taban

See also: tabán

Afar

Afar numbers ^(edit)

		100
←  1	←  9	10	11  →	20  → [a], [b]
		1
Cardinal: tabán     Ordinal: tabanháytu     Fractional: tabantá

Etymology

Lamberti (1983) suggested a borrowing from Somali tobán.

Pronunciation

• tában: IPA^(key): /ˈtaban/ [ˈtʌbʌn]
• tabán: IPA^(key): /taˈban/ [tʌˈbʌn]
• Hyphenation: ta‧ban

Noun

tában m or tabán m (plural tabábban m)

1. ten
   • 2006, “Ruut 1:4-5 [Ruth 1:4-5]”, in Nabuwwa kee malikwa [Prophets and kings]‎^[1]:

     Tabna sanatak lakal Maclon kee Kilyon kaadu rabteh.

     After ten years, Mahlon and Kilion also died.

Usage notes

• When used as a determiner, the genitive case is used:

  Tabná númu. ― Ten people.

• When counting, the predicative case is used.

Declension

Declension of tában
absolutive	tában
predicative	tábana
subjective	tában
genitive	tabná
Postpositioned forms l-case tábanal k-case tábanak t-case tábanat h-case tábanah

Declension of tabán
absolutive	tabán
predicative	tabaná
subjective	tabán
genitive	tabná
Postpositioned forms l-case tabanál k-case tabanák t-case tabanát h-case tabanáh

References

• Mario Capomazza (1907), “tabanà”, in La lingua degli Afar: Vocabulario Italiano-Dankalo e Dankalo-Italiano [The language of the Afar: Italian-Dankal and Dankal-Italian dictionary], Macerata: Unione Tipografica, page 172
• E. M. Parker; R. J. Hayward (1985), “tàban”, in An Afar-English-French dictionary (with Grammatical Notes in English), University of London, →ISBN
• Mohamed Hassan Kamil (2015), L’afar: description grammaticale d’une langue couchitique (Djibouti, Erythrée et Ethiopie)‎^[2], Paris: Université Sorbonne Paris Cité (doctoral thesis), page 196

Gagauz

Etymology

Ultimately from Proto-Turkic *tāpan (“foot, sole”); compare Azerbaijani daban and Turkish taban.

Noun

taban

1. sole

Romanian

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish طبان (taban).

Noun

taban m (plural tabani)

1. (obsolete) Damascus steel

Declension

	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative-accusative	taban	tabanul	tabani	tabanii
genitive-dative	taban	tabanului	tabani	tabanilor
vocative	tabanule		tabanilor

References

• taban in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

Serbo-Croatian

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish طبان (taban).

Noun

tàban m inan (Cyrillic spelling та̀бан)

1. sole (of a foot)

Declension

Declension of taban

	singular	plural
nominative	tàban	tabani
genitive	tàbana	tȁbānā
dative	tabanu	tabanima
accusative	taban	tabane
vocative	tabane	tabani
locative	tabanu	tabanima
instrumental	tabanom	tabanima

Tagalog

Pronunciation

• (Standard Tagalog) IPA^(key): /ˈtaban/ [ˈt̪aː.bɐn̪]
• Rhymes: -aban
• Syllabification: ta‧ban

Adjective

taban (Baybayin spelling ᜆᜊᜈ᜔)

1. held or grasped to maintain equilibrium or to avoid falling

   Synonyms: tangan, hawak, pigil

Noun

taban (Baybayin spelling ᜆᜊᜈ᜔)

1. act of holding onto something (to keep oneself or something from falling)

   Synonyms: hawak, paghawak, pigil, pagpigil, tangan, pagtatangan

2. something held onto (to keep oneself or something from falling)

Derived terms

• itaban
• magtaban
• pagtaban
• tabanan
• tumaban

Anagrams

• banat, banta, Banta

Tatar

Noun

taban

1. foot, sole

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish طبان (taban), from Proto-Turkic *tāpan (“foot, sole”).

Pronunciation

• IPA^(key): /taˈban/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: ta‧ban

Noun

taban (definite accusative tabanı, plural tabanlar)

1. sole (of a foot)

   ayak tabanı ― foot sole

2. sole of a shoe

   ayakkabı tabanı ― shoe sole

3. floor
4. base, foundation
5. base, the lovest level in grading

   Synonym: temel

6. (mathematics) base
7. (linguistics) root, base
8. (archaic) a type of iron used for weapon manifacture

Declension

Declension of taban

singular plural nominative taban tabanlar definite accusative tabanı tabanları dative tabana tabanlara locative tabanda tabanlarda ablative tabandan tabanlardan genitive tabanın tabanların Possessive forms nominative singular plural 1st singular tabanım tabanlarım 2nd singular tabanın tabanların 3rd singular tabanı tabanları 1st plural tabanımız tabanlarımız 2nd plural tabanınız tabanlarınız 3rd plural tabanları tabanları definite accusative singular plural 1st singular tabanımı tabanlarımı 2nd singular tabanını tabanlarını 3rd singular tabanını tabanlarını 1st plural tabanımızı tabanlarımızı 2nd plural tabanınızı tabanlarınızı 3rd plural tabanlarını tabanlarını dative singular plural 1st singular tabanıma tabanlarıma 2nd singular tabanına tabanlarına 3rd singular tabanına tabanlarına 1st plural tabanımıza tabanlarımıza 2nd plural tabanınıza tabanlarınıza 3rd plural tabanlarına tabanlarına locative singular plural 1st singular tabanımda tabanlarımda 2nd singular tabanında tabanlarında 3rd singular tabanında tabanlarında 1st plural tabanımızda tabanlarımızda 2nd plural tabanınızda tabanlarınızda 3rd plural tabanlarında tabanlarında ablative singular plural 1st singular tabanımdan tabanlarımdan 2nd singular tabanından tabanlarından 3rd singular tabanından tabanlarından 1st plural tabanımızdan tabanlarımızdan 2nd plural tabanınızdan tabanlarınızdan 3rd plural tabanlarından tabanlarından genitive singular plural 1st singular tabanımın tabanlarımın 2nd singular tabanının tabanlarının 3rd singular tabanının tabanlarının 1st plural tabanımızın tabanlarımızın 2nd plural tabanınızın tabanlarınızın 3rd plural tabanlarının tabanlarının Predicative forms singular plural 1st singular tabanım tabanlarım 2nd singular tabansın tabanlarsın 3rd singular taban tabandır tabanlar tabanlardır 1st plural tabanız tabanlarız 2nd plural tabansınız tabanlarsınız 3rd plural tabanlar tabanlardır

Derived terms

• daltaban
• devetabanı
• düztaban
• taban basma
• taban düzeyi
• taban fiyatı
• taban halısı
• taban lağımı
• taban tabana
• tabanlı
• tabanlık
• tabansız
• tabanvay
• veri tabanı

idiomatic uses of "taban"

• taban çıkmak, taban girmek, taban koymak
• taban tepmek
• taban yapmak
• tabana kuvvet
• tabanı yanık
• tabanı yarık
• tabanları yağlamak

Further reading

• “taban”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “taban”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Nişanyan, Sevan (2002–), “taban”, in Nişanyan Sözlük

Woiwurrung

Noun

taban

1. damp