articular
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
[edit] English
[edit] Adjective
articular (not comparable)
[edit] Translations
[edit] Catalan
[edit] Etymology
Latin articulo
[edit] Verb
articular (first-person singular present articulo, past participle articulat)
- to articulate (to express with words)
[edit] Conjugation
Conjugation of articular (first conjugation, type cantar)
| infinitive | articular | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| present participle | articulant | ||||||
| past participle | articulat | ||||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| Indicative | jo | tu | ell/ella vostè |
nosaltres nós |
vosaltres vós |
ells/elles vostès |
|
| present | articulo | articules | articula | articulem | articuleu | articulen | |
| imperfect | articulava | articulaves | articulava | articulàvem | articulàveu | articulaven | |
| future | articularé | articularàs | articularà | articularem | articulareu | articularan | |
| preterite | articulí | articulares | articulà | articulàrem | articulàreu | articularen | |
| conditional | articularia | articularies | articularia | articularíem | articularíeu | articularien | |
| subjunctive | jo | tu | ell/ella | nosaltres | vosaltres | ells/elles | |
| present | articuli | articulis | articuli | articulem | articuleu | articulin | |
| imperfect | articulés | articulessis | articulés | articuléssim | articuléssiu | articulessin | |
| imperative | - | tu | ell/ella | nosaltres | vosaltres | ells/elles | |
| articula | articuli | articulem | articuleu | articulin | |||
[edit] Spanish
[edit] Verb
articular (first-person singular present articulo, first-person singular preterite articulé, past participle articulado)
- to articulate
[edit] Conjugation
Conjugation of articular (See Appendix:Spanish verbs)