vika
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Faroese
[edit] Noun
vika f.
[edit] Declension
| f1 | Singular | Plural | ||
| Indefinite | Definite | Indefinite | Definite | |
| Nominative | vika | vikan | vikur | vikurnar |
| Accusative | viku | vikuna | vikur | vikurnar |
| Dative | viku | vikuni | vikum | vikunum |
| Genitive | viku | vikunnar | vika | vikanna |
[edit] Finnish
(index vi)
[edit] Pronunciation
[edit] Etymology 1
[edit] Noun
vika
- flaw, malfunction, problem
- Koneessa on vika.
- There is a malfunction in the machine.
- Kun hän näki vian, hän vain kohautti olkapäitään ja alkoi korjata sitä.
- When he saw the problem, he just shrugged and started fixing it.
- Koneessa on vika.
- fault
- Se on sinun vikasi.
- It is your fault.
- Se on sinun vikasi.
- wrong (adjective).
- Älä valita! Ruoassasi ei ole mitään vikaa.
- Stop complaining! There's nothing wrong with your food.
- Kännykässäni on jotain vikaa.
- Something is wrong with my cellphone.
- Älä valita! Ruoassasi ei ole mitään vikaa.
[edit] Declension
|
Declension of vika (type kala)
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[edit] Derived terms
[edit] Etymology 2
Colloquial form of viimeinen (“‘last’”).
[edit] Adjective
vika
- (colloquial) the last
[edit] Declension
|
Declension of vika (type kala)
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[edit] Anagrams
[edit] Icelandic
[edit] Noun
[edit] Declension
| Declension of vika | ||||||
| (singular) | (plural) | |||||
| (indefinite) | (definite) | (indefinite) | (definite) | |||
| nominative | vika | vikan | vikur | vikurnar | ||
| accusative | viku | vikuna | vikur | vikurnar | ||
| dative | viku | vikunni | vikum | vikunum | ||
| genitive | viku | vikunnar | vikna | viknanna | ||
| Other words with the same declension | ||||||
[edit] See also
- tvær vikur f. pl.
- vikulega
- vikulegur m., vikuleg f., vikulegt n.
- vikudagur
- dymbilvika
- kyrravika
- dymbildagavika
- páskavika
[edit] Serbo-Croatian
[edit] Pronunciation
- IPA: /ʋîka/
- Hyphenation: vi‧ka
[edit] Noun
vȉka f. (Cyrillic spelling ви̏ка)
[edit] Declension
declension of vika
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | vȉka | vike |
| genitive | vike | vika |
| dative | vȉci | vikama |
| accusative | viku | vike |
| vocative | viko | vike |
| locative | vȉci | vikama |
| instrumental | vikom | vikama |
[edit] Swedish
[edit] Etymology
[edit] Pronunciation
[edit] Verb
| Conjugations of vika | ||
|---|---|---|
| Infinitive | vika | |
| Present tense | viker | |
| Past tense | vek | |
| Supine | vikt | |
| Imperative | vik | |
| Present participle | vikande | |
| Past participle | vikt | |
vika
- to fold
- to designate a period of time for a certain action