Jump to content

مهر

From Wiktionary, the free dictionary
See also: مہر

Arabic

[edit]

Etymology 1

[edit]

    Common West Semitic term; compare Ugaritic 𐎎𐎅𐎗 (mhr), Old South Arabian 𐩣𐩠𐩧𐩩 (mhrt, wealth, possessions, commodities, goods), Biblical Hebrew מָהַר (mahar, to acquire by exchange, to barter, to purchase), Biblical Hebrew מֹהַר (mṓhar, bridal payment, purchasing price), Classical Syriac ܡܗܪܐ (bride-price), Nabataean 𐢓𐢇𐢛 (mohar). Uncertain connection to highly productive Akkadian 𒈠𒄩𒀸 (maḫārum, to face or meet; to accept, to receive; to conduct; to do business, to shift commodities, to transact; to accept valuables, staples, or persons; to take in or collect offers, to take in women by dowries) and Soqotri móḥor (to offer), as the sound change complicates the semantic overlaps. Comparison to Middle Persian mtr' (/⁠mihr⁠/, contract, bond) is fundamentally coincidental.

    Verb

    [edit]

    مَهَرَ (mahara) I (non-past يَمْهُرُ (yamhuru) or يَمْهَرُ (yamharu), verbal noun مَهْر (mahr))

