ποῖος

See also: ποιος and ποιός

Ancient Greek

Alternative forms

• κοῖος (koîos) — Ionic

Etymology

From Proto-Indo-European *kʷos +‎ -ῐος (-ĭos, adjective suffix). Compare the indefinite form ποιός (poiós).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /pôi̯.os/ → /ˈpy.os/ → /ˈpi.os/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /pôi̯.os/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈpy.os/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈpy.os/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈpy.os/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈpi.os/

Determiner

ποῖος • (poîos) m (feminine ποίᾱ, neuter ποῖον) (interrogative)

1. (Attic, Epic, rare in Ionic) of what kind?, of what nature?, which?, what?

Declension

First and second declension of ποῖος; ποίᾱ; ποῖον (Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		ποῖος poîos	ποίᾱ poíā	ποῖον poîon		ποίω poíō	ποίᾱ poíā	ποίω poíō		ποῖοι poîoi	ποῖαι poîai	ποῖᾰ poîă
Genitive		ποίου poíou	ποίᾱς poíās	ποίου poíou		ποίοιν poíoin	ποίαιν poíain	ποίοιν poíoin		ποίων poíōn	ποίων poíōn	ποίων poíōn
Dative		ποίῳ poíōi	ποίᾳ poíāi	ποίῳ poíōi		ποίοιν poíoin	ποίαιν poíain	ποίοιν poíoin		ποίοις poíois	ποίαις poíais	ποίοις poíois
Accusative		ποῖον poîon	ποίᾱν poíān	ποῖον poîon		ποίω poíō	ποίᾱ poíā	ποίω poíō		ποίους poíous	ποίᾱς poíās	ποῖᾰ poîă
Vocative		ποῖε poîe	ποίᾱ poíā	ποῖον poîon		ποίω poíō	ποίᾱ poíā	ποίω poíō		ποῖοι poîoi	ποῖαι poîai	ποῖᾰ poîă
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		ποίως ποίᾳ poíōs poíāi				—				—
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

First and second declension of ποῖος; ποίη; ποῖον (Epic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		ποῖος poîos	ποίη poíē	ποῖον poîon		ποίω poíō	ποίᾱ poíā	ποίω poíō		ποῖοι poîoi	ποῖαι poîai	ποῖᾰ poîă
Genitive		ποίοιο ποίοο ποίου poíoio poíoo poíou	ποίης poíēs	ποίοιο ποίοο ποίου poíoio poíoo poíou		ποίοιῐ̈ν poíoiĭ̈n	ποίαιῐ̈ν poíaiĭ̈n	ποίοιῐ̈ν poíoiĭ̈n		ποίων poíōn	ποιᾱ́ων ποιέων ποιῶν poiā́ōn poiéōn poiôn	ποίων poíōn
Dative		ποίῳ poíōi	ποίῃ poíēi	ποίῳ poíōi		ποίοιῐ̈ν poíoiĭ̈n	ποίαιῐ̈ν poíaiĭ̈n	ποίοιῐ̈ν poíoiĭ̈n		ποίοισῐ ποίοισῐν ποίοις poíoisĭ(n) poíois	ποίῃσῐ ποίῃσῐν ποίῃς ποίαις poíēisĭ(n) poíēis poíais	ποίοισῐ ποίοισῐν ποίοις poíoisĭ(n) poíois
Accusative		ποῖον poîon	ποίην poíēn	ποῖον poîon		ποίω poíō	ποίᾱ poíā	ποίω poíō		ποίους poíous	ποίᾱς poíās	ποῖᾰ poîă
Vocative		ποῖε poîe	ποίη poíē	ποῖον poîon		ποίω poíō	ποίᾱ poíā	ποίω poíō		ποῖοι poîoi	ποῖαι poîai	ποῖᾰ poîă
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		ποίως ποίῃ poíōs poíēi				—				—
Notes:		Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

