rota

See also róta, röta, and Rota

English

Etymology

From Latin rota (“wheel”).

Pronunciation

• (UK) IPA: /ˈɹəʊ.tə/
• Rhymes: -əʊtə

Noun

rota (plural rotas)

1. (UK) A schedule that allocates some task, responsibility or (rarely) privilege between a set of people according to a (possibly periodic) calendar.

Translations

schedule

Irish: uainchlár (ga) m.

Spanish: horario con los turnos m.

See also

• roster

Anagrams

• rato, RATO, taro

---

French

Verb

rota

1. third-person singular past historic of roter

---

Icelandic

Pronunciation

• IPA: /ˈrɔːta/
• Rhymes: -ɔːta

Verb

rota weak verb (third person singular past indicative rotaði, supine rotað)

1. to knock out (render unconscious)

Conjugation

rota — active voice (germynd)

infinitive (nafnháttur)		að rota
supine (sagnbót)		rotað
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		rotandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég rota	við rotum	present (nútíð)	ég roti	við rotum
	þú rotar	þið rotið		þú rotir	þið rotið
	hann, hún, það rotar	þeir, þær, þau rota		hann, hún, það roti	þeir, þær, þau roti
past (þátíð)	ég rotaði	við rotuðum	past (þátíð)	ég rotaði	við rotuðum
	þú rotaðir	þið rotuðuð		þú rotaðir	þið rotuðuð
	hann, hún, það rotaði	þeir, þær, þau rotuðu		hann, hún, það rotaði	þeir, þær, þau rotuðu
imperative (boðháttur)	rota (þú)	rotið (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	rotaðu	rotiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

rotast — mediopassive voice (miðmynd)

infinitive (nafnháttur)		að rotast
supine (sagnbót)		rotast
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		rotandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég rotast	við rotumst	present (nútíð)	ég rotist	við rotumst
	þú rotast	þið rotist		þú rotist	þið rotist
	hann, hún, það rotast	þeir, þær, þau rotast		hann, hún, það rotist	þeir, þær, þau rotist
past (þátíð)	ég rotaðist	við rotuðumst	past (þátíð)	ég rotaðist	við rotuðumst
	þú rotaðist	þið rotuðust		þú rotaðist	þið rotuðust
	hann, hún, það rotaðist	þeir, þær, þau rotuðust		hann, hún, það rotaðist	þeir, þær, þau rotuðust
imperative (boðháttur)	rotast (þú)	rotist (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	rotastu	rotisti *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

rotaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	rotaður	rotuð	rotað		rotaðir	rotaðar	rotuð
accusative (þolfall)	rotaðan	rotaða	rotað		rotaða	rotaðar	rotuð
dative (þágufall)	rotuðum	rotaðri	rotuðu		rotuðum	rotuðum	rotuðum
genitive (eignarfall)	rotaðs	rotaðrar	rotaðs		rotaðra	rotaðra	rotaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	rotaði	rotaða	rotaða		rotuðu	rotuðu	rotuðu
accusative (þolfall)	rotaða	rotuðu	rotaða		rotuðu	rotuðu	rotuðu
dative (þágufall)	rotaða	rotuðu	rotaða		rotuðu	rotuðu	rotuðu
genitive (eignarfall)	rotaða	rotuðu	rotaða		rotuðu	rotuðu	rotuðu

Related terms

• rot

---

Italian

Verb

rota

1. third-person singular present indicative of rotare
2. second-person singular imperative of rotare

Anagrams

• arto, atro, taro, tarò

---

Latin

Wikipedia ^la

rota persica (Persian wheel)

Etymology

Cognate to Sanskrit रथ (ratha, “chariot”) Old High German rad (“wheel”) (German Rad (“wheel”)). Albanian rrota. Compare the Latin rotundus (“round, circular”).

Pronunciation

• (Classical) IPA: /ˈro.ta/

• Audio (Classical)

  (file)

Noun

rota (genitive rotae); f, first declension

1. wheel
   • ca. 8 CE, Ovid, Metamorphoseon, Book II, lines 107-108

     aureus axis erat, temo aureus, aurea summae
     curvatura rotae, radiorum argenteus ordo

     The axle was of gold, the pole of gold, all of gold
     the rim of the wheels, with a set of silver spokes.

2. (pars pro toto) a car, a chariot

   Si rota defuerit, tu pede carpe viam.

   If you don't have a car, you'd better make your way on foot.

3. (figuratively) the disc of the sun
   • a. 55 BCE, Titus Lucretius Carus, De rerum natura, Book V:??

     Hic neque tum solis rota cerni lumine largo
     altivolans poterat […]

     Nor can the sun's disc larger be by much, nor its own blaze much less […]

Inflection

Number	Singular	Plural
nominative	rota	rotae
genitive	rotae	rotārum
dative	rotae	rotīs
accusative	rotam	rotās
ablative	rotā	rotīs
vocative	rota	rotae

Derived terms

rotābilis rotālis rotātim rotātiō rotātor

rotātus rotō rotula rotundus

Descendants

Albanian: rrota Catalan: roda English: rota, rotate French: roue Galician: roda

Italian: ruota Portuguese: roda Romanian: roată Spanish: rueda Venetian: roda, rua

---

Norwegian

Verb

rota

1. past tense of rote
2. Past participle of rote

---

Romani

Noun

rota f. (plural roti)

1. wheel

---

Spanish

Adjective

rota f. (masculine roto, feminine plural rotas, masculine plural rotos)

1. feminine form of roto

Verb

rota (infinitive rotar)

1. Informal second-person singular (tú) affirmative imperative form of rotar.
2. Formal second-person singular (usted) present indicative form of rotar.
3. Third-person singular (él, ella, also used with usted^?) present indicative form of rotar.