hakim

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: Hakim

English[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology 1[edit]

From Hindi/Urdu, from Persian حکیم(hakim), from Arabic حَكِيم(ḥakīm, wise, learned).

Noun[edit]

hakim (plural hakims)

  1. (South Asia) A doctor, usually practicing traditional medicine.
    • 1638, Thomas Herbert, Some Yeares Travels, I:
      The second speaks of naturall Philosophy or Physick, and is studyed by the Hackeams or Physitians []
    • 1903, GA Henty, With Kitchener in the Soudan:
      I went up to them, and they said, ‘We hear that you are a hakim, who has done great things.’
    • 1924, EM Forster, A Passage to India, Penguin 2005, p. 28:
      ‘It was his duty to report suspicious characters, and conceivably it was some disreputable hakim who had prowled up from the bazaar.’
    • 1990, Peter Hopkirk, The Great Game, Folio Society 2010, p. 116:
      The Englishman was to remain there for three weeks, this time posing as a hakeem, secretly observing and noting down everything of significance.

Etymology 2[edit]

From Classical Persian حاکم(hākim), from Arabic حَاكِم(ḥākim).

Noun[edit]

hakim (plural hakims)

  1. (historical) A judge or governor in Islamic India.

Anagrams[edit]


Azerbaijani[edit]

Etymology[edit]

From Arabic حَاكِم(ḥākim).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [hɑːˈkim]
  • (file)
  • Hyphenation: ha‧kim

Noun[edit]

hakim (definite accusative hakimi, plural hakimlər)

  1. (law) judge
  2. (sports) referee
  3. (historical) ruler
    Synonyms: hökmdar, hökmran

Declension[edit]

    Declension of hakim
singular plural
nominative hakim
hakimlər
definite accusative hakimi
hakimləri
dative hakimə
hakimlərə
locative hakimdə
hakimlərdə
ablative hakimdən
hakimlərdən
definite genitive hakimin
hakimlərin
    Possessive forms of hakim
nominative
singular plural
mənim (my) hakimim hakimlərim
sənin (your) hakimin hakimlərin
onun (his/her/its) hakimi hakimləri
bizim (our) hakimimiz hakimlərimiz
sizin (your) hakiminiz hakimləriniz
onların (their) hakimi or hakimləri hakimləri
accusative
singular plural
mənim (my) hakimimi hakimlərimi
sənin (your) hakimini hakimlərini
onun (his/her/its) hakimini hakimlərini
bizim (our) hakimimizi hakimlərimizi
sizin (your) hakiminizi hakimlərinizi
onların (their) hakimini or hakimlərini hakimlərini
dative
singular plural
mənim (my) hakimimə hakimlərimə
sənin (your) hakiminə hakimlərinə
onun (his/her/its) hakiminə hakimlərinə
bizim (our) hakimimizə hakimlərimizə
sizin (your) hakiminizə hakimlərinizə
onların (their) hakiminə or hakimlərinə hakimlərinə
locative
singular plural
mənim (my) hakimimdə hakimlərimdə
sənin (your) hakimində hakimlərində
onun (his/her/its) hakimində hakimlərində
bizim (our) hakimimizdə hakimlərimizdə
sizin (your) hakiminizdə hakimlərinizdə
onların (their) hakimində or hakimlərində hakimlərində
ablative
singular plural
mənim (my) hakimimdən hakimlərimdən
sənin (your) hakimindən hakimlərindən
onun (his/her/its) hakimindən hakimlərindən
bizim (our) hakimimizdən hakimlərimizdən
sizin (your) hakiminizdən hakimlərinizdən
onların (their) hakimindən or hakimlərindən hakimlərindən
genitive
singular plural
mənim (my) hakimimin hakimlərimin
sənin (your) hakiminin hakimlərinin
onun (his/her/its) hakiminin hakimlərinin
bizim (our) hakimimizin hakimlərimizin
sizin (your) hakiminizin hakimlərinizin
onların (their) hakiminin or hakimlərinin hakimlərinin

Adjective[edit]

hakim

  1. ruling, reigning
    hakim partiyaruling party
    hakim ideologiyaruling ideology

Related terms[edit]


Indonesian[edit]

Etymology[edit]

From Malay hakim, from Classical Malay hakim, from Arabic حَاكِم(ḥākim).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

hakim (plural hakim-hakim, first-person possessive hakimku, second-person possessive hakimmu, third-person possessive hakimnya)

  1. judge
    Synonyms: pengadil, magistrat
  2. court
    Synonym: pengadilan
  3. jury, judge (in a competition)
    Synonyms: juri, penilai

Derived terms[edit]

Related terms[edit]

References[edit]


Ladino[edit]

Etymology[edit]

From Arabic حَاكِم(ḥākim). Doublet of haham.

Noun[edit]

hakim m (Latin spelling)

  1. judge

Malay[edit]

Malay Wikipedia has an article on:
Wikipedia ms

Etymology[edit]

From Arabic حَاكِم(ḥākim).

Noun[edit]

hakim

  1. judge (public judicial official)

Descendants[edit]

  • Indonesian: hakim

Further reading[edit]


Serbo-Croatian[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish حاكم(hakim), from Arabic حَاكِم(ḥākim).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /xǎkim/
  • Hyphenation: ha‧kim

Noun[edit]

hákim m (Cyrillic spelling ха́ким)

  1. (regional) a wise man
  2. (regional) judge

Declension[edit]

References[edit]

  • hakim” in Hrvatski jezični portal
  • Škaljić, Abdulah (1966) Turcizmi u srpskohrvatskom jeziku, Sarajevo: Svjetlost, page 302

Turkish[edit]

Etymology 1[edit]

From Ottoman Turkish حاكم(hakim, judge, ruler, lawmaker), from Arabic حَاكِم(ḥākim, judge).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /hɑːcim/
  • Hyphenation: ha‧kim

Noun[edit]

hakim (definite accusative hakimi, plural hakimler)

  1. judge
Declension[edit]
Inflection
Nominative hakim
Definite accusative hakimi
Singular Plural
Nominative hakim hakimler
Definite accusative hakimi hakimleri
Dative hakime hakimlere
Locative hakimde hakimlerde
Ablative hakimden hakimlerden
Genitive hakimin hakimlerin

References[edit]

Etymology 2[edit]

From Arabic حَكِيم(ḥakīm, wise).

Adjective[edit]

hakim

  1. wise
Synonyms[edit]

Noun[edit]

hakim (definite accusative hakimi, plural hakimler)

  1. sage, wise man
  2. philosopher

Declension[edit]

Inflection
Nominative hakim
Definite accusative hakimi
Singular Plural
Nominative hakim hakimler
Definite accusative hakimi hakimleri
Dative hakime hakimlere
Locative hakimde hakimlerde
Ablative hakimden hakimlerden
Genitive hakimin hakimlerin
Synonyms[edit]