यम

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: यमी

Hindi[edit]

Proper noun[edit]

यम (yamm

  1. (Hinduism) Yama, god of death

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *yemH-no- (connected, paired), from *h₂eym- (likeness; identical). Cognate with Latin imago.

Noun[edit]

यम (yámam, f

  1. a twin, one of a pair or couple
  2. a pair or a couple
  3. (grammar) a twin-letter
  4. (symbolic) the number 'two'

Descendants[edit]

  • Dardic:

Proper noun[edit]

यम (yamam

  1. Yama, the god of death, afterlife and justice, the twin brother of Yamuna and believed to have been the first mortal to die.

Adjective[edit]

यम (yama)

  1. twin-born, forming a pair

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of यम
Nom. sg. यमः (yamaḥ)
Gen. sg. यमस्य (yamasya)
Singular Dual Plural
Nominative यमः (yamaḥ) यमौ (yamau) यमाः (yamāḥ)
Vocative यम (yama) यमौ (yamau) यमाः (yamāḥ)
Accusative यमम् (yamam) यमौ (yamau) यमान् (yamān)
Instrumental यमेन (yamena) यमाभ्याम् (yamābhyām) यमैः (yamaiḥ)
Dative यमाय (yamāya) यमाभ्याम् (yamābhyām) यमेभ्यः (yamebhyaḥ)
Ablative यमात् (yamāt) यमाभ्याम् (yamābhyām) यमेभ्यः (yamebhyaḥ)
Genitive यमस्य (yamasya) यमयोः (yamayoḥ) यमानाम् (yamānām)
Locative यमे (yame) यमयोः (yamayoḥ) यमेषु (yameṣu)
Feminine ā-stem declension of यम
Nom. sg. यमा (yamā)
Gen. sg. यमायाः (yamāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative यमा (yamā) यमे (yame) यमाः (yamāḥ)
Vocative यमे (yame) यमे (yame) यमाः (yamāḥ)
Accusative यमाम् (yamām) यमे (yame) यमाः (yamāḥ)
Instrumental यमया (yamayā) यमाभ्याम् (yamābhyām) यमाभिः (yamābhiḥ)
Dative यमायै (yamāyai) यमाभ्याम् (yamābhyām) यमाभ्यः (yamābhyaḥ)
Ablative यमायाः (yamāyāḥ) यमाभ्याम् (yamābhyām) यमाभ्यः (yamābhyaḥ)
Genitive यमायाः (yamāyāḥ) यमयोः (yamayoḥ) यमानाम् (yamānām)
Locative यमायाम् (yamāyām) यमयोः (yamayoḥ) यमासु (yamāsu)
Neuter a-stem declension of यम
Nom. sg. यमम् (yamam)
Gen. sg. यमस्य (yamasya)
Singular Dual Plural
Nominative यमम् (yamam) यमे (yame) यमानि (yamāni)
Vocative यम (yama) यमे (yame) यमानि (yamāni)
Accusative यमम् (yamam) यमे (yame) यमानि (yamāni)
Instrumental यमेन (yamena) यमाभ्याम् (yamābhyām) यमैः (yamaiḥ)
Dative यमा (yamā) यमाभ्याम् (yamābhyām) यमेभ्यः (yamebhyaḥ)
Ablative यमात् (yamāt) यमाभ्याम् (yamābhyām) यमेभ्यः (yamebhyaḥ)
Genitive यमस्य (yamasya) यमयोः (yamayoḥ) यमानाम् (yamānām)
Locative यमे (yame) यमयोः (yamayoḥ) यमेषु (yameṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 846