    1. to settle a dowry for (one's wife, etc.)
    Conjugation
    [edit]
    Conjugation of مَهَرَ (I, sound, a ~ u/a, full passive, verbal noun مَهْر)
    verbal noun
    الْمَصْدَر
    مَهْر
    mahr
    active participle
    اِسْم الْفَاعِل
    مَاهِر
    māhir
    passive participle
    اِسْم الْمَفْعُول
    مَمْهُور
    mamhūr
    active voice
    الْفِعْل الْمَعْلُوم
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m مَهَرْتُ
    mahartu
    مَهَرْتَ
    maharta
    مَهَرَ
    mahara
    مَهَرْتُمَا
    mahartumā
    مَهَرَا
    maharā
    مَهَرْنَا
    maharnā
    مَهَرْتُمْ
    mahartum
    مَهَرُوا
    maharū
    f مَهَرْتِ
    maharti
    مَهَرَتْ
    maharat
    مَهَرَتَا
    maharatā
    مَهَرْتُنَّ
    mahartunna
    مَهَرْنَ
    maharna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أَمْهُرُ, أَمْهَرُ
    ʔamhuru, ʔamharu
    تَمْهُرُ, تَمْهَرُ
    tamhuru, tamharu
    يَمْهُرُ, يَمْهَرُ
    yamhuru, yamharu
    تَمْهُرَانِ, تَمْهَرَانِ
    tamhurāni, tamharāni
    يَمْهُرَانِ, يَمْهَرَانِ
    yamhurāni, yamharāni
    نَمْهُرُ, نَمْهَرُ
    namhuru, namharu
    تَمْهُرُونَ, تَمْهَرُونَ
    tamhurūna, tamharūna
    يَمْهُرُونَ, يَمْهَرُونَ
    yamhurūna, yamharūna
    f تَمْهُرِينَ, تَمْهَرِينَ
    tamhurīna, tamharīna
    تَمْهُرُ, تَمْهَرُ
    tamhuru, tamharu
    تَمْهُرَانِ, تَمْهَرَانِ
    tamhurāni, tamharāni
    تَمْهُرْنَ, تَمْهَرْنَ
    tamhurna, tamharna
    يَمْهُرْنَ, يَمْهَرْنَ
    yamhurna, yamharna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أَمْهُرَ, أَمْهَرَ
    ʔamhura, ʔamhara
    تَمْهُرَ, تَمْهَرَ
    tamhura, tamhara
    يَمْهُرَ, يَمْهَرَ
    yamhura, yamhara
    تَمْهُرَا, تَمْهَرَا
    tamhurā, tamharā
    يَمْهُرَا, يَمْهَرَا
    yamhurā, yamharā
    نَمْهُرَ, نَمْهَرَ
    namhura, namhara
    تَمْهُرُوا, تَمْهَرُوا
    tamhurū, tamharū
    يَمْهُرُوا, يَمْهَرُوا
    yamhurū, yamharū
    f تَمْهُرِي, تَمْهَرِي
    tamhurī, tamharī
    تَمْهُرَ, تَمْهَرَ
    tamhura, tamhara
    تَمْهُرَا, تَمْهَرَا
    tamhurā, tamharā
    تَمْهُرْنَ, تَمْهَرْنَ
    tamhurna, tamharna
    يَمْهُرْنَ, يَمْهَرْنَ
    yamhurna, yamharna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أَمْهُرْ, أَمْهَرْ
    ʔamhur, ʔamhar
    تَمْهُرْ, تَمْهَرْ
    tamhur, tamhar
    يَمْهُرْ, يَمْهَرْ
    yamhur, yamhar
    تَمْهُرَا, تَمْهَرَا
    tamhurā, tamharā
    يَمْهُرَا, يَمْهَرَا
    yamhurā, yamharā
    نَمْهُرْ, نَمْهَرْ
    namhur, namhar
    تَمْهُرُوا, تَمْهَرُوا
    tamhurū, tamharū
    يَمْهُرُوا, يَمْهَرُوا
    yamhurū, yamharū
    f تَمْهُرِي, تَمْهَرِي
    tamhurī, tamharī
    تَمْهُرْ, تَمْهَرْ
    tamhur, tamhar
    تَمْهُرَا, تَمْهَرَا
    tamhurā, tamharā
    تَمْهُرْنَ, تَمْهَرْنَ
    tamhurna, tamharna
    يَمْهُرْنَ, يَمْهَرْنَ
    yamhurna, yamharna
    imperative
    الْأَمْر
    m اُمْهُرْ, اِمْهَرْ
    umhur, imhar
    اُمْهُرَا, اِمْهَرَا
    umhurā, imharā
    اُمْهُرُوا, اِمْهَرُوا
    umhurū, imharū
    f اُمْهُرِي, اِمْهَرِي
    umhurī, imharī
    اُمْهُرْنَ, اِمْهَرْنَ
    umhurna, imharna
    passive voice
    الْفِعْل الْمَجْهُول
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m مُهِرْتُ
    muhirtu
    مُهِرْتَ
    muhirta
    مُهِرَ
    muhira
    مُهِرْتُمَا
    muhirtumā
    مُهِرَا
    muhirā
    مُهِرْنَا
    muhirnā
    مُهِرْتُمْ
    muhirtum
    مُهِرُوا
    muhirū
    f مُهِرْتِ
    muhirti
    مُهِرَتْ
    muhirat
    مُهِرَتَا
    muhiratā
    مُهِرْتُنَّ
    muhirtunna
    مُهِرْنَ
    muhirna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أُمْهَرُ
    ʔumharu
    تُمْهَرُ
    tumharu
    يُمْهَرُ
    yumharu
    تُمْهَرَانِ
    tumharāni
    يُمْهَرَانِ
    yumharāni
    نُمْهَرُ
    numharu
    تُمْهَرُونَ
    tumharūna
    يُمْهَرُونَ
    yumharūna
    f تُمْهَرِينَ
    tumharīna
    تُمْهَرُ
    tumharu
    تُمْهَرَانِ
    tumharāni
    تُمْهَرْنَ
    tumharna
    يُمْهَرْنَ
    yumharna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أُمْهَرَ
    ʔumhara
    تُمْهَرَ
    tumhara
    يُمْهَرَ
    yumhara
    تُمْهَرَا
    tumharā
    يُمْهَرَا
    yumharā
    نُمْهَرَ
    numhara
    تُمْهَرُوا
    tumharū
    يُمْهَرُوا
    yumharū
    f تُمْهَرِي
    tumharī
    تُمْهَرَ
    tumhara
    تُمْهَرَا
    tumharā
    تُمْهَرْنَ
    tumharna
    يُمْهَرْنَ
    yumharna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أُمْهَرْ
    ʔumhar
    تُمْهَرْ
    tumhar
    يُمْهَرْ
    yumhar
    تُمْهَرَا
    tumharā
    يُمْهَرَا
    yumharā
    نُمْهَرْ
    numhar
    تُمْهَرُوا
    tumharū
    يُمْهَرُوا
    yumharū
    f تُمْهَرِي
    tumharī
    تُمْهَرْ
    tumhar
    تُمْهَرَا
    tumharā
    تُمْهَرْنَ
    tumharna
    يُمْهَرْنَ
    yumharna

    Noun

    [edit]

    مَهْر (mahrm (plural مُهُور (muhūr))

