dost

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: Dost, döst, Döst, doʻst, and dosť

English[edit]

Etymology[edit]

From do +‎ -st.

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

dost

  1. (archaic) second-person singular simple present form of do

Usage notes[edit]

Doth and dost are generally used as auxiliary verbs; doeth and doest are generally used as main verbs.

Quotations[edit]

Related terms[edit]

Anagrams[edit]


Azerbaijani[edit]

Other scripts
Cyrillic дост
Perso-Arabic دوست

Etymology[edit]

From Persian دوست(dôst).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [dost]
  • (file)

Noun[edit]

dost (definite accusative dostu, plural dostlar)

  1. friend
    Synonym: rəfiq

Declension[edit]

    Declension of dost
singular plural
nominative dost
dostlar
definite accusative dostu
dostları
dative dosta
dostlara
locative dostda
dostlarda
ablative dostdan
dostlardan
definite genitive dostun
dostların
    Possessive forms of dost
nominative
singular plural
mənim (my) dostum dostlarım
sənin (your) dostun dostların
onun (his/her/its) dostu dostları
bizim (our) dostumuz dostlarımız
sizin (your) dostunuz dostlarınız
onların (their) dostu or dostları dostları
accusative
singular plural
mənim (my) dostumu dostlarımı
sənin (your) dostunu dostlarını
onun (his/her/its) dostunu dostlarını
bizim (our) dostumuzu dostlarımızı
sizin (your) dostunuzu dostlarınızı
onların (their) dostunu or dostlarını dostlarını
dative
singular plural
mənim (my) dostuma dostlarıma
sənin (your) dostuna dostlarına
onun (his/her/its) dostuna dostlarına
bizim (our) dostumuza dostlarımıza
sizin (your) dostunuza dostlarınıza
onların (their) dostuna or dostlarına dostlarına
locative
singular plural
mənim (my) dostumda dostlarımda
sənin (your) dostunda dostlarında
onun (his/her/its) dostunda dostlarında
bizim (our) dostumuzda dostlarımızda
sizin (your) dostunuzda dostlarınızda
onların (their) dostunda or dostlarında dostlarında
ablative
singular plural
mənim (my) dostumdan dostlarımdan
sənin (your) dostundan dostlarından
onun (his/her/its) dostundan dostlarından
bizim (our) dostumuzdan dostlarımızdan
sizin (your) dostunuzdan dostlarınızdan
onların (their) dostundan or dostlarından dostlarından
genitive
singular plural
mənim (my) dostumun dostlarımın
sənin (your) dostunun dostlarının
onun (his/her/its) dostunun dostlarının
bizim (our) dostumuzun dostlarımızın
sizin (your) dostunuzun dostlarınızın
onların (their) dostunun or dostlarının dostlarının

Derived terms[edit]


Crimean Tatar[edit]

Etymology[edit]

From Persian دوست‎.

Noun[edit]

dost

  1. friend

Declension[edit]

References[edit]

  • Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M. (2002) Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎[1], Simferopol: Dolya, →ISBN

Czech[edit]

Pronunciation[edit]

Adverb[edit]

dost

  1. enough
  2. pretty, rather

Further reading[edit]

  • dost in Příruční slovník jazyka českého, 1935–1957
  • dost in Slovník spisovného jazyka českého, 1960–1971, 1989

Northern Kurdish[edit]

Etymology[edit]

From Persian دوست(dôst).

Noun[edit]

dost ?

  1. friend

Serbo-Croatian[edit]

Etymology[edit]

Clipping of dosta.

Pronunciation[edit]

Adverb[edit]

dost (Cyrillic spelling дост)

  1. (colloquial) enough, sufficiently
  2. (colloquial) lots of, plenty of
  3. (colloquial) rather, quite (+ adjective or adverb)
    Dost depresivno...So depressing...

Synonyms[edit]


Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish دوست(dost, lover, friend, sweetheart), from Persian دوست(dust).

Noun[edit]

dost (definite accusative dostu, plural dostlar)

  1. friend (often, arkadaş is used instead of dost)
    Synonym: (informal) kanka
  2. paramour; an illicit male or female lover
    Synonyms: (a female paramour) metres, (slang) zamazingo

Declension[edit]

Inflection
Nominative dost
Definite accusative dostu
Singular Plural
Nominative dost dostlar
Definite accusative dostu dostları
Dative dosta dostlara
Locative dostta dostlarda
Ablative dosttan dostlardan
Genitive dostun dostların
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular dostum dostlarım
2nd singular dostun dostların
3rd singular dostu dostları
1st plural dostumuz dostlarımız
2nd plural dostunuz dostlarınız
3rd plural dostları dostları
Definite accusative
Singular Plural
1st singular dostumu dostlarımı
2nd singular dostunu dostlarını
3rd singular dostunu dostlarını
1st plural dostumuzu dostlarımızı
2nd plural dostunuzu dostlarınızı
3rd plural dostlarını dostlarını
Dative
Singular Plural
1st singular dostuma dostlarıma
2nd singular dostuna dostlarına
3rd singular dostuna dostlarına
1st plural dostumuza dostlarımıza
2nd plural dostunuza dostlarınıza
3rd plural dostlarına dostlarına
Locative
Singular Plural
1st singular dostumda dostlarımda
2nd singular dostunda dostlarında
3rd singular dostunda dostlarında
1st plural dostumuzda dostlarımızda
2nd plural dostunuzda dostlarınızda
3rd plural dostlarında dostlarında
Ablative
Singular Plural
1st singular dostumdan dostlarımdan
2nd singular dostundan dostlarından
3rd singular dostundan dostlarından
1st plural dostumuzdan dostlarımızdan
2nd plural dostunuzdan dostlarınızdan
3rd plural dostlarından dostlarından
Genitive
Singular Plural
1st singular dostumun dostlarımın
2nd singular dostunun dostlarının
3rd singular dostunun dostlarının
1st plural dostumuzun dostlarımızın
2nd plural dostunuzun dostlarınızın
3rd plural dostlarının dostlarının
Predicative forms
Singular Plural
1st singular dostum dostlarım
2nd singular dostsun dostlarsın
3rd singular dost
dosttur
dostlar
dostlardır
1st plural dostuz dostlarız
2nd plural dostsunuz dostlarsınız
3rd plural dostlar dostlardır

Antonyms[edit]

Derived terms[edit]

Related terms[edit]

See also[edit]

References[edit]


Welsh[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

dost

  1. Soft mutation of tost.

Mutation[edit]

Welsh mutation
radical soft nasal aspirate
tost dost nhost thost
Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs.

Zazaki[edit]

Etymology[edit]

From Persian دوست(dôst).

Noun[edit]

dost ?

  1. friend
    Synonyms: olboz, ombaz