Jump to content

ولد

From Wiktionary, the free dictionary
See also: و ل د

Algerian Arabic

[edit]

Etymology

[edit]

    Inherited from Arabic وَلَد (walad).

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    ولد (weld) m (plural ولاد (wulād))

    1. son
    2. boy
    3. child

    Arabic

    [edit]

    Etymology 1.1

    [edit]

      Inherited from Proto-Semitic *walad-.

      Pronunciation

      [edit]

      Verb

      [edit]

      وَلَدَ • (walada) I (non-past يَلِدُ (yalidu), verbal noun وِلَادَة (wilāda) or لِدَة (lida) or مَوْلِد (mawlid))

      1. to bear, to beget
        وُلِدْتُ فِي مَدِينَةٍ كَبِيرَةٍ.
        wulidtu fī madīnatin kabīratin.
        I was born in a big city.
        • 609–632 CE, Qur'an, 112:3:
          لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ
          lam yalid wa-lam yūlad
          He neither begets nor is born,
      2. to produce, to bring forth
      Conjugation
      [edit]
      Conjugation of وَلَدَ (I, assimilated, a ~ i, full passive, verbal nouns وِلَادَة, لِدَة, مَوْلِد)
      verbal noun
      الْمَصْدَر
      وِلَادَة, لِدَة, مَوْلِد
      wilāda, lida, mawlid
      active participle
      اِسْم الْفَاعِل
      وَالِد
      wālid
      passive participle
      اِسْم الْمَفْعُول
      مَوْلُود
      mawlūd
      active voice
      الْفِعْل الْمَعْلُوم
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past indicative
      (perfect)
      الْمَاضِي
      m وَلَدْتُ
      waladtu
      وَلَدْتَ
      waladta
      وَلَدَ
      walada
      وَلَدْنَا
      waladnā
      وَلَدْتُمَا
      waladtumā
      وَلَدَا
      waladā
      وَلَدْنَا
      waladnā
      وَلَدْتُمْ
      waladtum
      وَلَدُوا
      waladū
      f وَلَدْتِ
      waladti
      وَلَدَتْ
      waladat
      وَلَدَتَا
      waladatā
      وَلَدْتُنَّ
      waladtunna
      وَلَدْنَ
      waladna
      non-past indicative
      (imperfect)
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أَلِدُ
      ʔalidu
      تَلِدُ
      talidu
      يَلِدُ
      yalidu
      نَلِدُ
      nalidu
      تَلِدَانِ
      talidāni
      يَلِدَانِ
      yalidāni
      نَلِدُ
      nalidu
      تَلِدُونَ
      talidūna
      يَلِدُونَ
      yalidūna
      f تَلِدِينَ
      talidīna
      تَلِدُ
      talidu
      تَلِدَانِ
      talidāni
      تَلِدْنَ
      talidna
      يَلِدْنَ
      yalidna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أَلِدَ
      ʔalida
      تَلِدَ
      talida
      يَلِدَ
      yalida
      نَلِدَ
      nalida
      تَلِدَا
      talidā
      يَلِدَا
      yalidā
      نَلِدَ
      nalida
      تَلِدُوا
      talidū
      يَلِدُوا
      yalidū
