युक्त

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit युक्त (yukta), from Proto-Indo-Iranian *yugtás, from Proto-Indo-European *yugtós.

Pronunciation[edit]

  • (Delhi Hindi) IPA(key): /jʊkt̪/

Adjective[edit]

युक्त (yukt) (indeclinable)

  1. joined, attached, linked
    ये रेल-गाड़ी को एक-दूसरे से युक्त करा दो।
    ye rel-gāṛī ko ek-dūsre se yukt karā do.
    Join these two train-cars together.
  2. suited, fit, proper
  3. having, possessing
    रसायन युक्त खाद्यrasāyan yukt khādyafood with chemicals

References[edit]


Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Iranian *yuktás, from Proto-Indo-European *yugtós, from *yewg- (to yoke). Cognate to Avestan 𐬫𐬎𐬑𐬙𐬀(yuxta), Old English ġeiht, and possibly Ancient Greek ζευκτός (zeuktós). Synchronically analysable as युज् (yuj) +‎ -त (-ta).

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

युक्त (yuktá)

  1. (with locative or instrumental) yoked, fastened, harnessed to
  2. (with locative or instrumental) set to work, engaged, occupied with
  3. (with dative) ready for, prepared
  4. absorbed in meditation, concentrated
  5. (with locative) skilled in, familiar with
  6. joined, connected, combined
  7. (with instrumental) in contact with, touching
  8. (astronomy, with instrumental) in conjunction
  9. added to, increased by
    चतुर्-युक्ता विंशतिःcatur-yuktā viṃśatiḥtwenty increased-by-four
  10. connected with, concerning
  11. fitted, adapted
  12. suitable, fit for, proper, right
  13. auspicious, favorable
  14. prosperous, thriving
  15. (grammar) primitive (not derivative)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of युक्त (yukta)
Singular Dual Plural
Nominative युक्तः
yuktaḥ
युक्तौ
yuktau
युक्ताः / युक्तासः¹
yuktāḥ / yuktāsaḥ¹
Vocative युक्त
yukta
युक्तौ
yuktau
युक्ताः / युक्तासः¹
yuktāḥ / yuktāsaḥ¹
Accusative युक्तम्
yuktam
युक्तौ
yuktau
युक्तान्
yuktān
Instrumental युक्तेन
yuktena
युक्ताभ्याम्
yuktābhyām
युक्तैः / युक्तेभिः¹
yuktaiḥ / yuktebhiḥ¹
Dative युक्ताय
yuktāya
युक्ताभ्याम्
yuktābhyām
युक्तेभ्यः
yuktebhyaḥ
Ablative युक्तात्
yuktāt
युक्ताभ्याम्
yuktābhyām
युक्तेभ्यः
yuktebhyaḥ
Genitive युक्तस्य
yuktasya
युक्तयोः
yuktayoḥ
युक्तानाम्
yuktānām
Locative युक्ते
yukte
युक्तयोः
yuktayoḥ
युक्तेषु
yukteṣu
Notes
  • ¹Vedic
Feminine ā-stem declension of युक्ता (yuktā)
Singular Dual Plural
Nominative युक्ता
yuktā
युक्ते
yukte
युक्ताः
yuktāḥ
Vocative युक्ते
yukte
युक्ते
yukte
युक्ताः
yuktāḥ
Accusative युक्ताम्
yuktām
युक्ते
yukte
युक्ताः
yuktāḥ
Instrumental युक्तया / युक्ता¹
yuktayā / yuktā¹
युक्ताभ्याम्
yuktābhyām
युक्ताभिः
yuktābhiḥ
Dative युक्तायै
yuktāyai
युक्ताभ्याम्
yuktābhyām
युक्ताभ्यः
yuktābhyaḥ
Ablative युक्तायाः
yuktāyāḥ
युक्ताभ्याम्
yuktābhyām
युक्ताभ्यः
yuktābhyaḥ
Genitive युक्तायाः
yuktāyāḥ
युक्तयोः
yuktayoḥ
युक्तानाम्
yuktānām
Locative युक्तायाम्
yuktāyām
युक्तयोः
yuktayoḥ
युक्तासु
yuktāsu
Notes
  • ¹Vedic
Neuter a-stem declension of युक्त (yukta)
Singular Dual Plural
Nominative युक्तम्
yuktam
युक्ते
yukte
युक्तानि / युक्ता¹
yuktāni / yuktā¹
Vocative युक्त
yukta
युक्ते
yukte
युक्तानि / युक्ता¹
yuktāni / yuktā¹
Accusative युक्तम्
yuktam
युक्ते
yukte
युक्तानि / युक्ता¹
yuktāni / yuktā¹
Instrumental युक्तेन
yuktena
युक्ताभ्याम्
yuktābhyām
युक्तैः / युक्तेभिः¹
yuktaiḥ / yuktebhiḥ¹
Dative युक्ताय
yuktāya
युक्ताभ्याम्
yuktābhyām
युक्तेभ्यः
yuktebhyaḥ
Ablative युक्तात्
yuktāt
युक्ताभ्याम्
yuktābhyām
युक्तेभ्यः
yuktebhyaḥ
Genitive युक्तस्य
yuktasya
युक्तयोः
yuktayoḥ
युक्तानाम्
yuktānām
Locative युक्ते
yukte
युक्तयोः
yuktayoḥ
युक्तेषु
yukteṣu
Notes
  • ¹Vedic

Descendants[edit]

  • Hindi: युक्त (yukt)
  • Thai: ยุกต์ (yúk)

Noun[edit]

युक्त (yuktán

  1. a team , yoke
  2. junction , connection
  3. fitness , suitableness , propriety

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of युक्त (yuktá)
Singular Dual Plural
Nominative युक्तम्
yuktám
युक्ते
yukté
युक्तानि / युक्ता¹
yuktā́ni / yuktā́¹
Vocative युक्त
yúkta
युक्ते
yúkte
युक्तानि / युक्ता¹
yúktāni / yúktā¹
Accusative युक्तम्
yuktám
युक्ते
yukté
युक्तानि / युक्ता¹
yuktā́ni / yuktā́¹
Instrumental युक्तेन
yukténa
युक्ताभ्याम्
yuktā́bhyām
युक्तैः / युक्तेभिः¹
yuktaíḥ / yuktébhiḥ¹
Dative युक्ताय
yuktā́ya
युक्ताभ्याम्
yuktā́bhyām
युक्तेभ्यः
yuktébhyaḥ
Ablative युक्तात्
yuktā́t
युक्ताभ्याम्
yuktā́bhyām
युक्तेभ्यः
yuktébhyaḥ
Genitive युक्तस्य
yuktásya
युक्तयोः
yuktáyoḥ
युक्तानाम्
yuktā́nām
Locative युक्ते
yukté
युक्तयोः
yuktáyoḥ
युक्तेषु
yuktéṣu
Notes
  • ¹Vedic

References[edit]