Jump to content

رتب

From Wiktionary, the free dictionary
See also: ربب, ربت, and ر ت ب

Arabic

[edit]

Etymology 1.1

[edit]

    Pronunciation

    [edit]

    Verb

    [edit]

    رَتَبَ (rataba) I (non-past يَرْتُبُ (yartubu), verbal noun رُتُوب (rutūb) or رَتَابَة (ratāba) or رَتْب (ratb))

    1. to be or become firm, solid or stable
    2. to be or become stationary or motionless (of a thing)
    3. to stand upright (of a person)
    4. (transitive) to erect (e.g. a column)
    Conjugation
    [edit]
    Conjugation of رَتَبَ (I, sound, a ~ u, full passive, verbal nouns رُتُوب, رَتَابَة, رَتْب)
    verbal noun
    الْمَصْدَر
    رُتُوب, رَتَابَة, رَتْب
    rutūb, ratāba, ratb
    active participle
    اِسْم الْفَاعِل
    رَاتِب
    rātib
    passive participle
    اِسْم الْمَفْعُول
    مَرْتُوب
    martūb
    active voice
    الْفِعْل الْمَعْلُوم
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m رَتَبْتُ
    ratabtu
    رَتَبْتَ
    ratabta
    رَتَبَ
    rataba
    رَتَبْتُمَا
    ratabtumā
    رَتَبَا
    ratabā
    رَتَبْنَا
    ratabnā
    رَتَبْتُمْ
    ratabtum
    رَتَبُوا
    ratabū
    f رَتَبْتِ
    ratabti
    رَتَبَتْ
    ratabat
    رَتَبَتَا
    ratabatā
    رَتَبْتُنَّ
    ratabtunna
    رَتَبْنَ
    ratabna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أَرْتُبُ
    ʔartubu
    تَرْتُبُ
    tartubu
    يَرْتُبُ
    yartubu
    تَرْتُبَانِ
    tartubāni
    يَرْتُبَانِ
    yartubāni
    نَرْتُبُ
    nartubu
    تَرْتُبُونَ
    tartubūna
    يَرْتُبُونَ
    yartubūna
    f تَرْتُبِينَ
    tartubīna
    تَرْتُبُ
    tartubu
    تَرْتُبَانِ
    tartubāni
    تَرْتُبْنَ
    tartubna
    يَرْتُبْنَ
    yartubna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أَرْتُبَ
    ʔartuba
    تَرْتُبَ
    tartuba
    يَرْتُبَ
    yartuba
    تَرْتُبَا
    tartubā
    يَرْتُبَا
    yartubā
    نَرْتُبَ
    nartuba
    تَرْتُبُوا
    tartubū
    يَرْتُبُوا
    yartubū
    f تَرْتُبِي
    tartubī
    تَرْتُبَ
    tartuba
    تَرْتُبَا
    tartubā
    تَرْتُبْنَ
    tartubna
    يَرْتُبْنَ
    yartubna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أَرْتُبْ
    ʔartub
    تَرْتُبْ
    tartub
    يَرْتُبْ
    yartub
    تَرْتُبَا
    tartubā
    يَرْتُبَا
    yartubā
    نَرْتُبْ
    nartub
    تَرْتُبُوا
    tartubū
    يَرْتُبُوا
    yartubū
    f تَرْتُبِي
    tartubī
    تَرْتُبْ
    tartub
    تَرْتُبَا
    tartubā
    تَرْتُبْنَ
    tartubna
    يَرْتُبْنَ
    yartubna
    imperative
    الْأَمْر
    m اُرْتُبْ
    urtub
    اُرْتُبَا
    urtubā
    اُرْتُبُوا
    urtubū
    f اُرْتُبِي
    urtubī
    اُرْتُبْنَ
    urtubna
    passive voice
    الْفِعْل الْمَجْهُول
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m رُتِبْتُ
    rutibtu
    رُتِبْتَ
    rutibta
    رُتِبَ
    rutiba
    رُتِبْتُمَا
    rutibtumā
    رُتِبَا
    rutibā
    رُتِبْنَا
    rutibnā
    رُتِبْتُمْ
    rutibtum
    رُتِبُوا
    rutibū
    f رُتِبْتِ
    rutibti
    رُتِبَتْ
    rutibat
    رُتِبَتَا
    rutibatā
    رُتِبْتُنَّ
    rutibtunna
    رُتِبْنَ
    rutibna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أُرْتَبُ
    ʔurtabu
    تُرْتَبُ
    turtabu
    يُرْتَبُ
    yurtabu
    تُرْتَبَانِ
    turtabāni
    يُرْتَبَانِ
    yurtabāni
    نُرْتَبُ
    nurtabu
    تُرْتَبُونَ
    turtabūna
    يُرْتَبُونَ
    yurtabūna
    f تُرْتَبِينَ
    turtabīna
    تُرْتَبُ
    turtabu
    تُرْتَبَانِ
    turtabāni
    تُرْتَبْنَ
    turtabna
    يُرْتَبْنَ
    yurtabna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أُرْتَبَ
    ʔurtaba
    تُرْتَبَ
    turtaba
    يُرْتَبَ
    yurtaba
    تُرْتَبَا
    turtabā
    يُرْتَبَا
    yurtabā
    نُرْتَبَ
    nurtaba
    تُرْتَبُوا
    turtabū
    يُرْتَبُوا
    yurtabū
    f تُرْتَبِي
    turtabī
    تُرْتَبَ
    turtaba
    تُرْتَبَا
    turtabā
    تُرْتَبْنَ
    turtabna
    يُرْتَبْنَ
    yurtabna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أُرْتَبْ
    ʔurtab
    تُرْتَبْ
    turtab
    يُرْتَبْ
    yurtab
    تُرْتَبَا
    turtabā
    يُرْتَبَا
    yurtabā
    نُرْتَبْ
    nurtab
    تُرْتَبُوا
    turtabū
    يُرْتَبُوا
    yurtabū
    f تُرْتَبِي
    turtabī
    تُرْتَبْ
    turtab
    تُرْتَبَا
    turtabā
    تُرْتَبْنَ
    turtabna
    يُرْتَبْنَ
    yurtabna

