bera

Faroese

Etymology

From Old Norse bera (“to bear”), from Proto-Germanic *beranan.

Verb

bera

1. to bear, to carry

Conjugation

bera, v-54
number	singular			plural
person	first	second	third	all
Indicative	eg	tú	hann / hon tað	vit, tit, teir / tær / tey tygum
Present	beri	bert	ber	bera
Past	bar	bart	bar	bóru
Imperative		tú		tit
Present	—	ber !	—	berið !
Infinitive	bera
Pres. part.	berandi
Past part. a26	borin
Supine	borið

---

Icelandic

Pronunciation

• IPA: /ˈpɛːra/
• Rhymes: -ɛːra

  Homophones: Bera

Etymology 1

From the Old Norse bera (“to bear”), from Proto-Germanic *beranan.

Verb

bera strong verb (third person singular past indicative bar, third person plural past indicative báru, supine borið)

1. (governs the accusative) to carry, to bear
2. (governs the accusative, of cows and sheep) to give birth
3. (impersonal) denotes an obligation or duty to do something
   • Article 1, Universal Declaration of Human Rights (Icelandic, English)

     Hver maður er borinn frjáls og jafn öðrum að virðingu og réttindum. Menn eru gæddir vitsmunum og samvizku, og ber þeim að breyta bróðurlega hverjum við annan.

     All human beings are born free and equal in dignity and rights. They are endowed with reason and conscience and should act towards one another in a spirit of brotherhood.

   Mér ber að fara í stríð.

   It is my duty to go to war.

Synonyms

• (carry): halda á
• (give birth): ala

Derived terms

• aðalborinn
• bera af sér högg
• bera á
• bera á borð
• bera á brýn
• bera á móti
• bera árangur
• bera fram
• bera fram mat
• bera fyrir
• bera fyrir sig
• bera kápuna á báðum öxlum
• bera margt á milli
• bera með sér
• bera merki
• bera mikið á
• bera niður
• bera saman
• bera saman
• bera sig eftir
• bera sig til
• bera sig upp
• berast
• bera til
• bera undir
• bera upp tillögu
• bera utan á sér
• bera út
• bera við
• bera við himinn
• borinn
• borinn og barnfæddur (born and bred)

Etymology 2

From ber (“bare, naked”).

Verb

bera weak verb (third person singular past indicative beraði, supine berað)

1. to bare

Conjugation

bera — active voice (germynd)

infinitive (nafnháttur)		að bera
supine (sagnbót)		berað
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		berandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég bera	við berum	present (nútíð)	ég beri	við berum
	þú berar	þið berið		þú berir	þið berið
	hann, hún, það berar	þeir, þær, þau bera		hann, hún, það beri	þeir, þær, þau beri
past (þátíð)	ég beraði	við beruðum	past (þátíð)	ég beraði	við beruðum
	þú beraðir	þið beruðuð		þú beraðir	þið beruðuð
	hann, hún, það beraði	þeir, þær, þau beruðu		hann, hún, það beraði	þeir, þær, þau beruðu
imperative (boðháttur)	bera (þú)	berið (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	beraðu	beriði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

berast — mediopassive voice (miðmynd)

infinitive (nafnháttur)		að berast
supine (sagnbót)		berast
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		berandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég berast	við berumst	present (nútíð)	ég berist	við berumst
	þú berast	þið berist		þú berist	þið berist
	hann, hún, það berast	þeir, þær, þau berast		hann, hún, það berist	þeir, þær, þau berist
past (þátíð)	ég beraðist	við beruðumst	past (þátíð)	ég beraðist	við beruðumst
	þú beraðist	þið beruðust		þú beraðist	þið beruðust
	hann, hún, það beraðist	þeir, þær, þau beruðust		hann, hún, það beraðist	þeir, þær, þau beruðust
imperative (boðháttur)	berast (þú)	berist (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	berastu	beristi *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

