κλίνω

Ancient Greek

Alternative forms

• κλῐ́ννω (klĭ́nnō) — Aeolic

Etymology

From Proto-Hellenic *klíňňō, from Proto-Indo-European *ḱl̥-né-y-ti (“to lean”).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /klǐː.nɔː/ → /ˈkli.no/ → /ˈkli.no/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /klǐː.nɔː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈkli.no/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈkli.no/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈkli.no/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈkli.no/

Verb

κλῑ́νω • (klī́nō)

1. to bend; to slant
2. to cause to give way; to cause to retreat
3. to lean; to prop something on another
4. to turn aside
5. to decline; to wane
6. to seat; to cause to lie down
7. (grammar) to inflect; to decline; to conjugate
8. (passive voice) to lean; to be sloping
9. (passive voice) to wander; to stray

Conjugation

   Present: κλῑ́νω, κλῑ́νομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κλῑ́νω	κλῑ́νεις	κλῑ́νει	κλῑ́νετον	κλῑ́νετον	κλῑ́νομεν	κλῑ́νετε	κλῑ́νουσῐ(ν)
	subjunctive	κλῑ́νω	κλῑ́νῃς	κλῑ́νῃ	κλῑ́νητον	κλῑ́νητον	κλῑ́νωμεν	κλῑ́νητε	κλῑ́νωσῐ(ν)
	optative	κλῑ́νοιμῐ	κλῑ́νοις	κλῑ́νοι	κλῑ́νοιτον	κλῑνοίτην	κλῑ́νοιμεν	κλῑ́νοιτε	κλῑ́νοιεν
	imperative		κλῖνε	κλῑνέτω	κλῑ́νετον	κλῑνέτων		κλῑ́νετε	κλῑνόντων
middle/passive	indicative	κλῑ́νομαι	κλῑ́νῃ, κλῑ́νει	κλῑ́νεται	κλῑ́νεσθον	κλῑ́νεσθον	κλῑνόμεθᾰ	κλῑ́νεσθε	κλῑ́νονται
	subjunctive	κλῑ́νωμαι	κλῑ́νῃ	κλῑ́νηται	κλῑ́νησθον	κλῑ́νησθον	κλῑνώμεθᾰ	κλῑ́νησθε	κλῑ́νωνται
	optative	κλῑνοίμην	κλῑ́νοιο	κλῑ́νοιτο	κλῑ́νοισθον	κλῑνοίσθην	κλῑνοίμεθᾰ	κλῑ́νοισθε	κλῑ́νοιντο
	imperative		κλῑ́νου	κλῑνέσθω	κλῑ́νεσθον	κλῑνέσθων		κλῑ́νεσθε	κλῑνέσθων
		active				middle/passive
infinitive		κλῑ́νειν				κλῑ́νεσθαι
participle	m	κλῑ́νων				κλῑνόμενος
	f	κλῑ́νουσᾰ				κλῑνομένη
	n	κλῖνον				κλῑνόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ἔκλῑνον, ἐκλῑνόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔκλῑνον	ἔκλῑνες	ἔκλῑνε(ν)	ἐκλῑ́νετον	ἐκλῑνέτην	ἐκλῑ́νομεν	ἐκλῑ́νετε	ἔκλῑνον