      f تَلِدِي
      talidī
      تَلِدَ
      talida
      تَلِدَا
      talidā
      تَلِدْنَ
      talidna
      يَلِدْنَ
      yalidna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أَلِدْ
      ʔalid
      تَلِدْ
      talid
      يَلِدْ
      yalid
      نَلِدْ
      nalid
      تَلِدَا
      talidā
      يَلِدَا
      yalidā
      نَلِدْ
      nalid
      تَلِدُوا
      talidū
      يَلِدُوا
      yalidū
      f تَلِدِي
      talidī
      تَلِدْ
      talid
      تَلِدَا
      talidā
      تَلِدْنَ
      talidna
      يَلِدْنَ
      yalidna
      imperative
      الْأَمْر
      m لِدْ
      lid
      لِدَا
      lidā
      لِدُوا
      lidū
      f لِدِي
      lidī
      لِدْنَ
      lidna
      passive voice
      الْفِعْل الْمَجْهُول
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past indicative
      (perfect)
      الْمَاضِي
      m وُلِدْتُ
      wulidtu
      وُلِدْتَ
      wulidta
      وُلِدَ
      wulida
      وُلِدْنَا
      wulidnā
      وُلِدْتُمَا
      wulidtumā
      وُلِدَا
      wulidā
      وُلِدْنَا
      wulidnā
      وُلِدْتُمْ
      wulidtum
      وُلِدُوا
      wulidū
      f وُلِدْتِ
      wulidti
      وُلِدَتْ
      wulidat
      وُلِدَتَا
      wulidatā
      وُلِدْتُنَّ
      wulidtunna
      وُلِدْنَ
      wulidna
      non-past indicative
      (imperfect)
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أُولَدُ
      ʔūladu
      تُولَدُ
      tūladu
      يُولَدُ
      yūladu
      نُولَدُ
      nūladu
      تُولَدَانِ
      tūladāni
      يُولَدَانِ
      yūladāni
      نُولَدُ
      nūladu
      تُولَدُونَ
      tūladūna
      يُولَدُونَ
      yūladūna
      f تُولَدِينَ
      tūladīna
      تُولَدُ
      tūladu
      تُولَدَانِ
      tūladāni
      تُولَدْنَ
      tūladna
      يُولَدْنَ
      yūladna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أُولَدَ
      ʔūlada
      تُولَدَ
      tūlada
      يُولَدَ
      yūlada
      نُولَدَ
      nūlada
      تُولَدَا
      tūladā
      يُولَدَا
      yūladā
      نُولَدَ
      nūlada
      تُولَدُوا
      tūladū
      يُولَدُوا
      yūladū
      f تُولَدِي
      tūladī
      تُولَدَ
      tūlada
      تُولَدَا
      tūladā
      تُولَدْنَ
      tūladna
      يُولَدْنَ
      yūladna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أُولَدْ
      ʔūlad
      تُولَدْ
      tūlad
      يُولَدْ
      yūlad
      نُولَدْ
      nūlad
      تُولَدَا
      tūladā
      يُولَدَا
      yūladā
      نُولَدْ
      nūlad
      تُولَدُوا
      tūladū
      يُولَدُوا
      yūladū
      f تُولَدِي
      tūladī
      تُولَدْ
      tūlad
      تُولَدَا
      tūladā
      تُولَدْنَ
      tūladna
      يُولَدْنَ
      yūladna

