gata

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also gáta, gâta, and gåta

Contents

Catalan [edit]

Noun [edit]

gata f (plural gates)

  1. (female) cat

Related terms [edit]

Fijian [edit]

Noun [edit]

gata

  1. snake

Hiligaynon [edit]

Noun [edit]

gata

  1. coconut milk, cream

Icelandic [edit]

Pronunciation [edit]

Etymology 1 [edit]

From Old Norse gata, from Proto-Germanic *gatwǭ.

Noun [edit]

gata f (genitive singular götu, plural götur)

  1. street, road
Declension [edit]
declension of gata
f-w1 singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative gata gatan götur göturnar
accusative götu götuna götur göturnar
dative götu götunni götum götunum
genitive götu götunnar gatna gatnanna
Derived terms [edit]

Etymology 2 [edit]

From gat (“hole”).

Verb [edit]

gata weak verb (third person singular past indicative gataði, supine gatað)

  1. (transitive) to pierce through
  2. (transitive) specifically, to punch a hole in (using a perforator)
  3. (intransitive, informal) to be stumped (be unable to answer a question)
Conjugation [edit]
gata — active voice (germynd)
infinitive
(nafnháttur)		 að gata
supine
(sagnbót)		 gatað
present participle
(lýsingarháttur nútíðar)		 gatandi
indicative
(framsöguháttur)		 subjunctive
(viðtengingarháttur)
present
(nútíð)		 ég gata við götum present
(nútíð)		 ég gati við götum
þú gatar þið gatið þú gatir þið gatið
hann, hún, það gatar þeir, þær, þau gata hann, hún, það gati þeir, þær, þau gati
past
(þátíð)		 ég gataði við götuðum past
(þátíð)		 ég gataði við götuðum
þú gataðir þið götuðuð þú gataðir þið götuðuð
hann, hún, það gataði þeir, þær, þau götuðu hann, hún, það gataði þeir, þær, þau götuðu
imperative
(boðháttur)		 gata (þú) gatið (þið)
Forms with appended personal pronoun
gataðu gatiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
gatast — mediopassive voice (miðmynd)
infinitive
(nafnháttur)		 að gatast
supine
(sagnbót)		 gatast
present participle
(lýsingarháttur nútíðar)		 gatandist **
** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
indicative
(framsöguháttur)		 subjunctive
(viðtengingarháttur)
present
(nútíð)		 ég gatast við götumst present
(nútíð)		 ég gatist við götumst
þú gatast þið gatist þú gatist þið gatist
hann, hún, það gatast þeir, þær, þau gatast hann, hún, það gatist þeir, þær, þau gatist
past
(þátíð)		 ég gataðist við götuðumst past
(þátíð)		 ég gataðist við götuðumst
þú gataðist þið götuðust þú gataðist þið götuðust
hann, hún, það gataðist þeir, þær, þau götuðust hann, hún, það gataðist þeir, þær, þau götuðust
imperative
(boðháttur)		 gatast (þú) gatist (þið)
Forms with appended personal pronoun
gatastu gatisti *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
gataður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension
(sterk beyging)		 singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)		 feminine
(kvenkyn)		 neuter
(hvorugkyn)		 masculine
(karlkyn)		 feminine
(kvenkyn)		 neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)		 gataður götuð gatað gataðir gataðar götuð
accusative
(þolfall)		 gataðan gataða gatað gataða gataðar götuð
dative
(þágufall)		 götuðum gataðri götuðu götuðum götuðum götuðum
genitive
(eignarfall)		 gataðs gataðrar gataðs gataðra gataðra gataðra
weak declension
(veik beyging)		 singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)		 feminine
(kvenkyn)		 neuter
(hvorugkyn)		 masculine
(karlkyn)		 feminine
(kvenkyn)		 neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)		 gataði gataða gataða götuðu götuðu götuðu
accusative
(þolfall)		 gataða götuðu gataða götuðu götuðu götuðu
dative
(þágufall)		 gataða götuðu gataða götuðu götuðu götuðu
genitive
(eignarfall)		 gataða götuðu gataða götuðu götuðu götuðu
Derived terms [edit]

Old Norse [edit]

Etymology [edit]

From Proto-Germanic *gatwǭ.

Noun [edit]

gata f (genitive gǫtu, plural gǫtur)

  1. street, road
Declension [edit]
    declension of gata
Singular Plural
Indefinite Definite Indefinite Definite
Nominative gata gatan gǫtur gǫturnar
Accusative gǫtu gǫtuna gǫtur gǫturnar
Dative gǫtu gǫtunni gǫtum gǫtunum
Genitive gǫtu gǫtunnar gatna gatnanna

Portuguese [edit]

Etymology [edit]

From Latin catta.

Noun [edit]

gata f (plural gatas)

  1. female cat
  2. (slang) very beautiful woman

Related terms [edit]

Romanian [edit]

Etymology [edit]

Origin disputed. Probably from Proto-Slavic *gotov. The word can also be found in Albanian, compare gati.

Adjective [edit]

gata 1 nom/acc forms

  1. ready, willing
  2. done

Synonyms [edit]

Declension [edit]

singular & plural
masculine, feminine & neuter
gata

Adverb [edit]

gata

  1. readily, willingly

Spanish [edit]

Etymology [edit]

From Latin catta.

Noun [edit]

gata f (plural gatas, masculine singular gato, masculine plural gatos)

  1. female cat

gata f (plural gatas)

  1. car-jack, jack

Related terms [edit]

Swedish [edit]

Pronunciation [edit]

Noun [edit]

gata c

  1. a street

Declension [edit]

Declension of gata
singular plural
common indefinite definite indefinite definite
nominative gata gatan gator gatorna
genitive gatas gatans gators gatornas

Related terms [edit]

References [edit]

Tagalog [edit]

Noun [edit]

gata

  1. coconut milk
Retrieved from "http://en.wiktionary.org/w/index.php?title=gata&oldid=20158120"