शास्त्र

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit शास्त्र (śāstra).

Pronunciation[edit]

  • (Delhi Hindi) IPA(key): /ʃɑːs.t̪ɾᵊ/, [ʃäːs̪.t̪ɾᵊ]

Noun[edit]

शास्त्र (śāstram (Urdu spelling شاستر‎)

  1. study; science
  2. code, rule
  3. (religion) sacred text, scripture
    हिंदू शास्त्रों में लिखा है कि आतमा सारे जीवों में होती है।
    hindū śāstrõ mẽ likhā hai ki ātmā sāre jīvõ mẽ hotī hai.
    In the Hindu scriptures it is written that all living things have atman.
    Synonym: धर्मशास्त्र (dharmaśāstra)

Declension[edit]

See also[edit]


Nepali[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /sast̪rʌ/, [säst̪rʌ]

Noun[edit]

शास्त्र (śāstra)

  1. field of study; discipline
  2. religious laws or precepts

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Aryan *śāstra.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

शास्त्र (śāstran

  1. shastra, scripture
  2. science, knowledge

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of शास्त्र (śāstra)
Singular Dual Plural
Nominative शास्त्रम्
śāstram
शास्त्रे
śāstre
शास्त्राणि / शास्त्रा¹
śāstrāṇi / śāstrā¹
Vocative शास्त्र
śāstra
शास्त्रे
śāstre
शास्त्राणि / शास्त्रा¹
śāstrāṇi / śāstrā¹
Accusative शास्त्रम्
śāstram
शास्त्रे
śāstre
शास्त्राणि / शास्त्रा¹
śāstrāṇi / śāstrā¹
Instrumental शास्त्रेण
śāstreṇa
शास्त्राभ्याम्
śāstrābhyām
शास्त्रैः / शास्त्रेभिः¹
śāstraiḥ / śāstrebhiḥ¹
Dative शास्त्राय
śāstrāya
शास्त्राभ्याम्
śāstrābhyām
शास्त्रेभ्यः
śāstrebhyaḥ
Ablative शास्त्रात्
śāstrāt
शास्त्राभ्याम्
śāstrābhyām
शास्त्रेभ्यः
śāstrebhyaḥ
Genitive शास्त्रस्य
śāstrasya
शास्त्रयोः
śāstrayoḥ
शास्त्राणाम्
śāstrāṇām
Locative शास्त्रे
śāstre
शास्त्रयोः
śāstrayoḥ
शास्त्रेषु
śāstreṣu
Notes
  • ¹Vedic

Descendants[edit]