verspringen

Dutch

Etymology 1

From ver- (“away”) +‎ springen (“to jump”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˌvərˈsprɪ.ŋə(n)/
• Hyphenation: ver‧sprin‧gen
• Rhymes: -ɪŋən

Verb

verspringen

1. (ergative) to skip, to suddenly move
2. (ergative) to jump elsewhere, to move away by jumping
3. (transitive) to spend or waste time while jumping
4. (reflexive) to jump in a wrong way, to get hurt by jumping

Conjugation

Conjugation of verspringen (strong class 3a, prefixed)
infinitive	verspringen
past singular	versprong
past participle	versprongen
infinitive	verspringen
gerund	verspringen n
	present tense	past tense
1st person singular	verspring	versprong
2nd person sing. (jij)	verspringt, verspring2	versprong
2nd person sing. (u)	verspringt	versprong
2nd person sing. (gij)	verspringt	versprongt
3rd person singular	verspringt	versprong
plural	verspringen	versprongen
subjunctive sing.1	verspringe	verspronge
subjunctive plur.1	verspringen	versprongen
imperative sing.	verspring
imperative plur.1	verspringt
participles	verspringend	versprongen
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Etymology 2

From ver (“far, long distance”) +‎ springen (“to jump”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈvɛrˌsprɪ.ŋə(n)/
• Hyphenation: ver‧sprin‧gen

Verb

verspringen

1. (inergative, sports) to long jump

Conjugation

Conjugation of verspringen (strong class 3a, separable)
infinitive	verspringen
past singular	sprong ver
past participle	vergesprongen
infinitive	verspringen
gerund	verspringen n
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	spring ver	sprong ver	verspring	versprong
2nd person sing. (jij)	springt ver, spring ver2	sprong ver	verspringt	versprong
2nd person sing. (u)	springt ver	sprong ver	verspringt	versprong
2nd person sing. (gij)	springt ver	sprongt ver	verspringt	versprongt
3rd person singular	springt ver	sprong ver	verspringt	versprong
plural	springen ver	sprongen ver	verspringen	versprongen
subjunctive sing.1	springe ver	spronge ver	verspringe	verspronge
subjunctive plur.1	springen ver	sprongen ver	verspringen	versprongen
imperative sing.	spring ver
imperative plur.1	springt ver
participles	verspringend	vergesprongen
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Derived terms

• verspringer