Jump to content

imam

From Wiktionary, the free dictionary
See also: Imam, imám, and imâm

English

[edit]
English Wikipedia has an article on:
Wikipedia

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed from Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

imam (plural imams)

  1. (Islam) One who leads the salat prayers in a mosque.
    • 1901, John Payne, Alaeddin and the Enchanted Lamp:
      Now it chanced that in one of the mosques was an Imam. (footnote: The person specially appointed to lead the prayers of the congregation and paid out of the endowed revenues of the mosque to which he is attached)
    • 2001 May 10, London Review of Books:
      But then there's a Christian cleric and an imam on each of the country's three regional censorship boards, in Kaduna, Lagos and Onitsha, although more than one producer told me that the brown envelope worked the same magic here as in any other Nigerian Government department.
    • 2004 October 7, London Review of Books, page 3:
      In the 1980s, roughly six hundred young Algerian men, many of them protégés of Muslim Brothers from Egypt and Wahhabi imams from Saudi Arabia, went to Afghanistan to join the anti-Soviet jihad.
    • 2007 April 10, Howard Blum, “Who Killed Ashraf Marwan?”, in The New York Times[1], archived from the original on 26 April 2023, retrieved 18 September 2015:
      Sheik Mohammad Seyed Tantawi, Egypt’s highest-ranking imam, led the prayers over the coffin, covered with an Egyptian flag.
    • 2021 January 13, Bethan McKernan, “Turkey drought: Istanbul could run out of water in 45 days”, in The Guardian[2], archived from the original on 27 August 2025:
      The critically low level of rainfall in the second half of 2020 – approaching 50% year on year for November – led the religious affairs directorate to instruct imams and their congregations to pray for rain last month.
  2. (usually capitalized) A Shi'ite Muslim leader descended from the prophet Muhammad and functioning as his spiritual successor.
    Hypernym: cleric
    1. (Twelver Shi'ism) One of the Twelve imams, descendants of Muhammad from the seventh to ninth centuries CE who lived exemplary lives.

Derived terms

[edit]

Translations

[edit]

Anagrams

[edit]

Albanian

[edit]

Etymology

[edit]

From Ottoman Turkish امام (imam), from Arabic إِمَام (ʔimām).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

imam m (plural imamë, definite imami, definite plural imamët)

  1. (Islam) imam

Declension

[edit]
Declension of imam
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative imam imami imamë imamët
accusative imamin
dative imami imamit imamëve imamëve
ablative imamësh

Azerbaijani

[edit]
Other scripts
Cyrillic имам
Arabic classical sp امام
modern Iranian sp ایمام

Etymology

[edit]

Borrowed from Arabic إِمَام (ʔimām).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

imam (definite accusative imamı, plural imamlar)

  1. (Islam) imam

Declension

[edit]
Declension of imam
singular plural
nominative imamimamlar
definite accusative imamıimamları
dative imamaimamlara
locative imamdaimamlarda
ablative imamdanimamlardan
definite genitive imamınimamların
Possessive forms of imam
nominative
singular plural
mənim (my) imamım imamlarım
sənin (your) imamın imamların
onun (his/her/its) imamı imamları
bizim (our) imamımız imamlarımız
sizin (your) imamınız imamlarınız
onların (their) imamı or imamları imamları
accusative
singular plural
mənim (my) imamımı imamlarımı
sənin (your) imamını imamlarını
onun (his/her/its) imamını imamlarını
bizim (our) imamımızı imamlarımızı
sizin (your) imamınızı imamlarınızı
onların (their) imamını or imamlarını imamlarını
dative
singular plural
mənim (my) imamıma imamlarıma
sənin (your) imamına imamlarına
onun (his/her/its) imamına imamlarına
bizim (our) imamımıza imamlarımıza
sizin (your) imamınıza imamlarınıza
onların (their) imamına or imamlarına imamlarına
locative
singular plural
mənim (my) imamımda imamlarımda
sənin (your) imamında imamlarında
onun (his/her/its) imamında imamlarında
bizim (our) imamımızda imamlarımızda
sizin (your) imamınızda imamlarınızda
onların (their) imamında or imamlarında imamlarında
ablative
singular plural
mənim (my) imamımdan imamlarımdan
sənin (your) imamından imamlarından
onun (his/her/its) imamından imamlarından
bizim (our) imamımızdan imamlarımızdan
sizin (your) imamınızdan imamlarınızdan
onların (their) imamından or imamlarından imamlarından
genitive
singular plural
mənim (my) imamımın imamlarımın
sənin (your) imamının imamlarının
onun (his/her/its) imamının imamlarının
bizim (our) imamımızın imamlarımızın
sizin (your) imamınızın imamlarınızın
onların (their) imamının or imamlarının imamlarının

