śukrānām)
    Locative शुक्रे (śukre) शुक्रयोः (śukrayoḥ) शुक्रेषु (śukreṣu)

    Noun[edit]

    शुक्र (śukrám

    1. Name of Agni or fire
    2. the planet Venus or its regent (regarded as the son of भृगु and preceptor of the दैत्यs) MBh. R. &c.
    3. clear or pure सोम RV.

    Declension[edit]

    Masculine a-stem declension of शुक्र (śukrá)
    Singular Dual Plural
    Nominative शुक्रः
    śukráḥ
    शुक्रौ
    śukraú
    शुक्राः / शुक्रासः¹
    śukrā́ḥ / śukrā́saḥ¹
    Vocative शुक्र
    śúkra
    शुक्रौ
    śúkrau
    शुक्राः / शुक्रासः¹
    śúkrāḥ / śúkrāsaḥ¹
    Accusative शुक्रम्
    śukrám
    शुक्रौ
    śukraú
    शुक्रान्
    śukrā́n
    Instrumental शुक्रेण
    śukréṇa
    शुक्राभ्याम्
    śukrā́bhyām
    शुक्रैः / शुक्रेभिः¹
    śukraíḥ / śukrébhiḥ¹
    Dative शुक्राय
    śukrā́ya
    शुक्राभ्याम्
    śukrā́bhyām
    शुक्रेभ्यः
    śukrébhyaḥ
    Ablative शुक्रात्
    śukrā́t
    शुक्राभ्याम्
    śukrā́bhyām
    शुक्रेभ्यः
    śukrébhyaḥ
    Genitive शुक्रस्य
    śukrásya
    शुक्रयोः
    śukráyoḥ
    शुक्राणाम्
    śukrā́ṇām
    Locative शुक्रे
    śukré
    शुक्रयोः
    śukráyoḥ
    शुक्रेषु
    śukréṣu
    Notes
    • ¹Vedic

    Noun[edit]

    शुक्र (śukrán

    1. brightness, clearness, light
    2. (also pl.)any clear liquid
    3. juice, the essence of anything
    4. semen virile, seed of animals (male and female), sperm
    5. a morbid affection of the iris (change of colour &c. accompanied by imperfect vision ; cf. शुक्ल) Suṡr. ṠārṅgS.

    Declension[edit]

    Neuter a-stem declension of शुक्र (śukrá)
    Singular Dual Plural
    Nominative शुक्रम्
    śukrám
    शुक्रे
    śukré
    शुक्राणि / शुक्रा¹
    śukrā́ṇi / śukrā́¹
    Vocative शुक्र
    śúkra
    शुक्रे
    śúkre
    शुक्राणि / शुक्रा¹
    śúkrāṇi / śúkrā¹
    Accusative शुक्रम्
    śukrám
    शुक्रे
    śukré
    शुक्राणि / शुक्रा¹
    śukrā́ṇi / śukrā́¹
    Instrumental शुक्रेण
    śukréṇa
    शुक्राभ्याम्
    śukrā́bhyām
    शुक्रैः / शुक्रेभिः¹
    śukraíḥ / śukrébhiḥ¹
    Dative शुक्राय
    śukrā́ya
    शुक्राभ्याम्
    śukrā́bhyām
    शुक्रेभ्यः
    śukrébhyaḥ
    Ablative शुक्रात्
    śukrā́t
    शुक्राभ्याम्
    śukrā́bhyām
    शुक्रेभ्यः
    śukrébhyaḥ
    Genitive शुक्रस्य
    śukrásya
    शुक्रयोः
    śukráyoḥ
    शुक्राणाम्
    śukrā́ṇām
    Locative शुक्रे
    śukré
    शुक्रयोः
    śukráyoḥ
    शुक्रेषु
    śukréṣu
    Notes
    • ¹Vedic

    Derived terms[edit]

    Descendants[edit]