middle/passive	indicative	ἐκλῑνόμην	ἐκλῑ́νου	ἐκλῑ́νετο	ἐκλῑ́νεσθον	ἐκλῑνέσθην	ἐκλῑνόμεθᾰ	ἐκλῑ́νεσθε	ἐκλῑ́νοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: κλῐνέω, κλῐνέομαι, κλῐθήσομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κλῐνέω	κλῐνέεις	κλῐνέει	κλῐνέετον	κλῐνέετον	κλῐνέομεν	κλῐνέετε	κλῐνέουσῐ(ν)
	optative	κλῐνέοιμῐ	κλῐνέοις	κλῐνέοι	κλῐνέοιτον	κλῐνεοίτην	κλῐνέοιμεν	κλῐνέοιτε	κλῐνέοιεν
middle	indicative	κλῐνέομαι	κλῐνέῃ, κλῐνέει	κλῐνέεται	κλῐνέεσθον	κλῐνέεσθον	κλῐνεόμεθᾰ	κλῐνέεσθε	κλῐνέονται
	optative	κλῐνεοίμην	κλῐνέοιο	κλῐνέοιτο	κλῐνέοισθον	κλῐνεοίσθην	κλῐνεοίμεθᾰ	κλῐνέοισθε	κλῐνέοιντο
passive	indicative	κλῐθήσομαι	κλῐθήσῃ, κλῐθήσει	κλῐθήσεται	κλῐθήσεσθον	κλῐθήσεσθον	κλῐθησόμεθᾰ	κλῐθήσεσθε	κλῐθήσονται
	optative	κλῐθησοίμην	κλῐθήσοιο	κλῐθήσοιτο	κλῐθήσοισθον	κλῐθησοίσθην	κλῐθησοίμεθᾰ	κλῐθήσοισθε	κλῐθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		κλῐνέειν			κλῐνέεσθαι		κλῐθήσεσθαι
participle	m	κλῐνέων			κλῐνεόμενος		κλῐθησόμενος
	f	κλῐνέουσᾰ			κλῐνεομένη		κλῐθησομένη
	n	κλῐνέον			κλῐνεόμενον		κλῐθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: κλῐνῶ, κλῐνοῦμαι, κλῐθήσομαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κλῐνῶ	κλῐνεῖς	κλῐνεῖ	κλῐνεῖτον	κλῐνεῖτον	κλῐνοῦμεν	κλῐνεῖτε	κλῐνοῦσῐ(ν)
	optative	κλῐνοίην, κλῐνοῖμῐ	κλῐνοίης, κλῐνοῖς	κλῐνοίη, κλῐνοῖ	κλῐνοῖτον, κλῐνοίητον	κλῐνοίτην, κλῐνοιήτην	κλῐνοῖμεν, κλῐνοίημεν	κλῐνοῖτε, κλῐνοίητε	κλῐνοῖεν, κλῐνοίησᾰν
middle	indicative	κλῐνοῦμαι	κλῐνεῖ, κλῐνῇ	κλῐνεῖται	κλῐνεῖσθον	κλῐνεῖσθον	κλῐνούμεθᾰ	κλῐνεῖσθε	κλῐνοῦνται
	optative	κλῐνοίμην	κλῐνοῖο	κλῐνοῖτο	κλῐνοῖσθον	κλῐνοίσθην	κλῐνοίμεθᾰ	κλῐνοῖσθε	κλῐνοῖντο
passive	indicative	κλῐθήσομαι	κλῐθήσῃ, κλῐθήσει	κλῐθήσεται	κλῐθήσεσθον	κλῐθήσεσθον	κλῐθησόμεθᾰ	κλῐθήσεσθε	κλῐθήσονται
	optative	κλῐθησοίμην	κλῐθήσοιο	κλῐθήσοιτο	κλῐθήσοισθον	κλῐθησοίσθην	κλῐθησοίμεθᾰ	κλῐθήσοισθε	κλῐθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		κλῐνεῖν			κλῐνεῖσθαι		κλῐθήσεσθαι