Catalan

[edit]

Etymology

[edit]

From Arabic إِمَام (ʔimām).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

imam m (plural imams)

  1. (Islam) imam

Further reading

[edit]

Danish

[edit]

Etymology

[edit]

From Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

Noun

[edit]

imam c (singular definite imamen, plural indefinite imamer)

  1. (Islam) imam

Declension

[edit]
Declension of imam
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative imam imamen imamer imamerne
genitive imams imamens imamers imamernes

References

[edit]

Dutch

[edit]

Etymology

[edit]

From Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

imam m (plural imams, diminutive imampje n)

  1. (Islam) imam

French

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

    Borrowed from Arabic إِمَام (ʔimām).

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    imam m or f by sense (plural imams)

    1. imam

    Further reading

    [edit]

    Indonesian

    [edit]
    Indonesian Wikipedia has an article on:
    Wikipedia id

    Etymology

    [edit]

    Inherited from Malay امام (imam), from Arabic إمام (ʔimām, leader, imam).

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): /i.mam/
    • Hyphenation: i‧mam

    Noun

    [edit]

    imam (plural imam-imam)

    1. (Islam) imam
    2. (Catholicism) priest
      Synonyms: padri, pastor, rama
    3. (rare) leader
      Synonyms: kepala, pemimpin, penghulu

    Derived terms

    [edit]
    [edit]

    Further reading

    [edit]

    Italian

    [edit]

    Etymology

    [edit]

    From Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): /iˈmam/
    • Rhymes: -am
    • Hyphenation: i‧màm

    Noun

    [edit]

    imam m (invariable)

    1. (Islam) imam
      Synonyms: iman, imano

    Anagrams

    [edit]

    Latin

    [edit]

    Adjective

    [edit]

    īmam

    1. accusative feminine singular of īmus

    Polish

    [edit]
    Polish Wikipedia has an article on:
    Wikipedia pl

    Pronunciation

    [edit]

    Etymology 1

    [edit]

    From Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

    Noun

    [edit]

    imam m pers

    1. (Islam) imam (a Shi'ite Muslim leader)
    Declension
    [edit]
    [edit]
    See also
    [edit]

    Etymology 2

    [edit]

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Verb

      [edit]

      imam

      1. first-person singular present of imać

      Further reading

      [edit]
      • imam”, in Wielki słownik języka polskiego[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • imam”, in Polish dictionaries at PWN[4] (in Polish)

      Romanian

      [edit]

      Etymology

      [edit]

      Borrowed from Ottoman Turkish امام (imam), from Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

      Pronunciation

      [edit]
      • IPA(key): /i.ˈmam/
      • Rhymes: -am
      • Hyphenation: i‧mam

      Noun

      [edit]

      imam m (plural imami)

      1. (Islam) imam

      Declension

      [edit]
      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative imam imamul imami imamii
      genitive-dative imam imamului imami imamilor
      vocative imamule imamilor

      Serbo-Croatian

      [edit]

      Etymology 1

      [edit]

      Borrowed from Ottoman Turkish امام (imam), from Arabic إِمَام (ʔimām).

