Jump to content

rubricus

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Etymology

[edit]

Related to ruber; see rūbrīca.

Pronunciation

[edit]

Adjective

[edit]

rūbrīcus (feminine rūbrīca, neuter rūbrīcum); first/second-declension adjective

  1. (rare) red
    Synonyms: rubeus, rubicundus, rūbidus, rū̆brī̆cātus

Declension

[edit]

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative rūbrīcus rūbrīca rūbrīcum rūbrīcī rūbrīcae rūbrīca
genitive rūbrīcī rūbrīcae rūbrīcī rūbrīcōrum rūbrīcārum rūbrīcōrum
dative rūbrīcō rūbrīcae rūbrīcō rūbrīcīs
accusative rūbrīcum rūbrīcam rūbrīcum rūbrīcōs rūbrīcās rūbrīca
ablative rūbrīcō rūbrīcā rūbrīcō rūbrīcīs
vocative rūbrīce rūbrīca rūbrīcum rūbrīcī rūbrīcae rūbrīca

Derived terms

[edit]
[edit]

References

[edit]
  • "rubricus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
  • rubricus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.