    1. verbal noun of مَهَرَ (mahara) (form I)
    2. dowry, dower, marriage portion
    3. price
    4. contracting
    Declension
    [edit]
    Declension of noun مَهْر (mahr)
    singular basic singular triptote
    indefinite definite construct
    informal مَهْر
    mahr
    الْمَهْر
    al-mahr
    مَهْر
    mahr
    nominative مَهْرٌ
    mahrun
    الْمَهْرُ
    al-mahru
    مَهْرُ
    mahru
    accusative مَهْرًا
    mahran
    الْمَهْرَ
    al-mahra
    مَهْرَ
    mahra
    genitive مَهْرٍ
    mahrin
    الْمَهْرِ
    al-mahri
    مَهْرِ
    mahri
    dual indefinite definite construct
    informal مَهْرَيْن
    mahrayn
    الْمَهْرَيْن
    al-mahrayn
    مَهْرَيْ
    mahray
    nominative مَهْرَانِ
    mahrāni
    الْمَهْرَانِ
    al-mahrāni
    مَهْرَا
    mahrā
    accusative مَهْرَيْنِ
    mahrayni
    الْمَهْرَيْنِ
    al-mahrayni
    مَهْرَيْ
    mahray
    genitive مَهْرَيْنِ
    mahrayni
    الْمَهْرَيْنِ
    al-mahrayni
    مَهْرَيْ
    mahray
    plural basic broken plural triptote
    indefinite definite construct
    informal مُهُور
    muhūr
    الْمُهُور
    al-muhūr
    مُهُور
    muhūr
    nominative مُهُورٌ
    muhūrun
    الْمُهُورُ
    al-muhūru
    مُهُورُ
    muhūru
    accusative مُهُورًا
    muhūran
    الْمُهُورَ
    al-muhūra
    مُهُورَ
    muhūra
    genitive مُهُورٍ
    muhūrin
    الْمُهُورِ
    al-muhūri
    مُهُورِ
    muhūri
    Descendants
    [edit]
    • Gulf Arabic: مهر (mahar, dowry)
    • Middle Armenian: մահր (mahr)
    • English: mahr
    • Swahili: mahari

    Etymology 2

    [edit]

      From Middle Persian [Book Pahlavi needed] (mwdl), 𐫖𐫇𐫍𐫡 (mwhr /⁠muhr⁠/, seal), and denominal verb.

      Noun

      [edit]

      مُهْر (muhrm

      1. seal; signet; stamp
      Declension
      [edit]
      Declension of noun مُهْر (muhr)
      singular basic singular triptote
      indefinite definite construct
      informal مُهْر
      muhr
      الْمُهْر
      al-muhr
      مُهْر
      muhr
      nominative مُهْرٌ
      muhrun
      الْمُهْرُ
      al-muhru
      مُهْرُ
      muhru
      accusative مُهْرًا
      muhran
      الْمُهْرَ
      al-muhra
      مُهْرَ
      muhra
      genitive مُهْرٍ
      muhrin
      الْمُهْرِ
      al-muhri
      مُهْرِ
      muhri
      Descendants
      [edit]

      Verb

      [edit]

      مَهَرَ (mahara) I (non-past يَمْهَرُ (yamharu), verbal noun ?)

