lingua
Definition from Wiktionary, a free dictionary
See also língua
Contents |
[edit] Galician
[edit] Etymology
[edit] Noun
lingua f. (plural linguas)
[edit] Interlingua
[edit] Noun
|
Singular |
Plural |
lingua (plural linguas)
[edit] Related terms
[edit] Italian
[edit] Pronunciation
[edit] Etymology
From Latin lingua (“‘tongue, language’”).
[edit] Noun
lingua f. (plural lingue)
[edit] Related terms
- lingua artificiale
- linguaccia
- lingua di gatto
- linguaggio
- linguale
- linguata
- linguetta
- linguiforme
- linguista
- linguistica
- linguina
- scioglilingua
- slinguare
[edit] Latin
[edit] Etymology
Old Latin dingua < Proto-Indo-European *dn̥ǵʰwéh₂s
[edit] Pronunciation
- IPA: /língʷa/
[edit] Noun
lingua (genitive linguae); f, first declension
- (anatomy) tongue
- A speech
- An utterance or expression
- A language
- A dialect, idiom or mode of speech
- poetically of animals: voice, note, song, bark etc.
- A plant (alternatively called lingulaca)
- The reed of the Roman tibiae
- A small amount of sth., e.g. "a tongue of land" or "a spoonful"
- The short arm of a lever
- vocative singular of lingua
- ablative singular of lingua
[edit] Inflection
First declension (1).
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | lingua | linguae |
| genitive | linguae | linguārum |
| dative | linguae | linguīs |
| accusative | linguam | linguās |
| ablative | linguā | linguīs |
| vocative | lingua | linguae |
[edit] Descendants
[edit] Sicilian
[edit] Etymology
From Latin lingua (“‘tongue, language’”).
[edit] Noun
|
Singular |
Plural lingui |
lingua f (plural lingui)