tracić

See also: tracic and trącić

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Slavic *trata

Proto-Indo-European *-yeti

Proto-Indo-European *-éyeti

Proto-Balto-Slavic *-éitei

Proto-Slavic *-iti

Proto-Slavic *tratiti

Old Polish tracić

Polish tracić

Inherited from Old Polish tracić, from Proto-Slavic *tratiti.

Pronunciation

IPA^(key): /ˈtra.t͡ɕit͡ɕ/
Audio: (file)
Rhymes: -at͡ɕit͡ɕ
Syllabification: tra‧cić

Verb

tracić impf (perfective utracić or stracić)

(transitive) to lose (to cease having a trait, ability, or sense)
(transitive) to lose (to cease owning an object)
(transitive) to lose (to cease having contact with someone, usually through death or separation)
(transitive) to lose (to cease having something belonging to one's body, e.g. weight)
(transitive) to lose (to use improperly, e.g. time)
(transitive) to lose (to not take advantage of i.e. a situation)
(transitive, sports) to lose out on (to allow an opponent to score)
(intransitive) to lose out on (to make one's situation with something worse) [with na (+ locative) ‘on what’]
Antonyms: korzystać, zyskiwać
(intransitive) to lose out on (to experience a decrease in intensity of something) [with na (+ locative) ‘on what’]
(intransitive) to lose (to become seen as worse or less valuable in someone's opinion)
Antonym: zyskiwać
(transitive, obsolete) to lose (to be unable to find)
Synonym: gubić
(reflexive with się) to fade away, to disappear
(reflexive with się) to become perplexed

Conjugation

Conjugation of *tracić* impf
	person	singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		tracić
present tense	1^st	tracę			tracimy
	2^nd	tracisz			tracicie
	3^rd	traci			tracą
	impersonal	traci się
past tense	1^st	traciłem, -(e)m tracił	traciłam, -(e)m traciła	traciłom, -(e)m traciło	traciliśmy, -(e)śmy tracili	traciłyśmy, -(e)śmy traciły
	2^nd	traciłeś, -(e)ś tracił	traciłaś, -(e)ś traciła	traciłoś, -(e)ś traciło	traciliście, -(e)ście tracili	traciłyście, -(e)ście traciły
	3^rd	tracił	traciła	traciło	tracili	traciły
	impersonal	tracono
future tense	1^st	będę tracił, będę tracić	będę traciła, będę tracić	będę traciło, będę tracić	będziemy tracili, będziemy tracić	będziemy traciły, będziemy tracić
	2^nd	będziesz tracił, będziesz tracić	będziesz traciła, będziesz tracić	będziesz traciło, będziesz tracić	będziecie tracili, będziecie tracić	będziecie traciły, będziecie tracić
	3^rd	będzie tracił, będzie tracić	będzie traciła, będzie tracić	będzie traciło, będzie tracić	będą tracili, będą tracić	będą traciły, będą tracić
	impersonal	będzie tracić się
conditional	1^st	traciłbym, bym tracił	traciłabym, bym traciła	traciłobym, bym traciło	tracilibyśmy, byśmy tracili	traciłybyśmy, byśmy traciły
	2^nd	traciłbyś, byś tracił	traciłabyś, byś traciła	traciłobyś, byś traciło	tracilibyście, byście tracili	traciłybyście, byście traciły
	3^rd	traciłby, by tracił	traciłaby, by traciła	traciłoby, by traciło	traciliby, by tracili	traciłyby, by traciły
	impersonal	tracono by
imperative	1^st	niech tracę			traćmy
	2^nd	trać			traćcie
	3^rd	niech traci			niech tracą

active adjectival participle		tracący	tracąca	tracące	tracący	tracące
passive adjectival participle		tracony	tracona	tracone	traceni	tracone
contemporary adverbial participle		tracąc
verbal noun		tracenie

Derived terms

verbs

tracić głowę impf, stracić głowę pf
tracić nerwy impf, stracić nerwy pf
tracić rachunek impf, stracić rachunek pf
tracić z oczu impf, stracić z oczu pf
tracić zmysły impf, stracić zmysły pf

Related terms

adjectives

adverb

stratnie

nouns