beraður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	beraður	beruð	berað		beraðir	beraðar	beruð
accusative (þolfall)	beraðan	beraða	berað		beraða	beraðar	beruð
dative (þágufall)	beruðum	beraðri	beruðu		beruðum	beruðum	beruðum
genitive (eignarfall)	beraðs	beraðrar	beraðs		beraðra	beraðra	beraðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	beraði	beraða	beraða		beruðu	beruðu	beruðu
accusative (þolfall)	beraða	beruðu	beraða		beruðu	beruðu	beruðu
dative (þágufall)	beraða	beruðu	beraða		beruðu	beruðu	beruðu
genitive (eignarfall)	beraða	beruðu	beraða		beruðu	beruðu	beruðu

---

Norwegian Nynorsk

Etymology 1

From Old Norse bera.

Alternative forms

• bere (e infinitive)

Verb

bera (present tense ber [berer]; past tense bar; past participle bore/bori)

1. to carry, bear

   Kor langt skal eg bera dette?

   How far shall I carry this?

References

• “bera” in The Nynorsk Dictionary – Dokumentasjonsprosjektet.

Etymology 2

From Old Norse bera.

Alternative forms

• bere (main form)

Noun

bera f. (definite singular bera; indefinite plural berer [beror]; definite plural berene [berone]) (bracket form)

1. a female bear, she-bear

   Inne mellom trea kunne dei skimta ei bera.

   Between the trees, they could discern a she-bear.

Synonyms

• (female bear) binne, [binna]
• (female bear) hobjørn

References

• “bera” in The Nynorsk Dictionary – Dokumentasjonsprosjektet.

---

Old English

Etymology

From Proto-Germanic *berô (“bear”), from Proto-Indo-European *bʰer- (“brown animal”). Cognate with Old High German bero (German Bär), Middle Dutch bere (Dutch beer), Old Norse ber. A North Germanic variant, *bernu-, gave Old Norse bjǫrn (Swedish björn). The Proto-Indo-European root is also the source of Slavic *brlog (Russian берлога (“den”)).

Pronunciation

• IPA: /ˈberɑ/

Noun

bera m.

1. bear

Declension

    Declension of bera (weak)

	Singular	Plural
nominative	bera	beran
accusative	beran	beran
genitive	beran	berena
dative	beran	berum

Descendants

• English: bear

---

Old Irish

Verb

·bera

1. third-person singular present subjunctive conjunct of beirid

---

Old Norse

Etymology

From Proto-Germanic *beranan, from Proto-Indo-European *bʰer-.

Verb

bera

1. to carry, to bear

Conjugation

Stem	ber, bar
Present tense active voice infinitive	bera : to bear
Present tense middle voice infinitive	berask
Auxiliary verb	...
Present participle, active voice	berandi
Past participle, active voice	borinn
Present participle, middle voice	berandisk
Past participle, middle voice	berizk
Active voice imperative
(þú)	ber !
(vér)	berum !
(ér)	berið !
Middle voice imperative
(þú)	bersk !
(vér)	berumk !
(ér)	berizk !

Tense\Mood	Active voice indicative	Active voice subjunctive	Middle voice	Middle voice subjunctive
Present tense	ek ber (I bear) þú berr (thou bearest) hann, hon, þat berr (he, she, it beareth) vit berum (we two bear) it berið (you two bear) vér berum (we bear) ér berið (you bear) þeir bera (they bear)	ek bera þú berir hann beri vit berim it berið vér berim ér berið þeir beri	ek berumk þú bersk hann bersk vit berumk it berizk vér berumk ér berizk þeir berask	ek berumk þú berisk hann berisk vit berimk it berizk vér berimk ér berizk þeir berisk
Past tense	ek bar þú bart hann bar vit bárum it báruð vér bárum ér báruð þeir báru	ek bæra þú berir hann beri vit berim it berið vér berim ér berið þeir beri	ek bárumk þú barzk hann barzk vit bárumk it báruzk vér bárumk ér báruzk þeir bárusk	ek bærumk þú bærisk hann bærisk vit bærimk it bærizk vér bærimk ér bærizk þeir bærisk