मृत

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *mr̥twós, *mr̥tós ‎(dead, mortal), *mr̥tó-, ultimately from the root *mer- ‎(to die, disappear). Cognates include Latin mortuus and Old Church Slavonic мрътвъ ‎(mrŭtvŭ). See also मर्त ‎(marta), derived from a related root.

Adjective[edit]

मृत ‎(mṛtá)

  1. dead, deceased, death-like, torpid, rigid
    • RV 10.18.3a
      इमे जीवा वि मर्तैरावव्र्त्रन्नभूद भद्रा देवहूतिर्नोद्य ||
      ime jīvā vi mṛtairāvavṛtrannabhūd bhadrā devahūtirnoadya |
      Divided from the dead are these, the living: now be our calling on the Gods successful.
  2. departed, vanished (as consciousness)
  3. vain, useless
  4. calcined, reduced (said of metals)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of मृत
Nom. sg. मृतः ‎(mṛtaḥ)
Gen. sg. मृतस्य ‎(mṛtasya)
Singular Dual Plural
Nominative मृतः ‎(mṛtaḥ) मृतौ ‎(mṛtau) मृताः ‎(mṛtāḥ)
Vocative मृत ‎(mṛta) मृतौ ‎(mṛtau) मृताः ‎(mṛtāḥ)
Accusative मृतम् ‎(mṛtam) मृतौ ‎(mṛtau) मृतान् ‎(mṛtān)
Instrumental मृतेन ‎(mṛtena) मृताभ्याम् ‎(mṛtābhyām) मृतैः ‎(mṛtaiḥ)
Dative मृताय ‎(mṛtāya) मृताभ्याम् ‎(mṛtābhyām) मृतेभ्यः ‎(mṛtebhyaḥ)
Ablative मृतात् ‎(mṛtāt) मृताभ्याम् ‎(mṛtābhyām) मृतेभ्यः ‎(mṛtebhyaḥ)
Genitive मृतस्य ‎(mṛtasya) मृतयोः ‎(mṛtayoḥ) मृतानाम् ‎(mṛtānām)
Locative मृते ‎(mṛte) मृतयोः ‎(mṛtayoḥ) मृतेषु ‎(mṛteṣu)
Feminine ā-stem declension of मृत
Nom. sg. मृता ‎(mṛtā)
Gen. sg. मृतायाः ‎(mṛtāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative मृता ‎(mṛtā) मृते ‎(mṛte) मृताः ‎(mṛtāḥ)
Vocative मृते ‎(mṛte) मृते ‎(mṛte) मृताः ‎(mṛtāḥ)
Accusative मृताम् ‎(mṛtām) मृते ‎(mṛte) मृताः ‎(mṛtāḥ)
Instrumental मृतया ‎(mṛtayā) मृताभ्याम् ‎(mṛtābhyām) मृताभिः ‎(mṛtābhiḥ)
Dative मृतायै ‎(mṛtāyai) मृताभ्याम् ‎(mṛtābhyām) मृताभ्यः ‎(mṛtābhyaḥ)
Ablative मृतायाः ‎(mṛtāyāḥ) मृताभ्याम् ‎(mṛtābhyām) मृताभ्यः ‎(mṛtābhyaḥ)
Genitive मृतायाः ‎(mṛtāyāḥ) मृतयोः ‎(mṛtayoḥ) मृतानाम् ‎(mṛtānām)
Locative मृतायाम् ‎(mṛtāyām) मृतयोः ‎(mṛtayoḥ) मृतासु ‎(mṛtāsu)
Neuter a-stem declension of मृत
Nom. sg. मृतम् ‎(mṛtam)
Gen. sg. मृतस्य ‎(mṛtasya)
Singular Dual Plural
Nominative मृतम् ‎(mṛtam) मृते ‎(mṛte) मृतानि ‎(mṛtāni)
Vocative मृत ‎(mṛta) मृते ‎(mṛte) मृतानि ‎(mṛtāni)
Accusative मृतम् ‎(mṛtam) मृते ‎(mṛte) मृतानि ‎(mṛtāni)
Instrumental मृतेन ‎(mṛtena) मृताभ्याम् ‎(mṛtābhyām) मृतैः ‎(mṛtaiḥ)
Dative मृता ‎(mṛtā) मृताभ्याम् ‎(mṛtābhyām) मृतेभ्यः ‎(mṛtebhyaḥ)
Ablative मृतात् ‎(mṛtāt) मृताभ्याम् ‎(mṛtābhyām) मृतेभ्यः ‎(mṛtebhyaḥ)
Genitive मृतस्य ‎(mṛtasya) मृतयोः ‎(mṛtayoḥ) मृतानाम् ‎(mṛtānām)
Locative मृते ‎(mṛte) मृतयोः ‎(mṛtayoḥ) मृतेषु ‎(mṛteṣu)

Noun[edit]

मृत ‎(mṛtán

  1. death
  2. = चैत्य ‎(caitya), a grave
  3. begging, food or alms obtained by begging

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of मृत
Nom. sg. मृतम् ‎(mṛtam)
Gen. sg. मृतस्य ‎(mṛtasya)
Singular Dual Plural
Nominative मृतम् ‎(mṛtam) मृते ‎(mṛte) मृतानि ‎(mṛtāni)
Vocative मृत ‎(mṛta) मृते ‎(mṛte) मृतानि ‎(mṛtāni)
Accusative मृतम् ‎(mṛtam) मृते ‎(mṛte) मृतानि ‎(mṛtāni)
Instrumental मृतेन ‎(mṛtena) मृताभ्याम् ‎(mṛtābhyām) मृतैः ‎(mṛtaiḥ)
Dative मृता ‎(mṛtā) मृताभ्याम् ‎(mṛtābhyām) मृतेभ्यः ‎(mṛtebhyaḥ)
Ablative मृतात् ‎(mṛtāt) मृताभ्याम् ‎(mṛtābhyām) मृतेभ्यः ‎(mṛtebhyaḥ)
Genitive मृतस्य ‎(mṛtasya) मृतयोः ‎(mṛtayoḥ) मृतानाम् ‎(mṛtānām)
Locative मृते ‎(mṛte) मृतयोः ‎(mṛtayoḥ) मृतेषु ‎(mṛteṣu)

Related terms[edit]

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0827