      Noun

      [edit]

      ìmām m anim (Cyrillic spelling ѝма̄м)

      1. (Islam) imam
      Declension
      [edit]
      Declension of imam
      singular plural
      nominative ìmām imami
      genitive imáma imama
      dative imamu imamima
      accusative imama imame
      vocative imame imami
      locative imamu imamima
      instrumental imamom imamima

      Etymology 2

      [edit]

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Verb

      [edit]

      imam (Cyrillic spelling имам)

      1. first-person singular present of imati (I have)

      Slovene

      [edit]

      Verb

      [edit]

      imam

      1. first-person singular present of imeti

      Spanish

      [edit]

      Etymology

      [edit]

      From Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

      Pronunciation

      [edit]
      • IPA(key): /iˈmam/ [iˈmãm]
        • Rhymes: -am
        • Syllabification: i‧mam
      • IPA(key): /iˈman/ [iˈmãn]

      Noun

      [edit]

      imam m (plural imames)

      1. (Islam) imam

      Further reading

      [edit]

      Swahili

      [edit]

      Pronunciation

      [edit]

      Noun

      [edit]

      imam class IX (plural imam class X)

      1. alternative form of imamu

      Swedish

      [edit]

      Etymology

      [edit]

      From Arabic إِمَام (ʔimām, leader).

      Noun

      [edit]

      imam c

      1. (Islam) imam

      Declension

      [edit]

      References

      [edit]

      Anagrams

      [edit]

      Tagalog

      [edit]

      Alternative forms

      [edit]

      Etymology

      [edit]

      Borrowed from Arabic إِمَام (ʔimām, leader), possibly through English or Philippine languages spoken mostly by Muslims.

      Pronunciation

      [edit]

      Noun

      [edit]

      imám or imam (Baybayin spelling ᜁᜋᜋ᜔) (Islam, theology)

      1. imam

      See also

      [edit]

      References

      [edit]
      • imam”, in Pambansang Diksiyonaryo | Diksiyonaryo.ph, 2018

      Anagrams

      [edit]

      Turkish

      [edit]

      Etymology

      [edit]

      From Ottoman Turkish امام (imam), from Arabic إِمَام (ʔimām).

      Noun

      [edit]

      imam (definite accusative imamı, plural imamlar)

      1. (Islam) imam

      Declension

      [edit]
      Declension of imam
      singular plural
      nominative imam imamlar
      definite accusative imamı imamları
      dative imama imamlara
      locative imamda imamlarda
      ablative imamdan imamlardan
      genitive imamın imamların
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular imamım imamlarım
      2nd singular imamın imamların
      3rd singular imamı imamları
      1st plural imamımız imamlarımız
      2nd plural imamınız imamlarınız
      3rd plural imamları imamları
      definite accusative
      singular plural
      1st singular imamımı imamlarımı
      2nd singular imamını imamlarını
      3rd singular imamını imamlarını
      1st plural imamımızı imamlarımızı
      2nd plural imamınızı imamlarınızı
      3rd plural imamlarını imamlarını
      dative
      singular plural
      1st singular imamıma imamlarıma
      2nd singular imamına imamlarına
      3rd singular imamına imamlarına
      1st plural imamımıza imamlarımıza
      2nd plural imamınıza imamlarınıza
      3rd plural imamlarına imamlarına
      locative
      singular plural
      1st singular imamımda imamlarımda
      2nd singular imamında imamlarında
      3rd singular imamında imamlarında
      1st plural imamımızda imamlarımızda
      2nd plural imamınızda imamlarınızda
      3rd plural imamlarında imamlarında
      ablative
      singular plural
      1st singular imamımdan imamlarımdan
      2nd singular imamından imamlarından
      3rd singular imamından imamlarından
      1st plural imamımızdan imamlarımızdan
      2nd plural imamınızdan imamlarınızdan
      3rd plural imamlarından imamlarından
      genitive
      singular plural
      1st singular imamımın imamlarımın
      2nd singular imamının imamlarının
      3rd singular imamının imamlarının
      1st plural imamımızın imamlarımızın
      2nd plural imamınızın imamlarınızın
      3rd plural imamlarının imamlarının
      Predicative forms
      singular plural
      1st singular imamım imamlarım
      2nd singular imamsın imamlarsın
      3rd singular imam
      imamdır
      imamlar
      imamlardır
      1st plural imamız imamlarız
      2nd plural imamsınız imamlarsınız
      3rd plural imamlar imamlardır

      Zazaki

      [edit]

      Etymology

      [edit]

      From Arabic إِمَام (ʔimām).

      Pronunciation

      [edit]
      • IPA(key): [iˈmɑm]
      • Hyphenation: i‧mam

      Noun

      [edit]

      imam m

      1. (Islam) imam
      2. (literary) leader