nieten

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: Nieten

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

nieten ‎(past singular niette, past participle geniet)

  1. To staple
    Een naaimachine naait en een nietmachine niet.
    A sewing machine sews and a stapler staples.

Conjugation[edit]

Inflection of nieten (weak)
infinitive nieten
past singular niette
past participle geniet
infinitive nieten
gerund nieten n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular niet niette
2nd person sing. (jij) niet niette
2nd person sing. (u) niet niette
2nd person sing. (gij) niet niette
3rd person singular niet niette
plural nieten nietten
subjunctive sing.1 niete niette
subjunctive plur.1 nieten nietten
imperative sing. niet
imperative plur.1 niet
participles nietend geniet
1) Archaic.

Derived terms[edit]

Noun[edit]

nieten

  1. Plural form of niet

Anagrams[edit]


German[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈniːtn̩/, /ˈniːtən/

Verb[edit]

nieten ‎(third-person singular simple present nietet, past tense nietete, past participle genietet, auxiliary haben)

  1. To rivet

Conjugation[edit]

Related terms[edit]

External links[edit]


Middle Dutch[edit]

Etymology[edit]

From Old Dutch niotan, from Proto-Germanic *neutaną.

Verb[edit]

nieten

  1. to employ, to use (to one's advantage)
  2. to enjoy (the use of)

Inflection[edit]

This verb needs an inflection-table template.

Derived terms[edit]