      Etymology 1.2

      [edit]

      Form-II intensive/causative of وَلَدَ (walada, “to give birth”).

      Pronunciation

      [edit]

      Verb

      [edit]

      وَلَّدَ • (wallada) II (non-past يُوَلِّدُ (yuwallidu), verbal noun تَوْلِيد (tawlīd))

      1. to assist in childbirth (as a midwife)
      2. to make children to, to cause to give birth
      3. to rear, to educate, to bring up
      4. to innovate, to originate, to generate, to produce
        وَجَمَالُ ٱلْأَشْخَاصِ هُوَ أَمْرٌ يُؤَثِّرُ بِٱلْمَشَاعِرِ وَيُوَلِّدُ ٱلْإنْجِذَابَ نَحْوَ الْآخَرِينَ.
        wa-jamālu l-ʔašḵāṣi huwa ʔamrun yuʔaṯṯiru bi-l-mašāʕiri wa-yuwallidu l-ʔinjiḏāba naḥwa l-ʔāḵarīna.
        The beauty of people is something that affects feelings and generates attraction towards others.
      5. to give birth to
      6. to derive (a word)
      Conjugation
      [edit]
      Conjugation of وَلَّدَ (II, sound, full passive, verbal noun تَوْلِيد)
      verbal noun
      الْمَصْدَر
      تَوْلِيد
      tawlīd
      active participle
      اِسْم الْفَاعِل
      مُوَلِّد
      muwallid
      passive participle
      اِسْم الْمَفْعُول
      مُوَلَّد
      muwallad
      active voice
      الْفِعْل الْمَعْلُوم
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past indicative
      (perfect)
      الْمَاضِي
      m وَلَّدْتُ
      walladtu
      وَلَّدْتَ
      walladta
      وَلَّدَ
      wallada
      وَلَّدْنَا
      walladnā
      وَلَّدْتُمَا
      walladtumā
      وَلَّدَا
      walladā
      وَلَّدْنَا
      walladnā
      وَلَّدْتُمْ
      walladtum
      وَلَّدُوا
      walladū
      f وَلَّدْتِ
      walladti
      وَلَّدَتْ
      walladat
      وَلَّدَتَا
      walladatā
      وَلَّدْتُنَّ
      walladtunna
      وَلَّدْنَ
      walladna
      non-past indicative
      (imperfect)
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أُوَلِّدُ
      ʔuwallidu
      تُوَلِّدُ
      tuwallidu
      يُوَلِّدُ
      yuwallidu
      نُوَلِّدُ
      nuwallidu
      تُوَلِّدَانِ
      tuwallidāni
      يُوَلِّدَانِ
      yuwallidāni
      نُوَلِّدُ
      nuwallidu
      تُوَلِّدُونَ
      tuwallidūna
      يُوَلِّدُونَ
      yuwallidūna
      f تُوَلِّدِينَ
      tuwallidīna
      تُوَلِّدُ
      tuwallidu
      تُوَلِّدَانِ
      tuwallidāni
      تُوَلِّدْنَ
      tuwallidna
      يُوَلِّدْنَ
      yuwallidna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أُوَلِّدَ
      ʔuwallida
      تُوَلِّدَ
      tuwallida
      يُوَلِّدَ
      yuwallida
      نُوَلِّدَ
      nuwallida
      تُوَلِّدَا
      tuwallidā
      يُوَلِّدَا
      yuwallidā
      نُوَلِّدَ
      nuwallida
      تُوَلِّدُوا
      tuwallidū
      يُوَلِّدُوا
      yuwallidū
      f تُوَلِّدِي
      tuwallidī
      تُوَلِّدَ
      tuwallida
      تُوَلِّدَا
      tuwallidā
      تُوَلِّدْنَ
      tuwallidna
      يُوَلِّدْنَ
      yuwallidna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أُوَلِّدْ
