kitab

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Afar[edit]

Kitab.

Etymology[edit]

Borrowed from Arabic كِتَاب(kitāb).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /kiˈtʌb/
  • Hyphenation: ki‧tab

Noun[edit]

kitáb m (plural kitoobá f)

  1. book

Usage notes[edit]

  • Some speakers might use kitáb only in reference to the Quran.

Declension[edit]

Declension of kitáb
absolutive kitáb
predicative kitáaba
subjective kitáb
genitive kitáb
Postpositioned forms
l-case kitáabal
k-case kitáabak
t-case kitáabat
h-case kitáabah

Synonyms[edit]

References[edit]

  • E. M. Parker; R. J. Hayward (1985), “kitab”, in An Afar-English-French dictionary (with Grammatical Notes in English), University of London, →ISBN
  • Mohamed Hassan Kamil (2015) L’afar: description grammaticale d’une langue couchitique (Djibouti, Erythrée et Ethiopie)[2], Paris: Université Sorbonne Paris Cité (doctoral thesis)

Azerbaijani[edit]

Other scripts
Cyrillic китаб
Perso-Arabic کیتاب

Etymology[edit]

Ultimately from Arabic كِتَاب(kitāb).

Pronunciation[edit]

  • (file)

Noun[edit]

kitab (definite accusative kitabı, sound plural kitablar, broken plural kütüb)

  1. book
    kitab oxumaqto read a book
    oxunması zəruri olan kitabların siyahısılist of must-read books

Declension[edit]

    Declension of kitab
singular plural
sound broken
nominative kitab
kitablar
kütüb
definite accusative kitabı
kitabları
kütübnü
dative kitaba
kitablara
kütübyə
locative kitabda
kitablarda
kütübdə
ablative kitabdan
kitablardan
kütübdən
definite genitive kitabın
kitabların
kütübnün
    Possessive forms of kitab
nominative
singular plural
sound broken
mənim (my) kitabım kitablarım kütübm
sənin (your) kitabın kitabların kütübn
onun (his/her/its) kitabı kitabları kütübsü
bizim (our) kitabımız kitablarımız kütübmüz
sizin (your) kitabınız kitablarınız kütübnüz
onların (their) kitabı or kitabları kitabları kütübsü
accusative
singular plural
sound broken
mənim (my) kitabımı kitablarımı kütübmü
sənin (your) kitabını kitablarını kütübnü
onun (his/her/its) kitabını kitablarını kütübsünü
bizim (our) kitabımızı kitablarımızı kütübmüzü
sizin (your) kitabınızı kitablarınızı kütübnüzü
onların (their) kitabını or kitablarını kitablarını kütübsünü
dative
singular plural
sound broken
mənim (my) kitabıma kitablarıma kütübmə
sənin (your) kitabına kitablarına kütübnə
onun (his/her/its) kitabına kitablarına kütübsünə
bizim (our) kitabımıza kitablarımıza kütübmüzə
sizin (your) kitabınıza kitablarınıza kütübnüzə
onların (their) kitabına or kitablarına kitablarına kütübsünə
locative
singular plural
sound broken
mənim (my) kitabımda kitablarımda kütübmdə
sənin (your) kitabında kitablarında kütübndə
onun (his/her/its) kitabında kitablarında kütübndə
bizim (our) kitabımızda kitablarımızda kütübmüzdə
sizin (your) kitabınızda kitablarınızda kütübnüzdə
onların (their) kitabında or kitablarında kitablarında kütübsündə
ablative
singular plural
sound broken
mənim (my) kitabımdan kitablarımdan kütübmdən
sənin (your) kitabından kitablarından kütübndən
onun (his/her/its) kitabından kitablarından kütübsündən
bizim (our) kitabımızdan kitablarımızdan kütübmüzdən
sizin (your) kitabınızdan kitablarınızdan kütübnüzdən
onların (their) kitabından or kitablarından kitablarından kütübsündən
genitive
singular plural
sound broken
mənim (my) kitabımın kitablarımın kütübmün
sənin (your) kitabının kitablarının kütübnün
onun (his/her/its) kitabının kitablarının kütübsünün
bizim (our) kitabımızın kitablarımızın kütübmüzün
sizin (your) kitabınızın kitablarınızın kütübnüzün
onların (their) kitabının or kitablarının kitablarının kütübsünün

Derived terms[edit]

Related terms[edit]


Cebuano[edit]

Alternative forms[edit]

Pronunciation[edit]

  • Hyphenation: ki‧tab

Verb[edit]

kitab

  1. to gabble; to talk fast, idly, foolishly, or without meaning

Indonesian[edit]

Etymology[edit]

From Malay kitab, from Arabic كِتَاب(kitāb, book).[1]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

kitab (plural kitab-kitab, first-person possessive kitabku, second-person possessive kitabmu, third-person possessive kitabnya)

  1. book (collection of sheets of paper bound together containing printed or written material).
    Synonyms: buku, pustaka
  2. holy book, sacred writing, scripture.
    Synonym: kitab suci
  3. code, body of law.

Usage notes[edit]

Regularly used to mean a religious book or a book of law.

Derived terms[edit]

Related terms[edit]

References[edit]

  1. ^ Erwina Burhanuddin; Abdul Gaffar Ruskhan; R.B. Chrismanto (1993) Penelitian kosakata bahasa Arab dalam bahasa Indonesia [Research on Arabic vocabulary in Indonesian]‎[1], Jakarta: Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, →ISBN, OCLC 29420936

Further reading[edit]


Malay[edit]

Etymology[edit]

From Arabic كِتَاب(kitāb, book), from the root ك ت ب(k-t-b), related to writing.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

kitab (Jawi spelling کتاب‎, plural kitab-kitab, informal 1st possessive kitabku, 2nd possessive kitabmu, 3rd possessive kitabnya)

  1. book (collection of sheets of paper bound together containing printed or written material)

Usage notes[edit]

Regularly used to mean a religious book or a book of law.

Synonyms[edit]


Rohingya[edit]

Etymology[edit]

Ultimately from Arabic كِتَاب(kitāb, book)

Noun[edit]

kitab

  1. book (collection of sheets of paper bound together containing printed or written material)

Yakan[edit]

Etymology[edit]

Ultimately from Arabic كِتَاب(kitāb, book)

Noun[edit]

kitab

  1. holy book