    Verb

    [edit]

    رَتَبَ (rataba) I (non-past يَرْتُبُ (yartubu), verbal noun رَتْب (ratb) or رُتُوب (rutūb))

    1. to stay, to remain, to dwell (somewhere)
    2. to stand firm
    Conjugation
    [edit]
    Conjugation of رَتَبَ (I, sound, a ~ u, no passive (?), verbal nouns رَتْب, رُتُوب)
    verbal noun
    الْمَصْدَر
    رَتْب, رُتُوب
    ratb, rutūb
    active participle
    اِسْم الْفَاعِل
    رَاتِب
    rātib
    active voice
    الْفِعْل الْمَعْلُوم
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m رَتَبْتُ
    ratabtu
    رَتَبْتَ
    ratabta
    رَتَبَ
    rataba
    رَتَبْتُمَا
    ratabtumā
    رَتَبَا
    ratabā
    رَتَبْنَا
    ratabnā
    رَتَبْتُمْ
    ratabtum
    رَتَبُوا
    ratabū
    f رَتَبْتِ
    ratabti
    رَتَبَتْ
    ratabat
    رَتَبَتَا
    ratabatā
    رَتَبْتُنَّ
    ratabtunna
    رَتَبْنَ
    ratabna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أَرْتُبُ
    ʔartubu
    تَرْتُبُ
    tartubu
    يَرْتُبُ
    yartubu
    تَرْتُبَانِ
    tartubāni
    يَرْتُبَانِ
    yartubāni
    نَرْتُبُ
    nartubu
    تَرْتُبُونَ
    tartubūna
    يَرْتُبُونَ
    yartubūna
    f تَرْتُبِينَ
    tartubīna
    تَرْتُبُ
    tartubu
    تَرْتُبَانِ
    tartubāni
    تَرْتُبْنَ
    tartubna
    يَرْتُبْنَ
    yartubna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أَرْتُبَ
    ʔartuba
    تَرْتُبَ
    tartuba
    يَرْتُبَ
    yartuba
    تَرْتُبَا
    tartubā
    يَرْتُبَا
    yartubā
    نَرْتُبَ
    nartuba
    تَرْتُبُوا
    tartubū
    يَرْتُبُوا
    yartubū
    f تَرْتُبِي
    tartubī
    تَرْتُبَ
    tartuba
    تَرْتُبَا
    tartubā
    تَرْتُبْنَ
    tartubna
    يَرْتُبْنَ
    yartubna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أَرْتُبْ
    ʔartub
    تَرْتُبْ
    tartub
    يَرْتُبْ
    yartub
    تَرْتُبَا
    tartubā
    يَرْتُبَا
    yartubā
    نَرْتُبْ
    nartub
    تَرْتُبُوا
    tartubū
    يَرْتُبُوا
    yartubū
    f تَرْتُبِي
    tartubī
    تَرْتُبْ
    tartub
    تَرْتُبَا
    tartubā
    تَرْتُبْنَ
    tartubna
    يَرْتُبْنَ
    yartubna
    imperative
    الْأَمْر
    m اُرْتُبْ
    urtub
    اُرْتُبَا
    urtubā
    اُرْتُبُوا
    urtubū
    f اُرْتُبِي
    urtubī
    اُرْتُبْنَ
    urtubna