      ʔuwallid
      تُوَلِّدْ
      tuwallid
      يُوَلِّدْ
      yuwallid
      نُوَلِّدْ
      nuwallid
      تُوَلِّدَا
      tuwallidā
      يُوَلِّدَا
      yuwallidā
      نُوَلِّدْ
      nuwallid
      تُوَلِّدُوا
      tuwallidū
      يُوَلِّدُوا
      yuwallidū
      f تُوَلِّدِي
      tuwallidī
      تُوَلِّدْ
      tuwallid
      تُوَلِّدَا
      tuwallidā
      تُوَلِّدْنَ
      tuwallidna
      يُوَلِّدْنَ
      yuwallidna
      imperative
      الْأَمْر
      m وَلِّدْ
      wallid
      وَلِّدَا
      wallidā
      وَلِّدُوا
      wallidū
      f وَلِّدِي
      wallidī
      وَلِّدْنَ
      wallidna
      passive voice
      الْفِعْل الْمَجْهُول
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past indicative
      (perfect)
      الْمَاضِي
      m وُلِّدْتُ
      wullidtu
      وُلِّدْتَ
      wullidta
      وُلِّدَ
      wullida
      وُلِّدْنَا
      wullidnā
      وُلِّدْتُمَا
      wullidtumā
      وُلِّدَا
      wullidā
      وُلِّدْنَا
      wullidnā
      وُلِّدْتُمْ
      wullidtum
      وُلِّدُوا
      wullidū
      f وُلِّدْتِ
      wullidti
      وُلِّدَتْ
      wullidat
      وُلِّدَتَا
      wullidatā
      وُلِّدْتُنَّ
      wullidtunna
      وُلِّدْنَ
      wullidna
      non-past indicative
      (imperfect)
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أُوَلَّدُ
      ʔuwalladu
      تُوَلَّدُ
      tuwalladu
      يُوَلَّدُ
      yuwalladu
      نُوَلَّدُ
      nuwalladu
      تُوَلَّدَانِ
      tuwalladāni
      يُوَلَّدَانِ
      yuwalladāni
      نُوَلَّدُ
      nuwalladu
      تُوَلَّدُونَ
      tuwalladūna
      يُوَلَّدُونَ
      yuwalladūna
      f تُوَلَّدِينَ
      tuwalladīna
      تُوَلَّدُ
      tuwalladu
      تُوَلَّدَانِ
      tuwalladāni
      تُوَلَّدْنَ
      tuwalladna
      يُوَلَّدْنَ
      yuwalladna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أُوَلَّدَ
      ʔuwallada
      تُوَلَّدَ
      tuwallada
      يُوَلَّدَ
      yuwallada
      نُوَلَّدَ
      nuwallada
      تُوَلَّدَا
      tuwalladā
      يُوَلَّدَا
      yuwalladā
      نُوَلَّدَ
      nuwallada
      تُوَلَّدُوا
      tuwalladū
      يُوَلَّدُوا
      yuwalladū
      f تُوَلَّدِي
      tuwalladī
      تُوَلَّدَ
      tuwallada
      تُوَلَّدَا
      tuwalladā
      تُوَلَّدْنَ
      tuwalladna
      يُوَلَّدْنَ
      yuwalladna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أُوَلَّدْ
      ʔuwallad
      تُوَلَّدْ
      tuwallad
      يُوَلَّدْ
      yuwallad
      نُوَلَّدْ
      nuwallad
      تُوَلَّدَا
      tuwalladā
      يُوَلَّدَا
      yuwalladā
      نُوَلَّدْ
      nuwallad
      تُوَلَّدُوا
      tuwalladū
      يُوَلَّدُوا
      yuwalladū
      f تُوَلَّدِي
      tuwalladī
      تُوَلَّدْ
      tuwallad
      تُوَلَّدَا
      tuwalladā
      تُوَلَّدْنَ
      tuwalladna
      يُوَلَّدْنَ
      yuwalladna
      References
      [edit]