participle	m	κλῐνῶν			κλῐνούμενος		κλῐθησόμενος
	f	κλῐνοῦσᾰ			κλῐνουμένη		κλῐθησομένη
	n	κλῐνοῦν			κλῐνούμενον		κλῐθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ἔκλῑνᾰ, ἐκλῑνᾰ́μην, ἐκλῐ́θην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔκλῑνᾰ	ἔκλῑνᾰς	ἔκλῑνε(ν)	ἐκλῑ́νᾰτον	ἐκλῑνᾰ́την	ἐκλῑ́νᾰμεν	ἐκλῑ́νᾰτε	ἔκλῑνᾰν
	subjunctive	κλῑ́νω	κλῑ́νῃς	κλῑ́νῃ	κλῑ́νητον	κλῑ́νητον	κλῑ́νωμεν	κλῑ́νητε	κλῑ́νωσῐ(ν)
	optative	κλῑ́ναιμῐ	κλῑ́νειᾰς, κλῑ́ναις	κλῑ́νειε(ν), κλῑ́ναι	κλῑ́ναιτον	κλῑναίτην	κλῑ́ναιμεν	κλῑ́ναιτε	κλῑ́νειᾰν, κλῑ́ναιεν
	imperative		κλῖνον	κλῑνᾰ́τω	κλῑ́νᾰτον	κλῑνᾰ́των		κλῑ́νᾰτε	κλῑνᾰ́ντων
middle	indicative	ἐκλῑνᾰ́μην	ἐκλῑ́νω	ἐκλῑ́νᾰτο	ἐκλῑ́νᾰσθον	ἐκλῑνᾰ́σθην	ἐκλῑνᾰ́μεθᾰ	ἐκλῑ́νᾰσθε	ἐκλῑ́νᾰντο
	subjunctive	κλῑ́νωμαι	κλῑ́νῃ	κλῑ́νηται	κλῑ́νησθον	κλῑ́νησθον	κλῑνώμεθᾰ	κλῑ́νησθε	κλῑ́νωνται
	optative	κλῑναίμην	κλῑ́ναιο	κλῑ́ναιτο	κλῑ́ναισθον	κλῑναίσθην	κλῑναίμεθᾰ	κλῑ́ναισθε	κλῑ́ναιντο
	imperative		κλῖναι	κλῑνᾰ́σθω	κλῑ́νᾰσθον	κλῑνᾰ́σθων		κλῑ́νᾰσθε	κλῑνᾰ́σθων
passive	indicative	ἐκλῐ́θην	ἐκλῐ́θης	ἐκλῐ́θη	ἐκλῐ́θητον	ἐκλῐθήτην	ἐκλῐ́θημεν	ἐκλῐ́θητε	ἐκλῐ́θησᾰν
	subjunctive	κλῐθῶ	κλῐθῇς	κλῐθῇ	κλῐθῆτον	κλῐθῆτον	κλῐθῶμεν	κλῐθῆτε	κλῐθῶσῐ(ν)
	optative	κλῐθείην	κλῐθείης	κλῐθείη	κλῐθεῖτον, κλῐθείητον	κλῐθείτην, κλῐθειήτην	κλῐθεῖμεν, κλῐθείημεν	κλῐθεῖτε, κλῐθείητε	κλῐθεῖεν, κλῐθείησᾰν
	imperative		κλῐ́θητῐ	κλῐθήτω	κλῐ́θητον	κλῐθήτων		κλῐ́θητε	κλῐθέντων
		active			middle		passive
infinitive		κλῖναι			κλῑ́νᾰσθαι		κλῐθῆναι
participle	m	κλῑ́νᾱς			κλῑνᾰ́μενος		κλῐθείς
	f	κλῑ́νᾱσᾰ			κλῑνᾰμένη		κλῐθεῖσᾰ
	n	κλῖνᾰν			κλῑνᾰ́μενον		κλῐθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ἐκλῐ́νθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	ἐκλῐ́νθην	ἐκλῐ́νθης	ἐκλῐ́νθη	ἐκλῐ́νθητον	ἐκλῐνθήτην	ἐκλῐ́νθημεν	ἐκλῐ́νθητε	ἐκλῐ́νθησᾰν
	subjunctive	κλῐνθῶ	κλῐνθῇς	κλῐνθῇ	κλῐνθῆτον	κλῐνθῆτον	κλῐνθῶμεν	κλῐνθῆτε	κλῐνθῶσῐ(ν)
