ἀλλοῖος

Ancient Greek

Etymology

From ᾰ̓́λλος (ắllos, “other, different”) +‎ -ῐος (-ĭos, adjective suffix).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /al.lôi̯.os/ → /alˈly.os/ → /aˈli.os/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /al.lôi̯.os/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /alˈly.os/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /alˈly.os/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /alˈly.os/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /aˈli.os/

Adjective

ᾰ̓λλοῖος • (ălloîos) m (feminine ᾰ̓λλοίᾱ, neuter ᾰ̓λλοῖον); first/second declension

1. of another sort or kind; different

   Synonyms: ἕτερος (héteros), ἑτεροῖος (heteroîos)

2. of another sort than [with genitive of comparison]
   • c. 385 BCE, Plato, Meno 87c:

     Τὸ δὴ μετὰ τοῦτο, ὡς ἔοικε, δεῖ σκέψασθαι πότερόν ἐστιν ἐπιστήμη ἡ ἀρετὴ ἢ ἀλλοῖον ἐπιστήμης.

     Tò dḕ metà toûto, hōs éoike, deî sképsasthai póterón estin epistḗmē hē aretḕ ḕ alloîon epistḗmēs.

     Then after this, it seems, what we have to consider is whether virtue is knowledge or something other than knowledge.

Declension

First and second declension of ᾰ̓λλοῖος; ᾰ̓λλοίᾱ; ᾰ̓λλοῖον (Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		ᾰ̓λλοῖος ălloîos	ᾰ̓λλοίᾱ ălloíā	ᾰ̓λλοῖον ălloîon		ᾰ̓λλοίω ălloíō	ᾰ̓λλοίᾱ ălloíā	ᾰ̓λλοίω ălloíō		ᾰ̓λλοῖοι ălloîoi	ᾰ̓λλοῖαι ălloîai	ᾰ̓λλοῖᾰ ălloîă
Genitive		ᾰ̓λλοίου ălloíou	ᾰ̓λλοίᾱς ălloíās	ᾰ̓λλοίου ălloíou		ᾰ̓λλοίοιν ălloíoin	ᾰ̓λλοίαιν ălloíain	ᾰ̓λλοίοιν ălloíoin		ᾰ̓λλοίων ălloíōn	ᾰ̓λλοίων ălloíōn	ᾰ̓λλοίων ălloíōn
Dative		ᾰ̓λλοίῳ ălloíōi	ᾰ̓λλοίᾳ ălloíāi	ᾰ̓λλοίῳ ălloíōi		ᾰ̓λλοίοιν ălloíoin	ᾰ̓λλοίαιν ălloíain	ᾰ̓λλοίοιν ălloíoin		ᾰ̓λλοίοις ălloíois	ᾰ̓λλοίαις ălloíais	ᾰ̓λλοίοις ălloíois
Accusative		ᾰ̓λλοῖον ălloîon	ᾰ̓λλοίᾱν ălloíān	ᾰ̓λλοῖον ălloîon		ᾰ̓λλοίω ălloíō	ᾰ̓λλοίᾱ ălloíā	ᾰ̓λλοίω ălloíō		ᾰ̓λλοίους ălloíous	ᾰ̓λλοίᾱς ălloíās	ᾰ̓λλοῖᾰ ălloîă
Vocative		ᾰ̓λλοῖε ălloîe	ᾰ̓λλοίᾱ ălloíā	ᾰ̓λλοῖον ălloîon		ᾰ̓λλοίω ălloíō	ᾰ̓λλοίᾱ ălloíā	ᾰ̓λλοίω ălloíō		ᾰ̓λλοῖοι ălloîoi	ᾰ̓λλοῖαι ălloîai	ᾰ̓λλοῖᾰ ălloîă
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		ᾰ̓λλοίως ălloíōs				ᾰ̓λλοιότερος ălloióteros				ᾰ̓λλοιότᾰτος ălloiótătos
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

• ᾰ̓λλοίως (ălloíōs)

See also

Ancient Greek correlatives ^(edit)

type	interrogative	indefinite	demonstrative			relative	indefinite relative	identity	other
			(medial)	proximal	distal
basic	τίς	τις, ἔνιοι	†ὁ, οὗτος	ὅδε	ἐκεῖνος	ὅς	ὅστις	ὁ αὐτός (αὑτός), ὁμός	ἕτερος, ἄλλος
dual	πότερος	πότερος, ποτερός				ὁπότερος
quality	ποῖος	ποιός	†τοῖος, τοιοῦτος	τοιόσδε		οἷος	ὁποῖος	ὅμοιος	ἑτεροῖος, ἀλλοῖος
quantity	πόσος	ποσός	†τόσος, τοσοῦτος	τοσόσδε		ὅσος	ὁπόσος
manner	πῶς	πως	†τώς, †ὥς, οὕτως	ὧδε		ὡς	ὅπως	ὁμῶς	ἑτέρως, ἄλλως
method, path, place	πῇ	πῃ	τῇ, ταύτῃ	τῇδε	ἐκείνῃ	ᾗ	ὅπῃ		ἄλλῃ
place	ποῦ, †πόθι	που, †ποθι	ἐνταῦθα	ἐνθάδε	ἐκεῖ, ἔνθα, †ἐκεῖθι	οὗ, ἔνθα, †ὅθι	ὅπου, †ὁπόθι	αὐτόθι, ὁμοῦ	ἄλλοθι
source	πόθεν	ποθεν, ἁμόθεν	†τόθεν, ἔνθεν, ἐντεῦθεν	ἐνθένδε	ἐκεῖθεν	ὅθεν	ὁπόθεν	†ὁμόθεν	ἄλλοθεν
destination	ποῖ, †πόσε	ποι	ἔνθα, ἐνταῦθα	ἐνθάδε, δεῦρο	ἐκεῖσε	οἷ	ὅποι, †ὁπόσε	αὐτόσε, ὁμόσε	ἄλλοσε
time	πότε, πῆμος	ποτέ, ποτε, τοτέ, ἐνίοτε	τότε, τῆμος	τημόσδε		ὅτε, ἦμος	ὁπότε, †ὁππῆμος	ἅμα	ἄλλοτε
exact time	πηνίκα		†τηνίκα, τηνικαῦτα	τηνικάδε		ἡνίκα	ὁπηνίκα	αὐτίκα
duration of time			τέως			ἕως
size, age	πηλίκος	πηλίκος	†τηλίκος, τηλικοῦτος	τηλικόσδε		ἡλίκος	ὁπηλίκος	ὁμῆλιξ
repetition	ποσάκις, ποσίνδα	ποσάκις	τουτάκις, τοσάκις			†ὁσάκις ὁποσάκις	ὁποσάκις
multiplication	ποσαπλάσιος					ὁσαπλάσιος, ὁσαπλασίων
order	πόστος	ποστός					ὁπόστος
† Forms rarely or never used in Classical Attic prose Relative also used in exclamations; either relative or indefinite relative used in indirect questions.

References

• “ἀλλοῖος”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “ἀλλοῖος”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• “ἀλλοῖος”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• ἀλλοῖος in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• ἀλλοῖος in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• ἀλλοῖος in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2026)
• “ἀλλοῖος”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • another idem, page 31.
  • different idem, page 223.
  • kind idem, page 469.
  • sort idem, page 795.