      Etymology 1.3

      [edit]

      Compare Hebrew יֶלֶד (yéled), Ge'ez ወልድ (wäld).

      Pronunciation

      [edit]

      Noun

      [edit]

      وَلَد • (walad) m (plural أَوْلَاد (ʔawlād) or وُلْد (wuld) or وِلْدَان (wildān) or وِلْدَة (wilda))

      1. child (“son or daughter of any age”)
        أُرِيدُ أَنْ أَلْعَبَ مَعَ أَوْلَادِكَ.
        ʔurīdu ʔan ʔalʕaba maʕa ʔawlādika.
        I want to play with your children.
        • 609–632 CE, Qur'an, 17:31:
          وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلَاقٍ ۖ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاكُمْ ۚ إِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْئًا كَبِيرًا
          walā taqtulū ʔawlādakum ḵašyata ʔimlāqin naḥnu narzuquhum wa-ʔiyyākum ʔinna qatlahum kāna ḵiṭʔan kabīran
          And do not kill your children for fear of poverty. We provide for them and for you. Indeed, their killing is ever a great sin.
      2. (collective) offspring, issue
      3. (colloquial) boy
      4. (colloquial) son
      Declension
      [edit]
      Declension of noun وَلَد (walad)
      singular basic singular triptote
      indefinite definite construct
      informal وَلَد
      walad
      الْوَلَد
      al-walad
      وَلَد
      walad
      nominative وَلَدٌ
      waladun
      الْوَلَدُ
      al-waladu
      وَلَدُ
      waladu
      accusative وَلَدًا
      waladan
      الْوَلَدَ
      al-walada
      وَلَدَ
      walada
      genitive وَلَدٍ
      waladin
      الْوَلَدِ
      al-waladi
      وَلَدِ
      waladi
      dual indefinite definite construct
      informal وَلَدَيْن
      waladayn
      الْوَلَدَيْن
      al-waladayn
      وَلَدَيْ
      waladay
      nominative وَلَدَانِ
      waladāni
      الْوَلَدَانِ
      al-waladāni
      وَلَدَا
      waladā
      accusative وَلَدَيْنِ
      waladayni
      الْوَلَدَيْنِ
      al-waladayni
      وَلَدَيْ
      waladay
      genitive وَلَدَيْنِ
      waladayni
      الْوَلَدَيْنِ
      al-waladayni
      وَلَدَيْ
      waladay
      plural basic broken plural triptote;
      broken plural triptote in ـَة (-a)
      indefinite definite construct
      informal أَوْلَاد; وُلْد; وِلْدَان; وِلْدَة
      ʔawlād; wuld; wildān; wilda
      الْأَوْلَاد; الْوُلْد; الْوِلْدَان; الْوِلْدَة
      al-ʔawlād; al-wuld; al-wildān; al-wilda
      أَوْلَاد; وُلْد; وِلْدَان; وِلْدَة
      ʔawlād; wuld; wildān; wildat
      nominative أَوْلَادٌ; وُلْدٌ; وِلْدَانٌ; وِلْدَةٌ
      ʔawlādun; wuldun; wildānun; wildatun
      الْأَوْلَادُ; الْوُلْدُ; الْوِلْدَانُ; الْوِلْدَةُ
      al-ʔawlādu; al-wuldu; al-wildānu; al-wildatu
      أَوْلَادُ; وُلْدُ; وِلْدَانُ; وِلْدَةُ
      ʔawlādu; wuldu; wildānu; wildatu
      accusative أَوْلَادًا; وُلْدًا; وِلْدَانًا; وِلْدَةً
      ʔawlādan; wuldan; wildānan; wildatan
      الْأَوْلَادَ; الْوُلْدَ; الْوِلْدَانَ; الْوِلْدَةَ
      al-ʔawlāda; al-wulda; al-wildāna; al-wildata
      أَوْلَادَ; وُلْدَ; وِلْدَانَ; وِلْدَةَ
      ʔawlāda; wulda; wildāna; wildata
      genitive أَوْلَادٍ; وُلْدٍ; وِلْدَانٍ; وِلْدَةٍ
      ʔawlādin; wuldin; wildānin; wildatin
      الْأَوْلَادِ; الْوُلْدِ; الْوِلْدَانِ; الْوِلْدَةِ
      al-ʔawlādi; al-wuldi; al-wildāni; al-wildati
      أَوْلَادِ; وُلْدِ; وِلْدَانِ; وِلْدَةِ
      ʔawlādi; wuldi; wildāni; wildati
      Descendants
      [edit]
      • Maltese: wild
      • → Azerbaijani: vələd
      • → Bengali: ওলদ (ōlod)
      • → Ottoman Turkish: ولد (veled) (see there for further descendants)
      • → Uzbek: valad

      (via plural form أَوْلَاد (ʔawlād))

      References

      [edit]
      • Wehr, Hans (1979), “ولد”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 4th edition, Ithaca, NY: Spoken Language Services, →ISBN

      Chadian Arabic

      [edit]

      Etymology

      [edit]

        Inherited from Arabic وَلِدَ (walida).

        Verb

        [edit]

        ولد • (wilid) I (non-past يلد (yalda))

        1. to give birth

        References

        [edit]
        • Heath, Judith; Mahadi, Mahamat Zene (2021), Lexique Arabe Tchadien-Français‎[2] (in French), 11th edition, N'Djamena, Chad: SIL Chad, page 153

        Egyptian Arabic

        [edit]

        Etymology 1

        [edit]

          Inherited from Arabic وَلَد (walad).

