Jump to content

henni

From Wiktionary, the free dictionary

Faroese

[edit]

Pronunciation

[edit]

Pronoun

[edit]

henni f sg

  1. her, dative singular of hon (she)

Declension

[edit]
Faroese personal pronouns
nominative accusative dative genitive
singular 1st person eg, jeg meg, mjeg mær mín
2nd person teg, tjeg tær tín
3rd person m hann honum hansara, hans
f hon hana henni hennara, hennar
n tað tess
plural 1st person vit okkum okkara
2nd person tit tykkum tykkara
3rd person m teir teimum, teim teirra
f tær
n tey

French

[edit]

Pronunciation

[edit]

Participle

[edit]

henni (feminine hennie, masculine plural hennis, feminine plural hennies)

  1. past participle of hennir

Icelandic

[edit]

Pronoun

[edit]

henni sg

  1. (personal) dative of hún; (to) her
    Ég sagði henni sannleikann.
    I told her the truth.

Declension

[edit]
Icelandic personal pronouns
singular first person second person third person
masculine feminine neuter
nominative ég, eg, ek þú hann hún, hon, hón það, þat
accusative mig, mik þig, þik hann hana það, þat
dative mér þér honum, hánum henni því
genitive mín þín hans hennar þess
plural first person second person third person
masculine feminine neuter
nominative við þið, þit þeir þær þau
accusative okkur ykkur þá þær þau
dative okkur ykkur þeim þeim þeim
genitive okkar ykkar þeirra þeirra þeirra

Archaic. See also honorific pronouns.

Maltese

[edit]

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

henni

  1. second-person singular imperative of henna

Old Norse

[edit]

Pronoun

[edit]

henni

  1. dative of hón

Declension

[edit]

Descendants

[edit]
  • Danish: hende
  • Faroese: henni
  • Icelandic: henni
  • Swedish: henne