      1. to stamp, to imprint
      Conjugation
      [edit]
      Conjugation of مَهَرَ (I, sound, a ~ a, full passive (?), verbal noun ?)
      verbal noun
      الْمَصْدَر
      ?
      ?
      active participle
      اِسْم الْفَاعِل
      مَاهِر
      māhir
      passive participle
      اِسْم الْمَفْعُول
      مَمْهُور
      mamhūr
      active voice
      الْفِعْل الْمَعْلُوم
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past (perfect) indicative
      الْمَاضِي
      m مَهَرْتُ
      mahartu
      مَهَرْتَ
      maharta
      مَهَرَ
      mahara
      مَهَرْتُمَا
      mahartumā
      مَهَرَا
      maharā
      مَهَرْنَا
      maharnā
      مَهَرْتُمْ
      mahartum
      مَهَرُوا
      maharū
      f مَهَرْتِ
      maharti
      مَهَرَتْ
      maharat
      مَهَرَتَا
      maharatā
      مَهَرْتُنَّ
      mahartunna
      مَهَرْنَ
      maharna
      non-past (imperfect) indicative
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أَمْهَرُ
      ʔamharu
      تَمْهَرُ
      tamharu
      يَمْهَرُ
      yamharu
      تَمْهَرَانِ
      tamharāni
      يَمْهَرَانِ
      yamharāni
      نَمْهَرُ
      namharu
      تَمْهَرُونَ
      tamharūna
      يَمْهَرُونَ
      yamharūna
      f تَمْهَرِينَ
      tamharīna
      تَمْهَرُ
      tamharu
      تَمْهَرَانِ
      tamharāni
      تَمْهَرْنَ
      tamharna
      يَمْهَرْنَ
      yamharna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أَمْهَرَ
      ʔamhara
      تَمْهَرَ
      tamhara
      يَمْهَرَ
      yamhara
      تَمْهَرَا
      tamharā
      يَمْهَرَا
      yamharā
      نَمْهَرَ
      namhara
      تَمْهَرُوا
      tamharū
      يَمْهَرُوا
      yamharū
      f تَمْهَرِي
      tamharī
      تَمْهَرَ
      tamhara
      تَمْهَرَا
      tamharā
      تَمْهَرْنَ
      tamharna
      يَمْهَرْنَ
      yamharna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أَمْهَرْ
      ʔamhar
      تَمْهَرْ
      tamhar
      يَمْهَرْ
      yamhar
      تَمْهَرَا
      tamharā
      يَمْهَرَا
      yamharā
      نَمْهَرْ
      namhar
      تَمْهَرُوا
      tamharū
      يَمْهَرُوا
      yamharū
      f تَمْهَرِي
      tamharī
      تَمْهَرْ
      tamhar
      تَمْهَرَا
      tamharā
      تَمْهَرْنَ
      tamharna
      يَمْهَرْنَ
      yamharna
      imperative
      الْأَمْر
      m اِمْهَرْ
      imhar
      اِمْهَرَا
      imharā
      اِمْهَرُوا
      imharū
      f اِمْهَرِي
      imharī
      اِمْهَرْنَ
      imharna
      passive voice
      الْفِعْل الْمَجْهُول
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past (perfect) indicative
      الْمَاضِي
      m مُهِرْتُ
      muhirtu
      مُهِرْتَ
      muhirta
      مُهِرَ
      muhira
      مُهِرْتُمَا
      muhirtumā
      مُهِرَا
      muhirā
      مُهِرْنَا
      muhirnā
      مُهِرْتُمْ
      muhirtum
      مُهِرُوا
      muhirū
      f مُهِرْتِ
      muhirti
      مُهِرَتْ
      muhirat
      مُهِرَتَا
      muhiratā
      مُهِرْتُنَّ
      muhirtunna
      مُهِرْنَ
      muhirna
      non-past (imperfect) indicative
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أُمْهَرُ
      ʔumharu
      تُمْهَرُ
      tumharu
      يُمْهَرُ
      yumharu
      تُمْهَرَانِ
      tumharāni
      يُمْهَرَانِ
      yumharāni
      نُمْهَرُ
      numharu
      تُمْهَرُونَ
      tumharūna
      يُمْهَرُونَ
      yumharūna
      f تُمْهَرِينَ
      tumharīna
      تُمْهَرُ
      tumharu
      تُمْهَرَانِ
      tumharāni
      تُمْهَرْنَ
      tumharna
      يُمْهَرْنَ
      yumharna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أُمْهَرَ
      ʔumhara
      تُمْهَرَ
      tumhara
      يُمْهَرَ
      yumhara
      تُمْهَرَا
      tumharā
      يُمْهَرَا
      yumharā
      نُمْهَرَ
      numhara
      تُمْهَرُوا
      tumharū
      يُمْهَرُوا
      yumharū
      f تُمْهَرِي
      tumharī
      تُمْهَرَ
      tumhara
      تُمْهَرَا
      tumharā
      تُمْهَرْنَ
      tumharna
      يُمْهَرْنَ
      yumharna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أُمْهَرْ
      ʔumhar
      تُمْهَرْ
      tumhar
      يُمْهَرْ
      yumhar
      تُمْهَرَا
      tumharā
      يُمْهَرَا
      yumharā
      نُمْهَرْ
      numhar
      تُمْهَرُوا
      tumharū
      يُمْهَرُوا
      yumharū
      f تُمْهَرِي
      tumharī
      تُمْهَرْ
      tumhar
      تُمْهَرَا
      tumharā
      تُمْهَرْنَ
      tumharna
      يُمْهَرْنَ
      yumharna