	optative	κλῐνθείην	κλῐνθείης	κλῐνθείη	κλῐνθεῖτον, κλῐνθείητον	κλῐνθείτην, κλῐνθειήτην	κλῐνθεῖμεν, κλῐνθείημεν	κλῐνθεῖτε, κλῐνθείητε	κλῐνθεῖεν, κλῐνθείησᾰν
	imperative		κλῐ́νθητῐ	κλῐνθήτω	κλῐ́νθητον	κλῐνθήτων		κλῐ́νθητε	κλῐνθέντων
							passive
infinitive							κλῐνθῆναι
participle	m						κλῐνθείς
	f						κλῐνθεῖσᾰ
	n						κλῐνθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Perfect: κέκλῐκᾰ, κέκλῐμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κέκλῐκᾰ	κέκλῐκᾰς	κέκλῐκε(ν)	κεκλῐ́κᾰτον	κεκλῐ́κᾰτον	κεκλῐ́κᾰμεν	κεκλῐ́κᾰτε	κεκλῐ́κᾱσῐ(ν)
	subjunctive	κεκλῐ́κω	κεκλῐ́κῃς	κεκλῐ́κῃ	κεκλῐ́κητον	κεκλῐ́κητον	κεκλῐ́κωμεν	κεκλῐ́κητε	κεκλῐ́κωσῐ(ν)
	optative	κεκλῐ́κοιμῐ, κεκλῐκοίην	κεκλῐ́κοις, κεκλῐκοίης	κεκλῐ́κοι, κεκλῐκοίη	κεκλῐ́κοιτον	κεκλῐκοίτην	κεκλῐ́κοιμεν	κεκλῐ́κοιτε	κεκλῐ́κοιεν
	imperative		κέκλῐκε	κεκλῐκέτω	κεκλῐ́κετον	κεκλῐκέτων		κεκλῐ́κετε	κεκλῐκόντων
middle/passive	indicative	κέκλῐμαι	κέκλῐσαι	κέκλῐται	κέκλῐσθον	κέκλῐσθον	κεκλῐ́μεθᾰ	κέκλῐσθε	κέκλῐνται
	subjunctive	κεκλῐμένος ὦ	κεκλῐμένος ᾖς	κεκλῐμένος ᾖ	κεκλῐμένω ἦτον	κεκλῐμένω ἦτον	κεκλῐμένοι ὦμεν	κεκλῐμένοι ἦτε	κεκλῐμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	κεκλῐμένος εἴην	κεκλῐμένος εἴης	κεκλῐμένος εἴη	κεκλῐμένω εἴητον, εἶτον	κεκλῐμένω εἰήτην, εἴτην	κεκλῐμένοι εἴημεν, εἶμεν	κεκλῐμένοι εἴητε, εἶτε	κεκλῐμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		κέκλῐσο	κεκλῐ́σθω	κέκλῐσθον	κεκλῐ́σθων		κέκλῐσθε	κεκλῐ́σθων
		active				middle/passive
infinitive		κεκλῐκέναι				κεκλῐ́σθαι
participle	m	κεκλῐκώς				κεκλῐμένος
	f	κεκλῐκυῖᾰ				κεκλῐμένη
	n	κεκλῐκός				κεκλῐμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Pluperfect: ἐκεκλῐ́κειν, ἐκεκλῐ́μην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκεκλῐ́κειν, ἐκεκλῐ́κη	ἐκεκλῐ́κεις, ἐκεκλῐ́κης	ἐκεκλῐ́κει(ν)	ἐκεκλῐ́κετον	ἐκεκλῐκέτην	ἐκεκλῐ́κεμεν	ἐκεκλῐ́κετε	ἐκεκλῐ́κεσᾰν
middle/passive	indicative	ἐκεκλῐ́μην	ἐκέκλῐσο	ἐκέκλῐτο	ἐκέκλῐσθον	ἐκεκλῐ́σθην	ἐκεκλῐ́μεθᾰ	ἐκέκλῐσθε	ἐκέκλῐντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

