koń

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Lower Sorbian[edit]

Noun[edit]

koń m

  1. Superseded spelling of kóń.

Declension[edit]


Polish[edit]

konie

Etymology[edit]

From Proto-Slavic *koňь, from Proto-Indo-European *ḱem- (hornless)

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /kɔɲ/
  • (file)

Noun[edit]

koń m anim (diminutive konik)

  1. horse (animal)
  2. pommel horse
  3. (chess) knight

Usage notes[edit]

Declension[edit]

Related terms[edit]

See also[edit]

Chess pieces in Polish · bierki szachowe (layout · text)
♚ ♛ ♜ ♝ ♞ ♟
król hetman, królowa, dama wieża goniec, laufer skoczek, koń, konik pion, pionek

Further reading[edit]

  • koń”, in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN, (Please provide a date or year)
  • koń in Polish dictionaries at PWN