      Noun

      [edit]

      مَهْر (mahrm (plural مُهُور (muhūr))

      1. verbal noun of مَهَرَ (mahara) (form I)
      2. sealing; stamping
      Declension
      [edit]
      Declension of noun مَهْر (mahr)
      singular basic singular triptote
      indefinite definite construct
      informal مَهْر
      mahr
      الْمَهْر
      al-mahr
      مَهْر
      mahr
      nominative مَهْرٌ
      mahrun
      الْمَهْرُ
      al-mahru
      مَهْرُ
      mahru
      accusative مَهْرًا
      mahran
      الْمَهْرَ
      al-mahra
      مَهْرَ
      mahra
      genitive مَهْرٍ
      mahrin
      الْمَهْرِ
      al-mahri
      مَهْرِ
      mahri
      dual indefinite definite construct
      informal مَهْرَيْن
      mahrayn
      الْمَهْرَيْن
      al-mahrayn
      مَهْرَيْ
      mahray
      nominative مَهْرَانِ
      mahrāni
      الْمَهْرَانِ
      al-mahrāni
      مَهْرَا
      mahrā
      accusative مَهْرَيْنِ
      mahrayni
      الْمَهْرَيْنِ
      al-mahrayni
      مَهْرَيْ
      mahray
      genitive مَهْرَيْنِ
      mahrayni
      الْمَهْرَيْنِ
      al-mahrayni
      مَهْرَيْ
      mahray
      plural basic broken plural triptote
      indefinite definite construct
      informal مُهُور
      muhūr
      الْمُهُور
      al-muhūr
      مُهُور
      muhūr
      nominative مُهُورٌ
      muhūrun
      الْمُهُورُ
      al-muhūru
      مُهُورُ
      muhūru
      accusative مُهُورًا
      muhūran
      الْمُهُورَ
      al-muhūra
      مُهُورَ
      muhūra
      genitive مُهُورٍ
      muhūrin
      الْمُهُورِ
      al-muhūri
      مُهُورِ
      muhūri
      [edit]

      Etymology 3

      [edit]

        From Proto-Semitic *mahir-/*marw- ((young) man; still fast and physically useful), possibly further Proto-Afroasiatic *ma(hi)r- (servant, slave), potentially related to Arabic مَرْء (marʔ). Compare Akkadian 𒌉 (mārum, young man, son; subordinate, deployable man, service man, usable worker, hireling for a service), Ugaritic 𐎎𐎅𐎗 (mhr, warrior, man, troop; skilled, expert, trained; exceptional, faster, better, or heroic), Sabaean 𐩩𐩣𐩠𐩧𐩩 (tmhrt, contingent of Bedouin mercenaries; specialty troops, proficient at handling camels and desert warfare), Aramaic מהר, Hebrew מָהִיר, Hebrew מַהֵר, Phoenician 𐤌𐤄𐤓 (mhr), Classical Syriac ܡܗܪ (to instruct, to be instructed, to learn, to excel), Ge'ez ምሁረ (məhurä /⁠məhur⁠/, trained).

        Verb

        [edit]

        مَهَرَ (mahara) I (non-past يَمْهُرُ (yamhuru) or يَمْهَرُ (yamharu), verbal noun مَهْر (mahr) or مَهَار (mahār) or مَهَارَة (mahāra) or مُهُور (muhūr))

