कुल

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit कुल ‎(kula) or कुलं ‎(kulaṃ).

Noun[edit]

कुल ‎(kulm ‎(Urdu spelling کل)

  1. herd
  2. total
  3. troop
  4. flock
  5. multitude
  6. race
  7. caste
  8. tribe
  9. family
  10. house
  11. lineage

Sanskrit[edit]

Alternative forms[edit]

Noun[edit]

कुल ‎(kulan

  1. family
  2. tribe
  3. clan
  4. caste
  5. race
  6. flock
  7. herd
  8. house
  9. community
  10. country
  11. head
  12. The union of Shiva and Shakti, god and goddess, power and consciousness

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of कुल
Nom. sg. कुलम् ‎(kulam)
Gen. sg. कुलस्य ‎(kulasya)
Singular Dual Plural
Nominative कुलम् ‎(kulam) कुले ‎(kule) कुलानि ‎(kulāni)
Vocative कुल ‎(kula) कुले ‎(kule) कुलानि ‎(kulāni)
Accusative कुलम् ‎(kulam) कुले ‎(kule) कुलानि ‎(kulāni)
Instrumental कुलेन ‎(kulena) कुलाभ्याम् ‎(kulābhyām) कुलैः ‎(kulaiḥ)
Dative कुला ‎(kulā) कुलाभ्याम् ‎(kulābhyām) कुलेभ्यः ‎(kulebhyaḥ)
Ablative कुलात् ‎(kulāt) कुलाभ्याम् ‎(kulābhyām) कुलेभ्यः ‎(kulebhyaḥ)
Genitive कुलस्य ‎(kulasya) कुलयोः ‎(kulayoḥ) कुलानाम् ‎(kulānām)
Locative कुले ‎(kule) कुलयोः ‎(kulayoḥ) कुलेषु ‎(kuleṣu)

Noun[edit]

कुल ‎(kulam

  1. leader
  2. chief
  3. headmaster

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of कुल
Nom. sg. कुलः ‎(kulaḥ)
Gen. sg. कुलस्य ‎(kulasya)
Singular Dual Plural
Nominative कुलः ‎(kulaḥ) कुलौ ‎(kulau) कुलाः ‎(kulāḥ)
Vocative कुल ‎(kula) कुलौ ‎(kulau) कुलाः ‎(kulāḥ)
Accusative कुलम् ‎(kulam) कुलौ ‎(kulau) कुलान् ‎(kulān)
Instrumental कुलेन ‎(kulena) कुलाभ्याम् ‎(kulābhyām) कुलैः ‎(kulaiḥ)
Dative कुलाय ‎(kulāya) कुलाभ्याम् ‎(kulābhyām) कुलेभ्यः ‎(kulebhyaḥ)
Ablative कुलात् ‎(kulāt) कुलाभ्याम् ‎(kulābhyām) कुलेभ्यः ‎(kulebhyaḥ)
Genitive कुलस्य ‎(kulasya) कुलयोः ‎(kulayoḥ) कुलानाम् ‎(kulānām)
Locative कुले ‎(kule) कुलयोः ‎(kulayoḥ) कुलेषु ‎(kuleṣu)