युक्त

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit युक्त (yukta), from Proto-Indo-Iranian *yugtás, from Proto-Indo-European *yugtós.

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

युक्त (yukt)

  1. joined, attached, linked
    ये रेल-गाड़ी को एक-दूसरे से युक्त करा दो।
    ye rel-gāṛī ko ek-dūsre se yukt karā do.
    Join these two train-cars together.
  2. suited, fit, proper
  3. having, possessing
    रसायन युक्त खाद्यrasāyan yukt khādyafood with chemicals

References[edit]


Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Iranian *yuktás, from Proto-Indo-European *yugtós, from *yewg- (to yoke). Cognate to Avestan 𐬫𐬎𐬑𐬙𐬀 (yuxta), Old English ġeiht, and possibly Ancient Greek ζευκτός (zeuktós).

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

युक्त (yuktá)

  1. (with locative or instrumental) yoked, fastened, harnessed to
  2. (with locative or instrumental) set to work, engaged, occupied with
  3. (with dative) ready for, prepared
  4. absorbed in meditation, concentrated
  5. (with locative) skilled in, familiar with
  6. joined, connected, combined
  7. (with instrumental) in contact with, touching
  8. (astronomy, with instrumental) in conjunction
  9. added to, increased by
    चतुर्-युक्ता विंशतिःcatur-yuktā viṃśatiḥtwenty increased-by-four
  10. connected with, concerning
  11. fitted, adapted
  12. suitable, fit for, proper, right
  13. auspicious, favorable
  14. prosperous, thriving
  15. (grammar) primitive (not derivative)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of युक्त
Nom. sg. युक्तः (yuktaḥ)
Gen. sg. युक्तस्य (yuktasya)
Singular Dual Plural
Nominative युक्तः (yuktaḥ) युक्तौ (yuktau) युक्ताः (yuktāḥ)
Vocative युक्त (yukta) युक्तौ (yuktau) युक्ताः (yuktāḥ)
Accusative युक्तम् (yuktam) युक्तौ (yuktau) युक्तान् (yuktān)
Instrumental युक्तेन (yuktena) युक्ताभ्याम् (yuktābhyām) युक्तैः (yuktaiḥ)
Dative युक्ताय (yuktāya) युक्ताभ्याम् (yuktābhyām) युक्तेभ्यः (yuktebhyaḥ)
Ablative युक्तात् (yuktāt) युक्ताभ्याम् (yuktābhyām) युक्तेभ्यः (yuktebhyaḥ)
Genitive युक्तस्य (yuktasya) युक्तयोः (yuktayoḥ) युक्तानाम् (yuktānām)
Locative युक्ते (yukte) युक्तयोः (yuktayoḥ) युक्तेषु (yukteṣu)
Feminine ā-stem declension of युक्त
Nom. sg. युक्ता (yuktā)
Gen. sg. युक्तायाः (yuktāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative युक्ता (yuktā) युक्ते (yukte) युक्ताः (yuktāḥ)
Vocative युक्ते (yukte) युक्ते (yukte) युक्ताः (yuktāḥ)
Accusative युक्ताम् (yuktām) युक्ते (yukte) युक्ताः (yuktāḥ)
Instrumental युक्तया (yuktayā) युक्ताभ्याम् (yuktābhyām) युक्ताभिः (yuktābhiḥ)
Dative युक्तायै (yuktāyai) युक्ताभ्याम् (yuktābhyām) युक्ताभ्यः (yuktābhyaḥ)
Ablative युक्तायाः (yuktāyāḥ) युक्ताभ्याम् (yuktābhyām) युक्ताभ्यः (yuktābhyaḥ)
Genitive युक्तायाः (yuktāyāḥ) युक्तयोः (yuktayoḥ) युक्तानाम् (yuktānām)
Locative युक्तायाम् (yuktāyām) युक्तयोः (yuktayoḥ) युक्तासु (yuktāsu)
Neuter a-stem declension of युक्त
Nom. sg. युक्तम् (yuktam)
Gen. sg. युक्तस्य (yuktasya)
Singular Dual Plural
Nominative युक्तम् (yuktam) युक्ते (yukte) युक्तानि (yuktāni)
Vocative युक्त (yukta) युक्ते (yukte) युक्तानि (yuktāni)
Accusative युक्तम् (yuktam) युक्ते (yukte) युक्तानि (yuktāni)
Instrumental युक्तेन (yuktena) युक्ताभ्याम् (yuktābhyām) युक्तैः (yuktaiḥ)
Dative युक्ताय (yuktāya) युक्ताभ्याम् (yuktābhyām) युक्तेभ्यः (yuktebhyaḥ)
Ablative युक्तात् (yuktāt) युक्ताभ्याम् (yuktābhyām) युक्तेभ्यः (yuktebhyaḥ)
Genitive युक्तस्य (yuktasya) युक्तयोः (yuktayoḥ) युक्तानाम् (yuktānām)
Locative युक्ते (yukte) युक्तयोः (yuktayoḥ) युक्तेषु (yukteṣu)

Descendants[edit]

References[edit]