houden

See also: Houden

Dutch

Alternative forms

• (informal) houwen, houen

Etymology

From Middle Dutch houden, from Old Dutch haldan, from Proto-West Germanic *haldan, from Proto-Germanic *haldaną.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈɦɑu̯də(n)/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: hou‧den
• Rhymes: -ɑu̯dən

Verb

houden

1. (transitive) to keep, preserve

   Synonyms: bewaren, behouden

   Je moet je tanden goed schoon houden. ― You should keep your teeth properly clean.

   Ik kan mijn ogen niet meer open houden. ― I can't keep my eyes open anymore.

   Hou je handen thuis! ― Keep your hands off!

2. (transitive, of animals) to keep, to care for

   Ik wil graag varkens houden, maar dat mag niet. ― I would like to keep pigs, but I'm not allowed.

3. (transitive) to hold, to be engaged in

   Synonym: voeren

   een gesprek houden ― to hold a conversation

4. (transitive) to hold, to have, to organise (an event)

   Ik hou morgen een feest, kom je ook? ― I'm having a party tomorrow, are you coming too?

   In Parijs werd in 2015 een belangrijke conferentie gehouden over het klimaat. ― In Paris, an important conference was held in 2015 about climate.

6. (intransitive) to love; to like [with van ‘someone or something’]

   Near-synonyms: graag hebben (Belgium), graag (adverb), lusten, leuk vinden

   Ik hou van jou. ― I love you.

   Hij houdt van Belgisch bier en frieten. ― He loves Belgian beer and fries.

   Ik hou van jou, Ienje. ― I love you, Ienje.

   Waar hou je van? ― What do you love?

   Ik hou niet van moderne kunst. ― I don't like modern art.

8. (transitive) to take for, to consider, to see as [with direct object ‘someone/something’ and voor (+ copulative object or adjective) ‘someone else/something else/a quality’]

Conjugation

Conjugation of houden (strong class 7, slightly irregular)
infinitive	houden
past singular	hield
past participle	gehouden
infinitive	houden
gerund	houden n
	present tense	past tense
1st person singular	hou, houd	hield
2nd person sing. (jij)	houdt, hou2, houd2	hield
2nd person sing. (u)	houdt	hield
2nd person sing. (gij)	houdt	hieldt
3rd person singular	houdt	hield
plural	houden	hielden
subjunctive sing.1	houde	hielde
subjunctive plur.1	houden	hielden
imperative sing.	hou, houd
imperative plur.1	houdt
participles	houdend	gehouden
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Derived terms

general

• hou je haaks
• houdbaar
• houder
• houding
• houdster

verbs

• aaneenhouden
• aanhouden
• achterhouden
• achteroverhouden
• achteruithouden
• afhouden
• beethouden
• behouden
• bezighouden
• bijeenhouden
• bijhouden
• binnenhouden
• boekhouden
• bovenhouden
• buitenhouden
• dichthouden
• doodhouden
• doorhouden
• drooghouden
• dwarshouden
• geheimhouden
• gelijkhouden
• gereedhouden
• gevangenhouden
• goedhouden
• groothouden
• het voor gezien houden
• hooghouden
• huishouden
• in de hand houden
• in stand houden
• ineenhouden
• inhouden
• klaarhouden
• korthouden
• kromhouden
• langshouden
• leeghouden
• loshouden
• maathouden
• mishouden
• nabijhouden
• nahouden
• nathouden
• nederhouden
• neerhouden
• omhooghouden
• omhouden
• omlaaghouden
• onderhouden
• onthouden
• opeenhouden
• openhouden
• ophouden
• opzijhouden
• overhouden
• plathouden
• rechthouden
• samenhouden
• schoonhouden
• schuilhouden
• standhouden
• stilhouden
• tegenhouden
• terughouden
• thuishouden
• toehouden
• uiteenhouden
• uithouden
• van den domme houden
• vasthouden
• verderhouden
• verhouden
• volhouden
• voorhouden
• voorophouden
• vooroverhouden
• voorthouden
• vooruithouden
• vrijhouden
• warmhouden
• wederhouden
• weerhouden
• weghouden

Descendants

• Afrikaans: hou
• Berbice Creole Dutch: hau
• Negerhollands: hou, how
• Skepi Creole Dutch: how, ow
• → Antillean Creole: béc aou (Martinique)

Middle Dutch

Etymology 1

From Old Dutch haldan, from Proto-West Germanic *haldan, from Proto-Germanic *haldaną.

Verb

houden

1. to hold
2. to keep

Inflection

Conjugation of houden (strong class 7)

infinitive	base form	houden
	genitive	houdens
	dative	houdene
		indicative			subjunctive
		present	past		present	past
1st person singular		houde	hielt		houde	hielde
2nd person singular		houts, houdes	hielts, hieldes		houts, houdes	hieldes
3rd person singular		hout, houdet	hielt		houde	hielde
1st person plural		houden	hielden		houden	hielden
2nd person plural		hout, houdet	hielt, hieldet		hout, houdet	hieldet
3rd person plural		houden	hielden		houden	hielden
		imperative
singular		hout, houde
plural		hout, houdet
		present	past
participle		houdende	gehouden

Alternative forms

• halden, holden

Descendants

• Dutch: houden, (informal) houwen, houen
  • Afrikaans: hou
  • Berbice Creole Dutch: hau
  • Negerhollands: hou, how
  • Skepi Creole Dutch: how, ow
  • → Antillean Creole: béc aou (Martinique)
• Limburgish: haaje

Etymology 2

Adjective

houden

1. alternative spelling of ouden; inflection of out:
   1. masculine accusative/dative singular
   2. neuter dative singular
   3. dative plural

Further reading

• “houden (II)”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek, 2000
• Verwijs, E.; Verdam, J. (1885–1929), “houden (I)”, in Middelnederlandsch Woordenboek, The Hague: Martinus Nijhoff, →ISBN, page I