    References

    [edit]

    Etymology 1.2

    [edit]

    Pronunciation

    [edit]

    Verb

    [edit]

    رَتَّبَ (rattaba) II (non-past يُرَتِّبُ (yurattibu), verbal noun تَرْتِيب (tartīb))

    1. to make constant, firm, steady, steadfast, stable, fixed, fast, settled, established and stationary, or motionless; to fix (to make fixed and unmoving)
    2. to consolidate
    3. to arrange, to array, to order (to prescribe a particular order for)
    4. to determine, to regulate
    5. to set aside, to earmark
    6. to cause to result, to derive [with accusative ‘something’ and عَلَى (ʕalā) ‘from something else’]
    7. to set [with accusative ‘a salary’ and لِ (li) ‘for someone’]
    8. to decorate or dress (a shop window)
    9. to compose, to put together (words)
    10. to draw omens, one after another
    Conjugation
    [edit]
    Conjugation of رَتَّبَ (II, sound, full passive, verbal noun تَرْتِيب)
    verbal noun
    الْمَصْدَر
    تَرْتِيب
    tartīb
    active participle
    اِسْم الْفَاعِل
    مُرَتِّب
    murattib
    passive participle
    اِسْم الْمَفْعُول
    مُرَتَّب
    murattab
    active voice
    الْفِعْل الْمَعْلُوم
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m رَتَّبْتُ
    rattabtu
    رَتَّبْتَ
    rattabta
    رَتَّبَ
    rattaba
    رَتَّبْتُمَا
    rattabtumā
    رَتَّبَا
    rattabā
    رَتَّبْنَا
    rattabnā
    رَتَّبْتُمْ
    rattabtum
    رَتَّبُوا
    rattabū
    f رَتَّبْتِ
    rattabti
    رَتَّبَتْ
    rattabat
    رَتَّبَتَا
    rattabatā
    رَتَّبْتُنَّ
    rattabtunna
    رَتَّبْنَ
    rattabna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أُرَتِّبُ
    ʔurattibu
    تُرَتِّبُ
    turattibu
    يُرَتِّبُ
    yurattibu
    تُرَتِّبَانِ
    turattibāni
    يُرَتِّبَانِ
    yurattibāni
    نُرَتِّبُ
    nurattibu
    تُرَتِّبُونَ
    turattibūna
    يُرَتِّبُونَ
    yurattibūna
    f تُرَتِّبِينَ
    turattibīna
    تُرَتِّبُ
    turattibu
    تُرَتِّبَانِ
    turattibāni
    تُرَتِّبْنَ
    turattibna
    يُرَتِّبْنَ
    yurattibna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أُرَتِّبَ
    ʔurattiba
    تُرَتِّبَ
    turattiba
    يُرَتِّبَ
    yurattiba
    تُرَتِّبَا
    turattibā
    يُرَتِّبَا
    yurattibā
    نُرَتِّبَ
    nurattiba
    تُرَتِّبُوا
    turattibū
    يُرَتِّبُوا
    yurattibū
    f تُرَتِّبِي
    turattibī
    تُرَتِّبَ
    turattiba
    تُرَتِّبَا
    turattibā
    تُرَتِّبْنَ
    turattibna
    يُرَتِّبْنَ
    yurattibna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أُرَتِّبْ
    ʔurattib
    تُرَتِّبْ
    turattib
    يُرَتِّبْ
    yurattib
    تُرَتِّبَا
    turattibā
    يُرَتِّبَا
    yurattibā
    نُرَتِّبْ
    nurattib
    تُرَتِّبُوا
    turattibū
    يُرَتِّبُوا
    yurattibū
    f تُرَتِّبِي
    turattibī
    تُرَتِّبْ
    turattib
    تُرَتِّبَا
    turattibā
    تُرَتِّبْنَ
    turattibna
    يُرَتِّبْنَ
    yurattibna
    imperative
    الْأَمْر
    m رَتِّبْ
    rattib
    رَتِّبَا
    rattibā
    رَتِّبُوا
    rattibū
    f رَتِّبِي
    rattibī
    رَتِّبْنَ
    rattibna
    passive voice
    الْفِعْل الْمَجْهُول
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m رُتِّبْتُ
    ruttibtu
    رُتِّبْتَ
    ruttibta
    رُتِّبَ
    ruttiba
    رُتِّبْتُمَا
    ruttibtumā
    رُتِّبَا
    ruttibā
    رُتِّبْنَا
    ruttibnā
    رُتِّبْتُمْ
    ruttibtum
    رُتِّبُوا
    ruttibū
    f رُتِّبْتِ
    ruttibti
    رُتِّبَتْ
    ruttibat
    رُتِّبَتَا
    ruttibatā
    رُتِّبْتُنَّ
    ruttibtunna
    رُتِّبْنَ
    ruttibna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أُرَتَّبُ
    ʔurattabu
    تُرَتَّبُ
    turattabu
    يُرَتَّبُ
    yurattabu
    تُرَتَّبَانِ
    turattabāni
    يُرَتَّبَانِ
    yurattabāni
    نُرَتَّبُ
    nurattabu
    تُرَتَّبُونَ
    turattabūna
    يُرَتَّبُونَ
    yurattabūna
    f تُرَتَّبِينَ
    turattabīna
    تُرَتَّبُ
    turattabu
    تُرَتَّبَانِ
    turattabāni
    تُرَتَّبْنَ
    turattabna
    يُرَتَّبْنَ
    yurattabna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أُرَتَّبَ
    ʔurattaba
    تُرَتَّبَ
    turattaba
    يُرَتَّبَ
    yurattaba
    تُرَتَّبَا
    turattabā
    يُرَتَّبَا
    yurattabā
    نُرَتَّبَ
    nurattaba
    تُرَتَّبُوا
    turattabū
    يُرَتَّبُوا
    yurattabū
    f تُرَتَّبِي
    turattabī
    تُرَتَّبَ
    turattaba
    تُرَتَّبَا
    turattabā
    تُرَتَّبْنَ
    turattabna
    يُرَتَّبْنَ
    yurattabna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أُرَتَّبْ
    ʔurattab
    تُرَتَّبْ
    turattab
    يُرَتَّبْ
    yurattab
    تُرَتَّبَا
    turattabā
    يُرَتَّبَا
    yurattabā
    نُرَتَّبْ
    nurattab
    تُرَتَّبُوا
    turattabū
    يُرَتَّبُوا
    yurattabū
    f تُرَتَّبِي
    turattabī
    تُرَتَّبْ
    turattab
    تُرَتَّبَا
    turattabā
    تُرَتَّبْنَ
    turattabna
    يُرَتَّبْنَ
    yurattabna
    References
    [edit]