        1. to be skilled or skillful
        2. to be proficient
        3. to be trained, expert especially at handling
        Conjugation
        [edit]
        Conjugation of مَهَرَ (I, sound, a ~ u/a, no passive, verbal nouns مَهْر, مَهَار, مَهَارَة, مُهُور)
        verbal noun
        الْمَصْدَر
        مَهْر, مَهَار, مَهَارَة, مُهُور
        mahr, mahār, mahāra, muhūr
        active participle
        اِسْم الْفَاعِل
        مَاهِر
        māhir
        active voice
        الْفِعْل الْمَعْلُوم
        singular
        الْمُفْرَد
        dual
        الْمُثَنَّى
        plural
        الْجَمْع
        1st person
        الْمُتَكَلِّم
        2nd person
        الْمُخَاطَب
        3rd person
        الْغَائِب
        2nd person
        الْمُخَاطَب
        3rd person
        الْغَائِب
        1st person
        الْمُتَكَلِّم
        2nd person
        الْمُخَاطَب
        3rd person
        الْغَائِب
        past (perfect) indicative
        الْمَاضِي
        m مَهَرْتُ
        mahartu
        مَهَرْتَ
        maharta
        مَهَرَ
        mahara
        مَهَرْتُمَا
        mahartumā
        مَهَرَا
        maharā
        مَهَرْنَا
        maharnā
        مَهَرْتُمْ
        mahartum
        مَهَرُوا
        maharū
        f مَهَرْتِ
        maharti
        مَهَرَتْ
        maharat
        مَهَرَتَا
        maharatā
        مَهَرْتُنَّ
        mahartunna
        مَهَرْنَ
        maharna
        non-past (imperfect) indicative
        الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
        m أَمْهُرُ, أَمْهَرُ
        ʔamhuru, ʔamharu
        تَمْهُرُ, تَمْهَرُ
        tamhuru, tamharu
        يَمْهُرُ, يَمْهَرُ
        yamhuru, yamharu
        تَمْهُرَانِ, تَمْهَرَانِ
        tamhurāni, tamharāni
        يَمْهُرَانِ, يَمْهَرَانِ
        yamhurāni, yamharāni
        نَمْهُرُ, نَمْهَرُ
        namhuru, namharu
        تَمْهُرُونَ, تَمْهَرُونَ
        tamhurūna, tamharūna
        يَمْهُرُونَ, يَمْهَرُونَ
        yamhurūna, yamharūna
        f تَمْهُرِينَ, تَمْهَرِينَ
        tamhurīna, tamharīna
        تَمْهُرُ, تَمْهَرُ
        tamhuru, tamharu
        تَمْهُرَانِ, تَمْهَرَانِ
        tamhurāni, tamharāni
        تَمْهُرْنَ, تَمْهَرْنَ
        tamhurna, tamharna
        يَمْهُرْنَ, يَمْهَرْنَ
        yamhurna, yamharna
        subjunctive
        الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
        m أَمْهُرَ, أَمْهَرَ
        ʔamhura, ʔamhara
        تَمْهُرَ, تَمْهَرَ
        tamhura, tamhara
        يَمْهُرَ, يَمْهَرَ
        yamhura, yamhara
        تَمْهُرَا, تَمْهَرَا
        tamhurā, tamharā
        يَمْهُرَا, يَمْهَرَا
        yamhurā, yamharā
        نَمْهُرَ, نَمْهَرَ
        namhura, namhara
        تَمْهُرُوا, تَمْهَرُوا
        tamhurū, tamharū
        يَمْهُرُوا, يَمْهَرُوا
        yamhurū, yamharū
        f تَمْهُرِي, تَمْهَرِي
        tamhurī, tamharī
        تَمْهُرَ, تَمْهَرَ
        tamhura, tamhara
        تَمْهُرَا, تَمْهَرَا
        tamhurā, tamharā
        تَمْهُرْنَ, تَمْهَرْنَ
        tamhurna, tamharna
        يَمْهُرْنَ, يَمْهَرْنَ
        yamhurna, yamharna
        jussive
        الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
        m أَمْهُرْ, أَمْهَرْ
        ʔamhur, ʔamhar
        تَمْهُرْ, تَمْهَرْ
        tamhur, tamhar
        يَمْهُرْ, يَمْهَرْ
        yamhur, yamhar
        تَمْهُرَا, تَمْهَرَا
        tamhurā, tamharā
        يَمْهُرَا, يَمْهَرَا
        yamhurā, yamharā
        نَمْهُرْ, نَمْهَرْ
        namhur, namhar
        تَمْهُرُوا, تَمْهَرُوا
        tamhurū, tamharū
        يَمْهُرُوا, يَمْهَرُوا
        yamhurū, yamharū
        f تَمْهُرِي, تَمْهَرِي
        tamhurī, tamharī
        تَمْهُرْ, تَمْهَرْ
        tamhur, tamhar
        تَمْهُرَا, تَمْهَرَا
        tamhurā, tamharā
        تَمْهُرْنَ, تَمْهَرْنَ
        tamhurna, tamharna
        يَمْهُرْنَ, يَمْهَرْنَ
        yamhurna, yamharna
        imperative
        الْأَمْر
        m اُمْهُرْ, اِمْهَرْ
        umhur, imhar
        اُمْهُرَا, اِمْهَرَا
        umhurā, imharā
        اُمْهُرُوا, اِمْهَرُوا
        umhurū, imharū
        f اُمْهُرِي, اِمْهَرِي
        umhurī, imharī
        اُمْهُرْنَ, اِمْهَرْنَ
        umhurna, imharna

        Etymology 4

        [edit]

          From Proto-Semitic *muhr-.

