sluiten

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From Middle Dutch sluten, from Old Dutch *slūtan, from Proto-Germanic *slūtaną, *sleutaną (to lock, shut).

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

sluiten

  1. (transitive or intransitive) to close
  2. (transitive) to make, to affirm (a pact, friendship etc.)
    De twee vijanden hebben vriendschap gesloten.
    The two enemies made friends.
    Ze verschilden van mening, maar ze hebben toch een compromis gesloten.
    They differed in opinion, but they still made a compromise.

Inflection[edit]

Inflection of sluiten (strong class 2)
infinitive sluiten
past singular sloot
past participle gesloten
infinitive sluiten
gerund sluiten n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular sluit sloot
2nd person sing. (jij) sluit sloot
2nd person sing. (u) sluit sloot
2nd person sing. (gij) sluit sloot
3rd person singular sluit sloot
plural sluiten sloten
subjunctive sing.1 sluite slote
subjunctive plur.1 sluiten sloten
imperative sing. sluit
imperative plur.1 sluit
participles sluitend gesloten
1) Archaic.

Antonyms[edit]

Derived terms[edit]