bani

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: báni, bání, and -bani

English[edit]

Noun[edit]

bani

  1. plural of ban (currency)

Anagrams[edit]


Azerbaijani[edit]

Etymology[edit]

From Arabic بَانِي(bānī).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [bɑːˈni]
  • Hyphenation: ba‧ni
  • (file)

Noun[edit]

bani (definite accusative banini, plural banilər)

  1. (somewhat higher register) founder
    Synonyms: təsisçi, qurucu

Declension[edit]

    Declension of bani
singular plural
nominative bani
banilər
definite accusative banini
baniləri
dative baniyə
banilərə
locative banidə
banilərdə
ablative banidən
banilərdən
definite genitive baninin
banilərin
    Possessive forms of bani
nominative
singular plural
mənim (my) banim banilərim
sənin (your) banin banilərin
onun (his/her/its) banisi baniləri
bizim (our) banimiz banilərimiz
sizin (your) baniniz baniləriniz
onların (their) banisi or baniləri baniləri
accusative
singular plural
mənim (my) banimi banilərimi
sənin (your) banini banilərini
onun (his/her/its) banisini banilərini
bizim (our) banimizi banilərimizi
sizin (your) baninizi banilərinizi
onların (their) banisini or banilərini banilərini
dative
singular plural
mənim (my) banimə banilərimə
sənin (your) baninə banilərinə
onun (his/her/its) banisinə banilərinə
bizim (our) banimizə banilərimizə
sizin (your) baninizə banilərinizə
onların (their) banisinə or banilərinə banilərinə
locative
singular plural
mənim (my) banimdə banilərimdə
sənin (your) banində banilərində
onun (his/her/its) banisində banilərində
bizim (our) banimizdə banilərimizdə
sizin (your) baninizdə banilərinizdə
onların (their) banisində or banilərində banilərində
ablative
singular plural
mənim (my) banimdən banilərimdən
sənin (your) banindən banilərindən
onun (his/her/its) banisindən banilərindən
bizim (our) banimizdən banilərimizdən
sizin (your) baninizdən banilərinizdən
onların (their) banisindən or banilərindən banilərindən
genitive
singular plural
mənim (my) banimin banilərimin
sənin (your) baninin banilərinin
onun (his/her/its) banisinin banilərinin
bizim (our) banimizin banilərimizin
sizin (your) baninizin banilərinizin
onların (their) banisinin or banilərinin banilərinin

Related terms[edit]

Further reading[edit]

  • bani” in Obastan.com.

Balinese[edit]

Adjective[edit]

bani

  1. brave

Esperanto[edit]

Etymology[edit]

From French baigner.

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

bani (present banas, past banis, future banos, conditional banus, volitive banu)

  1. (transitive) to bathe

Conjugation[edit]

Derived terms[edit]


Hungarian[edit]

Etymology[edit]

From Romanian bani.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [ˈbɒni]
  • Hyphenation: ba‧ni
  • Rhymes: -ni

Noun[edit]

bani (plural banik)

  1. ban (subdivision of Romanian leu)

Declension[edit]

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative bani banik
accusative banit banikat
dative baninak baniknak
instrumental banival banikkal
causal-final baniért banikért
translative banivá banikká
terminative baniig banikig
essive-formal baniként banikként
essive-modal
inessive baniban banikban
superessive banin banikon
adessive baninál baniknál
illative baniba banikba
sublative banira banikra
allative banihoz banikhoz
elative baniból banikból
delative baniról banikról
ablative banitól baniktól
non-attributive
possessive - singular
banié baniké
non-attributive
possessive - plural
baniéi banikéi
Possessive forms of bani
possessor single possession multiple possessions
1st person sing. banim banijaim
2nd person sing. banid banijaid
3rd person sing. banija banijai
1st person plural banink banijaink
2nd person plural banitok banijaitok
3rd person plural banijuk banijaik

Icelandic[edit]

Etymology[edit]

From Old Norse bani, from Proto-Germanic *banô. Cognate with English bane.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

bani m (genitive singular bana, nominative plural banar)

  1. death
  2. killer, bane, slayer

Declension[edit]

Derived terms[edit]

See also[edit]


Latin[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

banī

  1. inflection of banus:
    1. nominative/vocative plural
    2. genitive singular

Old Norse[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Germanic *banô.

Noun[edit]

bani m

  1. death
  2. that which causes death
  3. a killer, murderer

Declension[edit]

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

  • Icelandic: bani
  • Norwegian Bokmål: bane
  • Norwegian Nynorsk: bane
  • Old Swedish: bani
  • Old Danish: banæ

References[edit]

  • bani”, in Geir T. Zoëga (1910) A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press

Old Swedish[edit]

Etymology[edit]

From Old Norse bani, from Proto-Germanic *banô.

Noun[edit]

bani m

  1. violent death
  2. murderer

Declension[edit]

Descendants[edit]


Phuthi[edit]

Noun[edit]

baní class 1a (plural bóbaní class 2a)

  1. who is (it)?

Inflection[edit]

This noun needs an inflection-table template.


Polish[edit]

Alternative forms[edit]

  • bań (genitive plural)

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈba.ɲi/
  • Rhymes: -aɲi
  • Syllabification: ba‧ni

Noun[edit]

bani f

  1. inflection of bania:
    1. genitive/dative/locative singular
    2. genitive plural

Portuguese[edit]

Verb[edit]

bani

  1. inflection of banir:
    1. first-person singular preterite indicative
    2. second-person plural imperative

Romanian[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

bani m pl

  1. plural of ban (money)

Synonyms[edit]


Tetum[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Malayo-Polynesian *wani.

Noun[edit]

bani

  1. bee (insect)