aanhouden

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

aan +‎ houden

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

aanhouden ‎(past singular hield aan, past participle aangehouden)

  1. to arrest
  2. to hail (a cab); to stop (someone in order to ask a question)
  3. to keep up, keep on
    Voor een normale gloeilamp wordt als beste compromis een temperatuur van ca. 2500 graden Celsius aangehouden, wat een levensduur geeft van ca. 1000 uur.[1] — For a normal lightbulb, as the best compromise a temperature of ca. 2500 degrees Celsius is kept up, which gives a lifespan of ca. 1000 hours.
  4. to be ongoing, to persist

Conjugation[edit]

Inflection of aanhouden (strong class 7, slightly irregular, separable)
infinitive aanhouden
past singular hield aan
past participle aangehouden
infinitive aanhouden
gerund aanhouden n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular hou aan, houd aan hield aan aanhou, aanhoud aanhield
2nd person sing. (jij) houdt aan hield aan aanhoudt aanhield
2nd person sing. (u) houdt aan hield aan aanhoudt aanhield
2nd person sing. (gij) houdt aan hieldt aan aanhoudt aanhieldt
3rd person singular houdt aan hield aan aanhoudt aanhield
plural houden aan hielden aan aanhouden aanhielden
subjunctive sing.1 houde aan hielde aan aanhoude aanhielde
subjunctive plur.1 houden aan hielden aan aanhouden aanhielden
imperative sing. hou aan, houd aan
imperative plur.1 houdt aan
participles aanhoudend aangehouden
1) Archaic.

Synonyms[edit]

Anagrams[edit]