afinar
Definition from Wiktionary, a free dictionary
[edit] Spanish
[edit] Verb
afinar (first-person singular present afino, first-person singular preterite afiné, past participle afinado)
- to refine
[edit] Conjugation
Conjugation of afinar (See Appendix:Spanish verbs.)
| infinitive | afinar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | afinando | ||||||
| past participle | afinado | ||||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | yo | tú | usted | nosotros | vosotros | ustedes | |
| present | afino | afinas | afina | afinamos | afináis | afinan | |
| imperfect | afinaba | afinabas | afinaba | afinábamos | afinabais | afinaban | |
| preterite | afiné | afinaste | afinó | afinamos | afinasteis | afinaron | |
| future | afinaré | afinarás | afinará | afinaremos | afinaréis | afinarán | |
| conditional | afinaría | afinarías | afinaría | afinaríamos | afinaríais | afinarían | |
| subjunctive | yo | tú | usted | nosotros | vosotros | ustedes | |
| present | afine | afines | afine | afinemos | afinéis | afinen | |
| imperfect (ra) |
afinara | afinaras | afinara | afináramos | afinarais | afinaran | |
| imperfect (se) |
afinase | afinases | afinase | afinásemos | afinaseis | afinasen | |
| future | afinare | afinares | afinare | afináremos | afinareis | afinaren | |
| imperative | — | tú | usted | nosotros | vosotros | ustedes | |
| affirmative | afina | afine | afinemos | afinad | afinen | ||
| negative | no afines | no afine | no afinemos | no afinéis | no afinen | ||