hors

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: Hors and hörs

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Germanic *hursa-. Cognate to Dutch ros.

Noun[edit]

hors n ‎(plural horsen, diminutive horsje n)

  1. (rare, dialectal, now mostly found in names) horse
    • 1558, Gaathije Pietersz, "Inventaris, gemaeckt den IVen Januarii anno XVC acht ende vijftich", in Anne Hallema, "Nogmaals een drietal inventarissen van Franeker burgers en boeren kort na 1550", Bijdragen en Mededeelingen van het Historisch Genootschap, Vol. 49, 1928, 286.
      Een coopbrief ende quitantie, gepasseert by Fopke Wopkezn. ende Hessel Thomaszn., als mombers tot Jacob Pieterszoons weesen, aen Jan Jacobszn. ende Anne Jans dochter, vanden huijsinge te Syaerda, mit hecken, heckpalen, van noch vijftien koeijen, twee rieren, een os, twee horsen ende andere dieren, alles gecoft ende betaelt voer vier hundert ende anderhalf gouden guldens, sijnde in date den XXIen Novembris anno 1549;
    • 1897, Guido Gezelle, "Twee horsen", in Rijmsnoer om en om het jaar.
      Ze stappen hun’ bellen al klinken, / de vrome twee horsen te gaar;
    • 1942, Cor Bruijn, Een gave van God, Uitgeverij Ploegsma, 16.
      Het hors zet aan, Gossen valt terug op zijn zitplaats.
    • 2009, Henk Gras, ‘Een stad waar men zich koninklijk kan vervelen?’ De modernisering van de theatrale vermakelijkheden buiten de schouwburg in Rotterdam, cica 1770-1860, Uitgeverij Verloren, 218, quoting Scaramouche, Scaramouche en zijne Vrienden op de Rotterdamsche Kermis, 1815, 15 & 16.
      Een zekere BERG bragt een lomp stuk HOUT voort; dit hout vormde zich tot allerlei gedaantes, en bekwam die eindelijk van Palvenier, nu beklom hij den Bok en achtte zich gelukkig de horsen van anderen voorttezwepen; dan zijne onrustige geaartheid deed hem van den bok tuimelen;

Synonyms[edit]


French[edit]

Etymology[edit]

From Middle French fors, from Old French fors, Latin forīs, or from dehors.

Pronunciation[edit]

Adverb[edit]

hors

  1. outside
    hors la ville
    outside the city
  2. (followed by de) out (of), beyond

Derived terms[edit]

Related terms[edit]

External links[edit]


Gothic[edit]

Romanization[edit]

hōrs

  1. Romanization of 𐌷𐍉𐍂𐍃

Middle English[edit]

Etymology[edit]

From Old English hors, from Proto-Germanic *hrussą(horse), from Proto-Indo-European *kers-(run).

Noun[edit]

hors ‎(plural hors or horses)

  1. a horse

Norman[edit]

Etymology[edit]

EB1911 - Volume 01 - Page 001 - 1.svg This entry lacks etymological information. If you are familiar with the origin of this term, please add it to the page per etymology instructions. You can also discuss it at the Etymology scriptorium.

Adverb[edit]

hors

  1. (Guernsey, Jersey) out

Old English[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Germanic *hrussą(horse), from Proto-Indo-European *kers-(run). Cognate with Old Frisian hors, Old Saxon hros, Dutch ros, Old High German hros, ros (German Ross), Old Norse hross (whence the Old Swedish hors and Icelandic hross); and, outside the Germanic languages, with Latin currō(run, race).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

hors n ‎(nominative plural hors)

  1. horse

Declension[edit]

Descendants[edit]


Old French[edit]

Adverb[edit]

hors

  1. (rare or Late Old French) from; out (of)

Synonyms[edit]


Old Frisian[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Germanic *hursą, *hrussą.

Noun[edit]

hors n

  1. horse

Declension[edit]

Descendants[edit]


Serbo-Croatian[edit]

Etymology[edit]

Borrowing from English horse.

Noun[edit]

hors m ‎(Cyrillic spelling хорс)

  1. (slang) heroin

Declension[edit]


Swedish[edit]

Noun[edit]

hors

  1. indefinite genitive singular of hor