          Pronunciation

          [edit]

          Noun

          [edit]

          ولد • (walad) m (plural ولاد (wilād))

          1. boy
            Alternative forms: واد (wād), ولا (wala)
          Coordinate terms
          [edit]

          Etymology 2

          [edit]

            Inherited from Arabic وَلَدَ (walada).

            Pronunciation

            [edit]

            Verb

            [edit]

            ولد • (walad, wilid) (verbal noun ولادة (wilāda), active participle والد (wālid), passive participle مولود (mawlūd))

            1. to give birth, to bear
            Conjugation
            [edit]
            Conjugation of ولد
            singular plural
            1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
            past m ولدت (waladt) ولدت (waladt) ولد (walad) ولدنا (waladna) ولدتوا (waladtu) ولدوا (waladu)
            f ولدتي (waladti) ولدت (waladit)
            present subjunctive m اولد (awlid) تولد (tiwlid) يولد (yiwlid) نولد (niwlid) تولدوا (tiwlidu) يولدوا (yiwlidu)
            f تولدي (tiwlidi) تولد (tiwlid)
            present indicative m بولد (bawlid) بتولد (bitiwlid) بيولد (biyiwlid) بنولد (biniwlid) بتولدوا (bitiwlidu) بيولدوا (biyiwlidu)
            f بتولدي (bitiwlidi) بتولد (bitiwlid)
            future1 m هولد (hawlid) هتولد (hatiwlid) هيولد (hayiwlid) هنولد (haniwlid) هتولدوا (hatiwlidu) هيولدوا (hayiwlidu)
            f هتولدي (hatiwlidi) هتولد (hatiwlid)
            imperative m اولد (iwlid) اولدوا (iwlidu)
            f اولدي (iwlidi)

            1 The future tense can be prefixed with either هـ (ha-) or حـ (ḥa-) depending on the speaker.

            Conjugation of ولد
            singular plural
            1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
            past m ولدت (wilidt) ولدت (wilidt) ولد (wilid) ولدنا (wilidna) ولدتوا (wilidtu) ولدوا (wildu)
            f ولدتي (wilidti) ولدت (wildit)
            present subjunctive m اولد (awlid) تولد (tiwlid) يولد (yiwlid) نولد (niwlid) تولدوا (tiwlidu) يولدوا (yiwlidu)
            f تولدي (tiwlidi) تولد (tiwlid)
            present indicative m بولد (bawlid) بتولد (bitiwlid) بيولد (biyiwlid) بنولد (biniwlid) بتولدوا (bitiwlidu) بيولدوا (biyiwlidu)
            f بتولدي (bitiwlidi) بتولد (bitiwlid)
            future1 m هولد (hawlid) هتولد (hatiwlid) هيولد (hayiwlid) هنولد (haniwlid) هتولدوا (hatiwlidu) هيولدوا (hayiwlidu)
            f هتولدي (hatiwlidi) هتولد (hatiwlid)
            imperative m اولد (iwlid) اولدوا (iwlidu)
            f اولدي (iwlidi)

            1 The future tense can be prefixed with either هـ (ha-) or حـ (ḥa-) depending on the speaker.

            Hassaniya Arabic

            [edit]

            Etymology

            [edit]

            Standard Arabic وَلَد (walad, “son of”)[1]

            Pronunciation

            [edit]

            Prefix

            [edit]

            ولد (wull)

            1. son (of)

            References

            [edit]
            1. ^ apptek.com "Solving the Problem of Traditional Approaches to Name Matching" 'The North African Arabic prefix Ow, a variant of Ould (which comes from Arabic وَلَد (walad, “son of”))'

            Moroccan Arabic

            [edit]

            Etymology

            [edit]

              Inherited from Arabic وَلَد (walad).

              Pronunciation

              [edit]
              • IPA(key): /wuld/, /wald/
              • Audio:(file)
              • Audio:(file)

              Noun

              [edit]

              ولد • (wuld, wald) m (plural ولاد (wlād))

              1. boy
                Synonyms: طفل (ṭfal), عايل (ʕāyil)
              2. son
                Synonym: بن (ben)
              3. (in the plural) children

              North Levantine Arabic

              [edit]

              Etymology

              [edit]

                Inherited from Arabic وَلَد (walad).