• ᾰ̓γκλῑ́νω (ănklī́nō)
• ᾰ̓νᾰκλῑ́νω (ănăklī́nō)
  • ᾰ̓ντᾰνᾰκλῑ́νομαι (ăntănăklī́nomai)
  • ἐνᾰνᾰκλῑ́νομαι (enănăklī́nomai)
  • ἐπᾰνᾰκλῑ́νω (epănăklī́nō)
  • πᾰρᾰνᾰκλῑ́νω (părănăklī́nō)
  • προᾰνᾰκλῑ́νω (proănăklī́nō)
  • προσᾰνᾰκλῑ́νω (prosănăklī́nō)
  • σῠνᾰνᾰκλῑ́νομαι (sŭnănăklī́nomai)
  • ῠ̔πᾰνᾰκλῑ́νω (hŭpănăklī́nō)
• ᾰ̓ντῐκλῑ́νω (ăntĭklī́nō)
• ᾰ̓ποκλῑ́νω (ăpoklī́nō)
  • ᾰ̓ντᾰποκλῑ́νω (ăntăpoklī́nō)
  • ἐνᾰποκλῑ́νω (enăpoklī́nō)
  • προᾰποκλῑ́νω (proăpoklī́nō)
  • σῠνᾰποκλῑ́νω (sŭnăpoklī́nō)
• δῐᾰκλῑ́νω (dĭăklī́nō)
• ἐγκλῑ́νω (enklī́nō)
  • ἐνεγκλῑ́νω (enenklī́nō)
  • ἐπεγκλῑ́νω (epenklī́nō)
  • μετεγκλῑ́νω (metenklī́nō)
  • πᾰρεγκλῑ́νω (părenklī́nō)
  • σῠνεγκλῑ́νω (sŭnenklī́nō)
  • ῠ̔πεγκλῑ́νω (hŭpenklī́nō)
• ἐκκλῑ́νω (ekklī́nō)
  • ᾰ̓πεκκλῑ́νω (ăpekklī́nō)
  • δῐεκκλῑ́νομαι (dĭekklī́nomai)
  • ἐπεκκλῑ́νω (epekklī́nō)
  • πᾰρεκκλῑ́νω (părekklī́nō)
  • σῠνεκκλῑ́νω (sŭnekklī́nō)
  • ῠ̔πεκκλῑ́νω (hŭpekklī́nō)
• ἐπῐκλῑ́νω (epĭklī́nō)
  • προσεπῐκλῑ́νω (prosepĭklī́nō)
  • σῠνεπῐκλῑ́νω (sŭnepĭklī́nō)
  • ῠ̔περεπῐκλῑ́νω (hŭperepĭklī́nō)
• κᾰτᾰκλῑ́νω (kătăklī́nō)
  • ἐγκᾰτᾰκλῑ́νω (enkătăklī́nō)
  • ἐπῐκᾰτᾰκλῑ́νω (epĭkătăklī́nō)
  • ξῠγκᾰτᾰκλῑ́νω (xŭnkătăklī́nō)
  • πᾰρᾰκᾰτᾰκλῑ́νω (părăkătăklī́nō)
    • σῠμπᾰρᾰκᾰτᾰκλῑ́νω (sŭmpărăkătăklī́nō)
  • προκᾰτᾰκλῑ́νω (prokătăklī́nō)
  • προσκᾰτᾰκλῑ́νομαι (proskătăklī́nomai)
  • σῠγκᾰτᾰκλῑ́νω (sŭnkătăklī́nō)
  • ῠ̔ποκᾰτᾰκλῑ́νω (hŭpokătăklī́nō)
• μετᾰκλῑ́νω (metăklī́nō)
  • ᾰ̓ντῐμετᾰκλῑ́νω (ăntĭmetăklī́nō)
  • σῠμμετᾰκλῑ́νομαι (sŭmmetăklī́nomai)
• πᾰρᾰκλῑ́νω (părăklī́nō)
  • σῠμπᾰρᾰκλῑ́νω (sŭmpărăklī́nō)
• πᾰρκλῑ́νω (părklī́nō)
• περῐκλῑ́νω (perĭklī́nō)
• ποτῐκλῑ́νω (potĭklī́nō)
• προκλῑ́νω (proklī́nō)
• προσκλῑ́νω (prosklī́nō)
• σῠγκλῑ́νω (sŭnklī́nō)
• ῠ̔ποκλῑ́νω (hŭpoklī́nō)
  • ἐφῠποκλῑ́νομαι (ephŭpoklī́nomai)
  • κᾰθῠποκλῑ́νω (kăthŭpoklī́nō)
  • προσῠποκλῑ́νω (prosŭpoklī́nō)
  • σῠνῠποκλῑ́νομαι (sŭnŭpoklī́nomai)

