charakter

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: Charakter

Czech[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

charakter m

  1. character (moral strength)
  2. character (features)

Declension[edit]

Synonyms[edit]

Related terms[edit]

External links[edit]

  • charakter in Příruční slovník jazyka českého, 1935–1957
  • charakter in Slovník spisovného jazyka českého, 1960–1971, 1989

Polish[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

charakter m inan

  1. personality
    Rozwiedliśmy się ze względu na niezgodność charakterów.
    We divorced due to incompatible personalities.
  2. nature, features
    Działania na terytorium Ukrainy mają charakter wojenny.
    The activity on the territory of Ukraine has the features of war.
  3. (formal, law) role
    Czy wezmę udział w procesie w charakterze świadka czy pokrzywdzonego?
    Will I take part in the trial as a witness or as a victim?

Declension[edit]

Derived terms[edit]

External links[edit]


Slovak[edit]

Noun[edit]

charakter m

  1. character (moral strength)
  2. character (features)

Synonyms[edit]

Related terms[edit]

External links[edit]

  • charakter in Slovak dictionaries at korpus.sk