First and second declension of ποῖος; ποίη; ποῖον (Ionic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		ποῖος poîos	ποίη poíē	ποῖον poîon		ποίω poíō	ποίᾱ poíā	ποίω poíō		ποῖοι poîoi	ποῖαι poîai	ποῖᾰ poîă
Genitive		ποίου poíou	ποίης poíēs	ποίου poíou		ποίοιν poíoin	ποίαιν poíain	ποίοιν poíoin		ποίων poíōn	ποιέων ποιῶν poiéōn poiôn	ποίων poíōn
Dative		ποίῳ poíōi	ποίῃ poíēi	ποίῳ poíōi		ποίοιν poíoin	ποίαιν poíain	ποίοιν poíoin		ποίοισῐ ποίοισῐν poíoisĭ(n)	ποίῃσῐ ποίῃσῐν poíēisĭ(n)	ποίοισῐ ποίοισῐν poíoisĭ(n)
Accusative		ποῖον poîon	ποίην poíēn	ποῖον poîon		ποίω poíō	ποίᾱ poíā	ποίω poíō		ποίους poíous	ποίᾱς poíās	ποῖᾰ poîă
Vocative		ποῖε poîe	ποίη poíē	ποῖον poîon		ποίω poíō	ποίᾱ poíā	ποίω poíō		ποῖοι poîoi	ποῖαι poîai	ποῖᾰ poîă
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		ποίως ποίῃ poíōs poíēi				—				—
Notes:		Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Derived terms

• ποίᾳ (poíāi)
• ποίως (poíōs)

Descendants

• Greek: ποιος (poios)

See also

Ancient Greek correlatives ^(edit)

type	interrogative	indefinite	demonstrative			relative	indefinite relative	identity	other
			(medial)	proximal	distal
basic	τίς	τις, ἔνιοι	†ὁ, οὗτος	ὅδε	ἐκεῖνος	ὅς	ὅστις	ὁ αὐτός (αὑτός), ὁμός	ἕτερος, ἄλλος
dual	πότερος	πότερος, ποτερός				ὁπότερος
quality	ποῖος	ποιός	†τοῖος, τοιοῦτος	τοιόσδε		οἷος	ὁποῖος	ὅμοιος	ἑτεροῖος, ἀλλοῖος
quantity	πόσος	ποσός	†τόσος, τοσοῦτος	τοσόσδε		ὅσος	ὁπόσος
manner	πῶς	πως	†τώς, †ὥς, οὕτως	ὧδε		ὡς	ὅπως	ὁμῶς	ἑτέρως, ἄλλως
method, path, place	πῇ	πῃ	τῇ, ταύτῃ	τῇδε	ἐκείνῃ	ᾗ	ὅπῃ		ἄλλῃ
place	ποῦ, †πόθι	που, †ποθι	ἐνταῦθα	ἐνθάδε	ἐκεῖ, ἔνθα, †ἐκεῖθι	οὗ, ἔνθα, †ὅθι	ὅπου, †ὁπόθι	αὐτόθι, ὁμοῦ	ἄλλοθι
source	πόθεν	ποθεν, ἁμόθεν	†τόθεν, ἔνθεν, ἐντεῦθεν	ἐνθένδε	ἐκεῖθεν	ὅθεν	ὁπόθεν	†ὁμόθεν	ἄλλοθεν
destination	ποῖ, †πόσε	ποι	ἔνθα, ἐνταῦθα	ἐνθάδε, δεῦρο	ἐκεῖσε	οἷ	ὅποι, †ὁπόσε	αὐτόσε, ὁμόσε	ἄλλοσε
time	πότε, πῆμος	ποτέ, ποτε, τοτέ, ἐνίοτε	τότε, τῆμος	τημόσδε		ὅτε, ἦμος	ὁπότε, †ὁππῆμος	ἅμα	ἄλλοτε
exact time	πηνίκα		†τηνίκα, τηνικαῦτα	τηνικάδε		ἡνίκα	ὁπηνίκα	αὐτίκα
duration of time			τέως			ἕως
size, age	πηλίκος	πηλίκος	†τηλίκος, τηλικοῦτος	τηλικόσδε		ἡλίκος	ὁπηλίκος	ὁμῆλιξ
repetition	ποσάκις, ποσίνδα	ποσάκις	τουτάκις, τοσάκις			†ὁσάκις ὁποσάκις	ὁποσάκις
multiplication	ποσαπλάσιος					ὁσαπλάσιος, ὁσαπλασίων
order	πόστος	ποστός					ὁπόστος
† Forms rarely or never used in Classical Attic prose Relative also used in exclamations; either relative or indefinite relative used in indirect questions.

Further reading

• “ποῖος”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “ποῖος”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• “ποῖος”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• ποῖος in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• “ποῖος”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
• G4169 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • character idem, page 125.
  • kind idem, page 469.
  • nature idem, page 552.
  • quality idem, page 663.
  • sort idem, page 795.
• Bauer, Walter et al. (2001), A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press