          Noun

          [edit]

          مُهْر (muhrm (plural أَمْهَار (ʔamhār) or مِهَارَة (mihāra), feminine مُهْرَة (muhra))

          1. foal, colt
          Declension
          [edit]
          Declension of noun مُهْر (muhr)
          singular basic singular triptote
          indefinite definite construct
          informal مُهْر
          muhr
          الْمُهْر
          al-muhr
          مُهْر
          muhr
          nominative مُهْرٌ
          muhrun
          الْمُهْرُ
          al-muhru
          مُهْرُ
          muhru
          accusative مُهْرًا
          muhran
          الْمُهْرَ
          al-muhra
          مُهْرَ
          muhra
          genitive مُهْرٍ
          muhrin
          الْمُهْرِ
          al-muhri
          مُهْرِ
          muhri
          dual indefinite definite construct
          informal مُهْرَيْن
          muhrayn
          الْمُهْرَيْن
          al-muhrayn
          مُهْرَيْ
          muhray
          nominative مُهْرَانِ
          muhrāni
          الْمُهْرَانِ
          al-muhrāni
          مُهْرَا
          muhrā
          accusative مُهْرَيْنِ
          muhrayni
          الْمُهْرَيْنِ
          al-muhrayni
          مُهْرَيْ
          muhray
          genitive مُهْرَيْنِ
          muhrayni
          الْمُهْرَيْنِ
          al-muhrayni
          مُهْرَيْ
          muhray
          plural basic broken plural triptote‎;
          broken plural triptote in ـَة (-a)
          indefinite definite construct
          informal أَمْهَار‎; مِهَارَة
          ʔamhār‎; mihāra
          الْأَمْهَار‎; الْمِهَارَة
          al-ʔamhār‎; al-mihāra
          أَمْهَار‎; مِهَارَة
          ʔamhār‎; mihārat
          nominative أَمْهَارٌ‎; مِهَارَةٌ
          ʔamhārun‎; mihāratun
          الْأَمْهَارُ‎; الْمِهَارَةُ
          al-ʔamhāru‎; al-mihāratu
          أَمْهَارُ‎; مِهَارَةُ
          ʔamhāru‎; mihāratu
          accusative أَمْهَارًا‎; مِهَارَةً
          ʔamhāran‎; mihāratan
          الْأَمْهَارَ‎; الْمِهَارَةَ
          al-ʔamhāra‎; al-mihārata
          أَمْهَارَ‎; مِهَارَةَ
          ʔamhāra‎; mihārata
          genitive أَمْهَارٍ‎; مِهَارَةٍ
          ʔamhārin‎; mihāratin
          الْأَمْهَارِ‎; الْمِهَارَةِ
          al-ʔamhāri‎; al-mihārati
          أَمْهَارِ‎; مِهَارَةِ
          ʔamhāri‎; mihārati

          Persian

          [edit]
          Persian Wikipedia has an article on:
          Wikipedia fa

          Etymology 1

          [edit]

          The first sense borrowed from Arabic مَهْر (mahr, dowry), from the verb مَهَرَ (mahara, to contract, to give a dowry); see above. The remaining senses inherited from Middle Persian mtr' (mihr, bond, contract), from Old Persian 𐎷𐎰𐎼 (mithra), from Avestan 𐬨𐬌𐬚𐬭𐬋 (miθrō, covenant, contract, oath), from Proto-Iranian *miθráh, from Proto-Indo-Iranian *mitra (covenant, treaty, agreement, promise). Compare Sanskrit मित्र (mitra) and the above for a possible layer of phono-semantic matching with the Semitic root regarding business contracts and reception.