                Noun

                [edit]

                ولد • (walad) m (plural ولاد (ulād) or صِبيان (ṣibyān) or صُبيان (ṣubyān))

                1. boy

                Usage notes

                [edit]
                • The plural ولاد (ulād) can mean “boys” specifically, but also “children” in general. The alternative plural is used to explicitly specify the masculine.

                See also

                [edit]

                Ottoman Turkish

                [edit]

                Alternative forms

                [edit]

                Etymology

                [edit]

                Borrowed from Arabic وَلَد (walad). The adjective is from a clipping of ولد زنا (veledi zina, “bastard”).

                Noun

                [edit]

                ولد • (veled) (broken plural اولاد or ولده)

                1. child
                  Synonym: اوغل (oğul)
                2. child (of animals), cub, pup
                3. children, offspring, progeny
                  Synonym: اولاد (evlâd)

                Derived terms

                [edit]
                [edit]

                Descendants

                [edit]

                Adjective

                [edit]

                ولد • (veled)

                1. mischievous, crafty
                2. impudent, audacious

                Descendants

                [edit]

                References

                [edit]

                South Levantine Arabic

                [edit]

                Etymology 1

                [edit]

                  Inherited from Arabic وَلِدَ (walida).

                  Pronunciation

                  [edit]

                  Verb

                  [edit]

                  ولد • (wilid) I (present بولد (būlad))

                  1. to give birth
                  Conjugation
                  [edit]
                  Conjugation of ولد
                  singular plural
                  1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
                  past m ولدت (wlidt) ولدت (wlidt) ولد (wilid) ولدنا (wlidna) ولدتو (wlidtu) ولدو (wildu)
                  f ولدتي (wlidti) ولدت (wildat)
                  present m بولد (bawlad) بتولد (btūlad) بيولد (būlad) منولد (mnūlad) بتولدو (btūladu) بيولدو (būladu)
                  f بتولدي (btūladi) بتولد (btūlad)
                  subjunctive m اولد (awlad) تولد (tūlad) يولد (yūlad) نولد (nūlad) تولدو (tūladu) يولدو (yūladu)
                  f تولدي (tūladi) تولد (tūlad)
                  imperative m اولد (ūlad) اولدو (ūladu)
                  f اولدي (ūladi)

                  Etymology 2

                  [edit]

                    Inherited from Arabic وَلَد (walad).

                    Pronunciation

                    [edit]
                    • IPA(key): /wa.lad/, [ˈwa.lad]
                    • Audio (Jerusalem):(file)

                    Noun

                    [edit]

                    ولد • (walad) m (plural ولاد (ulād) or أولاد (ʔawlād))

                    1. boy, kid, child
                      هاد ولد جديد بصفّي. ― hād walad jdīd bi-ṣaffi ― This is a new kid in my class.
                    2. son
                      Synonym: ابن (ibn)
                    See also
                    [edit]
                    • طفل (ṭifl, “young child, toddler”)
                    • صبي (ṣabi, “boy, young man”)

                    Urdu

                    [edit]

                    Etymology

                    [edit]

                      Borrowed from Arabic وَلَد (walad).

                      Pronunciation

                      [edit]

                      Noun

                      [edit]

                      وَلَد • (valad) m (Hindi spelling वलद)

                      1. son
                        Synonyms: بیٹا (beṭā), فرزند (farzand)
                      2. offspring
                        Synonym: اولاد (olād)
                      3. boy
                        Synonym: لڑکا (laṛkā)

                      References

                      [edit]
                      • “ولد”, in اُردُو لُغَت (urdū luġat) (in Urdu), Ministry of Education: Government of Pakistan, 2017.
                      • “ولد”, in ریخْتَہ لُغَت (rexta luġat) - Rekhta Dictionary [Urdu dictionary with meanings in Hindi & English], Noida, India: Rekhta Foundation, 2026.