Related terms

• γονῠκλῐνέω (gonŭklĭnéō)
• ἑτεροκλῐνέω (heteroklĭnéō)
• κεφᾰλοκλῐνέω (kephăloklĭnéō)
• κλειτῠ́ς (kleitŭ́s)
• κλῐ́μᾰ (klĭ́mă)
• κλῖμᾰξ (klîmăx)
• κλῑ́νη (klī́nē)
• κλῑνήρης (klīnḗrēs)
• κλῑνῐ́δῐον (klīnĭ́dĭon)
• κλῐντήρ (klĭntḗr)
• κλῐσῐ́ᾱ (klĭsĭ́ā)
• κλῐσῐ́η (klĭsĭ́ē)
• κλῐ́σῐς (klĭ́sĭs)
• κλῐσμός (klĭsmós)
• κλῑτῠ́ς (klītŭ́s)

Further reading

• “κλίνω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “κλίνω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• “κλίνω”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• κλίνω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• Bauer, Walter et al. (2001), A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
• κλίνω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• “κλίνω”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
• G2827 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible

Greek

Etymology

From Ancient Greek κλίνω (klínō).

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈklino]
• Hyphenation: κλί‧νω
• Homophone: κλείνω (kleíno)

Verb

κλίνω • (klíno) (imperfect έκλινα, past έκλινα, passive κλίνομαι)

1. (transitive, with no passive) to bend, slant
2. (transitive, figuratively, with no passive) to tend
3. (intransitive, grammar, active and passive) to inflect, decline, conjugate

Usage notes

• κλιμένος (kliménos, “inflected”, participle) (grammar)
• κεκλιμένος (kekliménos, “sloping”, participle) (formal)

Conjugation

κλίνω   κλίνομαι

	Active voice ➤		Passive voice ➤
Indicative mood ➤	Imperfective aspect ➤	Perfective aspect ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect
Non-past tenses ➤	Present ➤	Dependent ➤	Present	Dependent
1 sg	κλίνω	κλίνω	κλίνομαι	κλιθώ
2 sg	κλίνεις	κλίνεις	κλίνεσαι	κλιθείς
3 sg	κλίνει	κλίνει	κλίνεται	κλιθεί
1 pl	κλίνουμε, [κλίνομε]	κλίνουμε, [κλίνομε]	κλινόμαστε	κλιθούμε
2 pl	κλίνετε	κλίνετε	κλίνεστε, κλινόσαστε	κλιθείτε
3 pl	κλίνουν(ε)	κλίνουν(ε)	κλίνονται	κλιθούν(ε)
Past tenses ➤	Imperfect ➤	Simple past ➤	Imperfect	Simple past
1 sg	έκλινα	έκλινα	κλινόμουν(α)	κλίθηκα
2 sg	έκλινες	έκλινες	κλινόσουν(α)	κλίθηκες
3 sg	έκλινε	έκλινε	κλινόταν(ε)	κλίθηκε
1 pl	κλίναμε	κλίναμε	κλινόμασταν, (κλινόμαστε)	κλιθήκαμε
2 pl	κλίνατε	κλίνατε	κλινόσασταν, (κλινόσαστε)	κλιθήκατε
3 pl	έκλιναν, κλίναν(ε)	έκλιναν, κλίναν(ε)	κλίνονταν, (κλινόντουσαν)	κλίθηκαν, κλιθήκαν(ε)
Future tenses ➤	Continuous ➤	Simple ➤	Continuous	Simple
1 sg	θα κλίνω ➤	θα κλίνω ➤	θα κλίνομαι ➤	θα κλιθώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl	θα κλίνεις, …	θα κλίνεις, …	θα κλίνεσαι, …	θα κλιθείς, …
	Perfect aspect ➤		Perfect aspect
Present perfect ➤	έχω, έχεις, … κλίνει   έχω, έχεις, … κλιμένο, ‑η, ‑ο ➤		έχω, έχεις, … κλιθεί   είμαι, είσαι, … κλιμένος, ‑η, ‑ο ➤
Past perfect ➤	είχα, είχες, … κλίνει   είχα, είχες, … κλιμένο, ‑η, ‑ο		είχα, είχες, … κλιθεί   ήμουν, ήσουν, … κλιμένος, ‑η, ‑ο
Future perfect ➤	θα έχω, θα έχεις, … κλίνει   θα έχω, θα έχεις, … κλιμένο, ‑η, ‑ο		θα έχω, θα έχεις, … κλιθεί   θα είμαι, θα είσαι, … κλιμένος, ‑η, ‑ο
Subjunctive mood ➤	Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect	Imperfective aspect	Perfective aspect
2 sg	κλίνε	κλίνε	—	—
2 pl	κλίνετε	κλίντε	κλίνεστε	κλιθείτε
Other forms	Active voice		Passive voice
Present participle➤	κλίνοντας ➤		κλινόμενος, ‑η, ‑ο ➤
Perfect participle➤	έχοντας κλίνει ➤		κλιμένος, ‑η, ‑o {κεκλιμένος, ‑η, ‑o} ➤
Nonfinite form➤	κλίνει		κλιθεί
Notes     Appendix:Greek verbs	• (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.  • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.  • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Related terms