          Pronunciation

          [edit]
           

          Readings
          Classical reading? mahr
          Dari reading? mahr
          Iranian reading? mahr
          Tajik reading? mahr

          Noun

          [edit]

          مهر (mahr) (plural مهرها (mahr-hā / mahr-hâ), Tajik spelling маҳр)

          1. (Islam) Mahr, dowry, bride-price or gift; a pre-negotiated gift of monetary or symbolic value which is promised to a bride by a groom upon marriage.
          2. contracting
          3. contract
          4. covenant
          Synonyms
          [edit]

          Etymology 2

          [edit]

            From Middle Persian mtr' (Mihr), from Old Persian 𐎷𐎰𐎼 (Miθra), from Avestan 𐬨𐬌𐬚𐬭𐬀 (miθra, covenant, contract, oath), from Proto-Indo-Iranian *mitra (covenant, treaty, agreement, promise). Compare Sanskrit मित्र (mitra), Ancient Greek μεσίτης (mesítēs). Doublet of میترا (mitrā, personal name).

            Pronunciation

            [edit]
             

            Readings
            Classical reading? mihr
            Dari reading? mehr
            Iranian reading? mehr
            Tajik reading? mehr

            Noun

            [edit]
            Dari مهر
            Iranian Persian
            Tajik меҳр

            مهر (mihr / mehr) (Tajik spelling меҳр)

            1. kindness, mercy
            2. love, affection, sympathy, friendship
            3. prosperity
            Derived terms
            [edit]
            Descendants
            [edit]

            Proper noun

            [edit]
            Dari مهر
            Iranian Persian
            Tajik Меҳр

            مهر (mihr / mehr) (Tajik spelling Меҳр)

            1. Mehr, the seventh month of the solar Persian calendar.
            2. Name of the sixteenth day of any month of the solar Persian calendar.
            3. the Sun
              • 1990, “سرود ملی جمهوری اسلامی ایران”, performed by Hassan Riyahi & Sayed Bagheri:
                سر زد از افق مهر خاوران
                Sar zad az ofoq mehr-e xâvarân
                Upwards on the horizon rises the eastern sun
              • 2019, “شب رویایی”‎[1]performed by Aron Afshar:
                سوگند به لبخند تو / دل من بند تو / ای مهر و ماه / تو جان بخواه
                Sowgand be labxand-e to / Del-e man band-e to / Ey mehr o mâh / To jân bexâh
                I swear by your smile / That my heart is your slave / Oh my sun and moon / You can ask my life of me
            4. (Zoroastrianism) Mithra, a Zoroastrian deity.
            Derived terms
            [edit]
            [edit]
            Descendants
            [edit]

            See also

            [edit]

            Etymology 3

            [edit]

            From Middle Persian [Book Pahlavi needed] (mwdl), 𐫖𐫇𐫍𐫡 (mwhr /⁠muhr⁠/, seal) (compare Parthian 𐫖𐫇𐫍𐫡 (mwhr /⁠muhr⁠/, seal), and Bactrian μολρο (molro)); possibly cognate with words above, otherwise from Akkadian 𒈬𒊬 (mušarû, object bearing a royal inscription), from Sumerian 𒈬𒊬 (mu-sar /⁠musar⁠/), from 𒈬 (mu, name, fame) + 𒊬 (sar, to write); cf. the many descendants of Sumerian 𒁾 (dub, tablet; cylinder seal) including دیوان (divân), دف (daf), دفتر (daftar), Arabic أَدَب (ʔadab), طُوب (ṭūb), طَابَع (ṭābaʕ), ذَبْر (ḏabr, a writing on palm-leaves, a book), ذَبَرَ (ḏabara, to write, to point; to read thoroughly; to understand well).

            مُهر

            Pronunciation

            [edit]
             

            Readings
            Classical reading? muhr
            Dari reading? mohr
            Iranian reading? mohr
            Tajik reading? mühr

            Noun

            [edit]
            Dari مهر, تاپه
            Iranian Persian مهر
            Tajik мӯҳр

            مهر (muhr / mohr) (plural مهرها (muhr-hā / mohr-hâ), Tajik spelling мӯҳр)

            1. seal
            2. impression
            3. stamp
            4. (Shia Islam) A prayer-stone, sometimes made from clay from Karbala or Mashhad, which is placed on the ground in front of the worshipper and onto which the forehead is touched during prayer; also known as a turba.
            Derived terms
            [edit]
            [edit]
            Descendants
            [edit]

            See also

            [edit]