    Etymology 1.3

    [edit]

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    رَتْب (ratbm

    1. verbal noun of رَتَبَ (rataba) (form I)
    Declension
    [edit]
    Declension of noun رَتْب (ratb)
    singular basic singular triptote
    indefinite definite construct
    informal رَتْب
    ratb
    الرَّتْب
    ar-ratb
    رَتْب
    ratb
    nominative رَتْبٌ
    ratbun
    الرَّتْبُ
    ar-ratbu
    رَتْبُ
    ratbu
    accusative رَتْبًا
    ratban
    الرَّتْبَ
    ar-ratba
    رَتْبَ
    ratba
    genitive رَتْبٍ
    ratbin
    الرَّتْبِ
    ar-ratbi
    رَتْبِ
    ratbi

    Etymology 1.4

    [edit]

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    رُتَب (rutabf pl

    1. plural of رُتْبَة (rutba)

    South Levantine Arabic

    [edit]

    Etymology

    [edit]

      Inherited from Arabic رَتَّبَ (rattaba).

      Pronunciation

      [edit]
      • IPA(key): /rat.tab/, [ˈrat.tab]
      • Audio (al-Lidd):(file)

      Verb

      [edit]

      رتّب (rattab) II (present برتّب (biratteb), passive participle مرتّب (mrattab))

      1. to organize, to tidy up
        Synonyms: نظّم (naẓẓam), ضبّ (ḍabb)

      Conjugation

      [edit]
      Conjugation of رتب
      singular plural
      1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
      past m رتّبت (rattabt) رتّبت (rattabt) رتّب (rattab) رتّبنا (rattabna) رتّبتو (rattabtu) رتّبو (rattabu)
      f رتّبتي (rattabti) رتّبت (rattabat)
      present m برتّب (barattib) بترتّب (bitrattib) برتّب (birattib) منرتّب (minrattib) بترتّبو (bitrattbu) برتّبو (birattbu)
      f بترتّبي (bitrattbi) بترتّب (bitrattib)
      subjunctive m ارتّب (arattib) ترتّب (trattib) يرتّب (yrattib) نرتّب (nrattib) ترتّبو (trattbu) يرتّبو (yrattbu)
      f ترتّبي (trattbi) ترتّب (trattib)
      imperative m رتّب (rattib) رتّبو (rattbu)
      f رتّبي (rattbi)