bir

See also Bir, and bír

Albanian

Etymology

From Proto-Albanian *bira, from Proto-Indo-European *bʰérus (compare Old English byre, Gothic baur 'son').

Noun

bir m (indefinite plural bij, definite singular biri, definite plural bijtë)

1. son

---

Azeri

Etymology

From Proto-Turkic *bīr (“one”)

Cardinal number

Azeri cardinal numbers

	1	2  >
Cardinal : bir     Ordinal : birinci

bir

1. (cardinal) one

---

Crimean Tatar

Etymology

From Proto-Turkic *bīr (“one”)

Numeral

Crimean Tatar cardinal numbers

	1	2  >
Cardinal : bir     Ordinal : birinci

bir

1. (cardinal) one

References

• Useinov & Mireev Dictionary, Simferopol, Dolya, 2002 [1]

---

Gagauz

Etymology

From Proto-Turkic *bīr (“one”)

Cardinal number

Gagauz cardinal numbers

	1	2  >
Cardinal : bir     Ordinal : birinci

bir

1. (cardinal) one

---

Indonesian

Etymology

From Dutch bier.

Noun

bir

1. beer

See also

• perut gendut

---

Interlingue

Noun

bir

1. beer

---

Lojban

Rafsi

bir

1. rafsi of birka.

---

Malay

Etymology

From English beer.

Pronunciation

• (Johor-Selangor) IPA: /be(r)/
• (Riau-Lingga) IPA: /bɪ(r)/
• Rhymes: -be(r), -e(r)

Noun

bir

1. beer

---

Maltese

Etymology

From Arabic بئر (biʾr).

Noun

bir m

1. well

---

Middle English

Alternative forms

• bire, bur, byre

Etymology

From Old English byre (“strong wind, storm”)

Noun

bir (plural birs)

1. A strong or favorable wind.
   • circa 1540, Destruction of Troy:

     Were blouen to þe brode se in a bir swithe.

2. An armed assault or sally; a clash or encounter; a blow or stroke; an attack or affliction.
   • circa 1540, Destruction of Troy:

     A ᵹonge knight..suet to þe Duke With a bir on þe brest, þat backeward he ᵹode.

3. Violence; strength; fury.
   • circa 1400, Sir Gawain and the Green Knight:

     With alle þe bur in his body he ber hit on lofte.

4. An onrush, swiftness.
   • 1425, Wycliffe Bible, Judges 5:22:

     Enemyes fledden with bire.

5. A charge on an account.
   • 1415, Account Rolls of the Abbey of Durham:

     Item in l bir de debito versus Rad'm Forster, 13 d.

Descendants

• birr

References

• Middle English Dictionary

---

Middle High German

Etymology

From Old High German bira

Noun

bir (plural birn)

1. The pear

---

Old Irish

Verb

·bir

1. second-person singular present indicative conjunct of beirid

---

Turkish

Pronunciation

• IPA: /biɾ/

Etymology

From Old Turkic bir, from Proto-Turkic *bir (“one”), *bīr (“one”).

Article

bir

1. a, an

Noun

bir (definite accusative biri, plural birler)

1. mono
2. single

Declension

declension of bir

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	bir	birler
definite accusative (belirtme)	biri	birleri
dative (yönelme)	bire	birlere
locative (bulunma)	birde	birlerde
ablative (çıkma)	birden	birlerden
genitive (tamlayan)	birin	birlerin

possessive forms of bir

nominative	singular	plural
benim (my)	birim	birlerim
senin (your)	birin	birlerin
onun (his/her/its)	biri	birleri
bizim (our)	birimiz	birlerimiz
sizin (your)	biriniz	birleriniz
onların (their)	birleri	birleri
accusative	singular	plural
benim (my)	birimi	birlerimi
senin (your)	birini	birlerini
onun (his/her/its)	birini	birlerini
bizim (our)	birimizi	birlerimizi
sizin (your)	birinizi	birlerinizi
onların (their)	birlerini	birlerini
dative	singular	plural
benim (my)	birime	birlerime
senin (your)	birine	birlerine
onun (his/her/its)	birine	birlerine
bizim (our)	birimize	birlerimize
sizin (your)	birinize	birlerinize
onların (their)	birlerine	birlerine
locative	singular	plural
benim (my)	birimde	birlerimde
senin (your)	birinde	birlerinde
onun (his/her/its)	birinde	birlerinde
bizim (our)	birimizde	birlerimizde
sizin (your)	birinizde	birlerinizde
onların (their)	birlerinde	birlerinde
ablative	singular	plural
benim (my)	birimden	birlerimden
senin (your)	birinden	birlerinden
onun (his/her/its)	birinden	birlerinden
bizim (our)	birimizden	birlerimizden
sizin (your)	birinizden	birlerinizden
onların (their)	birlerinden	birlerinden
genitive	singular	plural
benim (my)	birimin	birlerimin
senin (your)	birinin	birlerinin
onun (his/her/its)	birinin	birlerinin
bizim (our)	birimizin	birlerimizin
sizin (your)	birinizin	birlerinizin
onların (their)	birlerinin	birlerinin

Numeral

Turkish cardinal numbers

	1	2  >
Cardinal : bir     Ordinal : birinci

bir

1. (cardinal) one

---

Turkmen

Etymology

From Proto-Turkic *bīr (“one”)

Cardinal number

Turkmen cardinal numbers

	1	2  >
Cardinal : bir     Ordinal : birinji

bir

1. (cardinal) one

---

Uzbek

Etymology

From Proto-Turkic *bīr (“one”)

Cardinal number

Uzbek cardinal numbers

	1	2  >
Cardinal : bir     Ordinal : birinchi

bir

1. (cardinal) one

---

Volapük

Alternative forms

• bil (an older term (now obsolete) for "beer", the word bil now means "bile" in reformed Volapük)

Etymology

Reformed in the 1920s from bil, to make it more like its etymons.

Pronunciation

• IPA: /bir/, [biɾ], X-SAMPA: /bir/, [bi4]

Noun

bir (plural birs)

1. beer

Declension

declension of bir

	singular	plural
nominative	bir	birs
genitive	bira	biras
dative	bire	bires
accusative	biri	biris
predicative	biru	birus
vocative	o bir!	o birs!

Derived terms

• biröp
• hodabir
• vuitabir