afzien

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

af +‎ zien

Verb[edit]

afzien (past singular zag af, past participle afgezien)

  1. to give up, relinquish
  2. to suffer
  3. to cheat, crib

Synonyms[edit]

Conjugation[edit]

Inflection of afzien (strong class 5, irregular, separable)
infinitive afzien
past singular zag af
past participle afgezien
infinitive afzien
gerund afzien n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular zie af zag af afzie afzag
2nd person sing. (jij) ziet af zag af afziet afzag
2nd person sing. (u) ziet af zag af afziet afzag
2nd person sing. (gij) ziet af zaagt af afziet afzaagt
3rd person singular ziet af zag af afziet afzag
plural zien af zagen af afzien afzagen
subjunctive sing.1 zie af zage af afzie afzage
subjunctive plur.1 zien af zagen af afzien afzagen
imperative sing. zie af
imperative plur.1 ziet af
participles afziend afgezien
1) Archaic.

Anagrams[edit]