liar
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] English
[edit] Pronunciation
[edit] Noun
|
Singular |
Plural |
liar (plural liars)
- one who tells lies.
[edit] Translations
one who tells lies
|
|
[edit] Anagrams
[edit] Spanish
[edit] Etymology
Latin ligare, present active infinitive of ligō.
[edit] Verb
liar (first-person singular present lío, first-person singular preterite lie, past participle liado)
[edit] Conjugation
Conjugation of liar (See Appendix:Spanish conjugation.)
Rule: stressed í in certain conjugations; monosyllabic infinitives receive no written accent in certain conjugations.
| infinitive | liar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | liando | ||||||
| past participle | liado | ||||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | yo | tú | usted | nosotros | vosotros | ustedes | |
| present | lío | lías | lía | liamos | liais | lían | |
| imperfect | liaba | liabas | liaba | liábamos | liabais | liaban | |
| preterite | lie | liaste | lio | liamos | liasteis | liaron | |
| future | liaré | liarás | liará | liaremos | liaréis | liarán | |
| conditional | liaría | liarías | liaría | liaríamos | liaríais | liarían | |
| subjunctive | yo | tú | usted | nosotros | vosotros | ustedes | |
| present | líe | líes | líe | liemos | lieis | líen | |
| imperfect (ra) |
liara | liaras | liara | liáramos | liarais | liaran | |
| imperfect (se) |
liase | liases | liase | liásemos | liaseis | liasen | |
| future | liare | liares | liare | liáremos | liareis | liaren | |
| imperative | — | tú | usted | nosotros | vosotros | ustedes | |
| affirmative | lía | líe | liemos | liad | líen | ||
| negative | no líes | no líe | no liemos | no lieis | no líen | ||