bæra

See also: Appendix:Variations of "bara" and Appendix:Variations of "bera"

Icelandic

Etymology

From Old Norse bera.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈpaiːra/

  Rhymes: -aiːra

Verb

bæra (weak verb, third-person singular past indicative bærði, supine bært)

1. (transitive) to move, stir

Conjugation

bæra – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að bæra
supine sagnbót		bært
present participle lýsingarháttur nútíðar		bærandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	bæri	bærði		bæri	bærði
	þú	bærir	bærðir		bærir	bærðir
	hann, hún, það	bærir	bærði		bæri	bærði
plural	við	bærum	bærðum		bærum	bærðum
	þið	bærið	bærðuð		bærið	bærðuð
	þeir, þær, þau	bæra	bærðu		bæri	bærðu
		imperative boðháttur
singular	þú	bær (þú), bærðu
plural	þið	bærið (þið), bæriði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

bærast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að bærast
supine sagnbót		bærst
present participle lýsingarháttur nútíðar		bærandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	bærist	bærðist		bærist	bærðist
	þú	bærist	bærðist		bærist	bærðist
	hann, hún, það	bærist	bærðist		bærist	bærðist
plural	við	bærumst	bærðumst		bærumst	bærðumst
	þið	bærist	bærðust		bærist	bærðust
	þeir, þær, þau	bærast	bærðust		bærist	bærðust
		imperative boðháttur
singular	þú	bærst (þú), bærstu
plural	þið	bærist (þið), bæristi1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

bærður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	bærður	bærð	bært	bærðir	bærðar	bærð
accusative (þolfall)	bærðan	bærða	bært	bærða	bærðar	bærð
dative (þágufall)	bærðum	bærðri	bærðu	bærðum	bærðum	bærðum
genitive (eignarfall)	bærðs	bærðrar	bærðs	bærðra	bærðra	bærðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	bærði	bærða	bærða	bærðu	bærðu	bærðu
accusative (þolfall)	bærða	bærðu	bærða	bærðu	bærðu	bærðu
dative (þágufall)	bærða	bærðu	bærða	bærðu	bærðu	bærðu
genitive (eignarfall)	bærða	bærðu	bærða	bærðu	bærðu	bærðu

Norwegian Bokmål

Alternative forms

• bærene

Noun

bæra n

1. definite plural of bær

Norwegian Nynorsk

Etymology 1

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈbæː.rɑ/

Noun

bæra n

1. definite plural of bær

Etymology 2

Pronunciation

• IPA^(key): /²bæː.rɑ/

Verb

bæra (present tense bær, past tense bar, past participle bore, passive infinitive bærast, present participle bærande, imperative bær)

1. (pre-1938) alternative form of bera

Etymology 3

Pronunciation

• IPA^(key): /²bæː.rɑ/

Noun

bæra f

1. (dialectal) alternative spelling of bere (“female bear”)

Etymology 4

Pronunciation

• IPA^(key): /²bæː.rɑ/

Noun

bæra f

1. (dialectal) alternative spelling of berre (“a bare place”)

References

• Ivar Aasen (1850), “Bæra”, in Ordbog over det norske Folkesprog‎^[1] (in Danish), Oslo: Samlaget, published 2000
• Ivar Aasen (1850), “bæra”, in Ordbog over det norske Folkesprog‎^[2] (in Danish), Oslo: Samlaget, published 2000

Old Swedish

Etymology

From Old Norse bera, from Proto-Germanic *beraną.

Verb

bæra

1. to bear, carry

Conjugation

Conjugation of bæra (strong)

	present				past
infinitive	bæra				—
participle	bærandi, bærande				burin
active voice	indicative	subjunctive	imperative		indicative	subjunctive
iæk	bær	bæri, bære	—		bar	bāri, bāre
þū	bær	bæri, bære	bær		bart	bāri, bāre
han	bær	bæri, bære	—		bar	bāri, bāre
vīr	bærum, bærom	bærum, bærom	bærum, bærom		bārum, bārom	bārum, bārom
īr	bærin	bærin	bærin		bārin	bārin
þēr	bæra	bærin	—		bāru, bāro	bārin
mediopassive voice	indicative	subjunctive	imperative		indicative	subjunctive
iæk	bærs	bæris, bæres	—		bars	bāris, bāres
þū	bærs	bæris, bæres	—		barts	bāris, bāres
han	bærs	bæris, bæres	—		bars	bāris, bāres
vīr	bærums, -oms	bærums, bæroms	—		bārums, bāroms	bārums, bāroms
īr	bærins	bærins	—		bārins	bārins
þēr	bæras	bærins	—		bārus, bāros	bārins

Descendants

• Swedish: bära