Verbs -and see their derivatives-

• αποκλίνω (apoklíno, “to lean over, to diverge”)
• εγκλίνω (egklíno, “be enclitic”) (grammar)
• κατακλίνομαι (kataklínomai, “lie on bed”) (formal)
• παρεκκλίνω (parekklíno, “deviate”)
• συγκλίνω (sygklíno, “converge”)
• υποκλίνομαι (ypoklínomai, “bow”)

Other

• ακλισία f (aklisía)
• άκλιτος (áklitos, “uninflected”)
• αμφικλινής (amfiklinís, “sloping on two sides”)
• ανάκλιντρο n (anáklintro)
• απαρέγκλιτος (aparégklitos, “unswerving”)
• αρχαιόκλιτος (archaióklitos, “inflected in the ancient fashion”)
• γονυκλινής (gonyklinís)
• γονυκλισία f (gonyklisía, “genuflection”)
• δίκλινος (díklinos, “double -room-”)
• επικλινής (epiklinís, “sloping”)
• ετερόκλιτος (eteróklitos, “by different declension”) (gramamar) (not ετερόκλητος (eteróklitos)
• ιδιόκλιτος (idióklitos, “of special inflection”)
• κεκλιμένος (kekliménos, “sloping”, participle)
• κλίμα n (klíma, “climate”) & related
• κλίμακα f (klímaka, “scale, stairs”) & related
• κλίνη f (klíni, “bed”) (formal)
• κλινήρης (kliníris, “bedridden”)
• κλινική f (klinikí, “clinic”)
• κλινοσκέπασμα n (klinosképasma)
• κλίση f (klísi, “leaning, inclination; inflection”)
• κλισίμετρο n (klisímetro, “clinometer”)
• κλιτικός (klitikós, “clitic”) (grammar)
• κλίτος n (klítos, “side, part -of temple-”) (architecture)
• κλιτός (klitós, “declinable”) (not to be confused with κλητός (klitós, “invited, summoned”) or κλυτός (klutós, “renowned”))
• μονόκλινος (monóklinos, “single -room-”)
• μονόκλιτος (monóklitos, “with one κλίτος”)
• πολυκλινική f (polyklinikí)
• προκλιτικός (proklitikós, “proclitic”) (grammar)
• πρωτόκλιτος (protóklitos, “of 1st declension”) (not πρωτόκλητος (protóklitos))
• τετράκλινος (tetráklinos, “four bed -room-”)
• τρίκλινος (tríklinos, “three bed -room-”)
• τρίκλιτος (tríklitos)