vita

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Contents 1 English 1.1 Noun 2 Faroese 2.1 Verb 2.1.1 Conjugation 3 Finnish 3.1 Pronunciation 3.2 Noun 3.3 Anagrams 4 Hungarian 4.1 Pronunciation 4.2 Noun 4.2.1 Declension 5 Icelandic 5.1 Etymology 5.2 Pronunciation 5.3 Verb 5.3.1 Derived terms 6 Italian 6.1 Etymology 6.2 Pronunciation 6.3 Noun 6.3.1 Related terms 7 Latin 7.1 Etymology 7.2 Pronunciation 7.3 Noun 7.3.1 Inflection 7.3.2 Derived terms 7.3.3 Related terms 7.3.4 Descendants 8 Malagasy 8.1 Adjective 8.2 Verb 8.2.1 Related terms 8.2.2 See also 9 Romansch 9.1 Etymology 9.2 Noun 10 Swahili 10.1 Noun 11 Swedish 11.1 Adjective

[edit] English

[edit] Noun

vita (plural vitae)

1. a curriculum vitae

---

[edit] Faroese

[edit] Verb

vita

1. to know

[edit] Conjugation

vita, v
number	singular			plural
person	first	second	third	all
Indicative	eg	tú	hann / hon tað	vit, tit, teir / tær / tey tygum
Present	veit	veitst	veit	vita
Past	visti	visti	visti	vistu
Imperative		tú		tit
Present	—	— !	—	— !
Infinitive	vita
Pres. part.	—
Past part.	—
Supine	vitað

---

[edit] Finnish

[edit] Pronunciation

• Hyphenation: vi‧ta
• IPA: [ˈʋitɑ]

[edit] Noun

vita (stem vi-^*)

1. pondweed, a member of the genus Potamogeton

[edit] Anagrams

• ivat
• tavi
• vati
• viat

---

[edit] Hungarian

[edit] Pronunciation

• IPA: /ˈvitɒ/
• Hyphenation: vi‧ta

[edit] Noun

vita (plural viták)

1. debate

[edit] Declension

declension of vita singular plural nominative vita viták accusative vitát vitákat dative vitának vitáknak instrumental vitával vitákkal causal-final vitáért vitákért translative vitává vitákká terminative vitáig vitákig essive-formal vitaként vitákként essive-modal - - inessive vitában vitákban superessive vitán vitákon adessive vitánál vitáknál illative vitába vitákba sublative vitára vitákra allative vitához vitákhoz elative vitából vitákból delative vitáról vitákról ablative vitától vitáktól

possessives of vita possessor singular possession plural possession 1st person sing. vitám vitáim 2nd person sing. vitád vitáid 3rd person sing. vitája vitái 1st person plural vitánk vitáink 2nd person plural vitátok vitáitok 3rd person plural vitájuk vitáik

---

[edit] Icelandic

[edit] Etymology

From Old Norse vita.

[edit] Pronunciation

• IPA: /ˈvɪːta/

  Rhymes: -ɪːta

[edit] Verb

vita (vissi – vitað)

1. to know
2. to see, check

   Vittu nú hvort þú getir ekki lagað þetta fyrir mig.

   Now see if you can’t fix that for me.

[edit] Derived terms

• eins og alþjóð veit
• vita vel/vita fyrir víst/vita með vissu/vita fyrir satt (to be sure)

  Hann er svindlari og ég veit þetta fyrir víst.

• það er ekki að vita/það er aldrei að vita (you never know)

  Það er aldrei að vita hvenær næsta tækifæri býðst.

• láta [einhvern] vita (to let [someone] know)

  Látið mig vita ef ykkur vantar eitthvað.

• það má guð vita/það má hamingjan vita/það má fjandinn vita/það má Óðinn vita (God knows)
• Hvernig förum við að því að borga þetta? Það má fjandinn vita.
• vita um eitthvað/ vita um einhvern (to know about something/someone)

  Ég veit ekkert um þetta mál.

• vita af einhverju (know about something)
• vita af sér (to be pleased with one self)

  Hann er laglegur og veit af sér.

• (archaic) vita á eitthvað (predicts)

  Þessi draumur veit á illt.

• vita til einhvers (to know something. bad/good:)

  Það er hörmulegt að vita til þess að það skuli ekki vera hægt að lækna þetta

• vita ekki haus né sporð á einhverju (know nothing about something)

  Veistu hverskonar maður hann er?- Nei, ég veit ekki haus né sporð á honum.

---

[edit] Italian

[edit] Etymology

From Latin vīta.

[edit] Pronunciation

[edit] Noun

vita f. (plural vite)

1. life
2. waist

[edit] Related terms

• a vita
• carovita
• ciclo di vita
• girovita
• in vita
• vivere
• vivo

---

[edit] Latin

[edit] Etymology

From vīvō (“‘I live’”).

[edit] Pronunciation

• (Classical) IPA: /ˈwiː.ta/

[edit] Noun

vīta (genitive vītae); f, first declension

1. life
2. (by extension) living, support, subsistence
3. a way of life
4. real life, not fiction
5. (figuratively) mankind, the living

[edit] Inflection

Number	Singular	Plural
nominative	vīta	vītae
genitive	vītae	vītārum
dative	vītae	vītīs
accusative	vītam	vītās
ablative	vītā	vītīs
vocative	vīta	vītae

[edit] Derived terms

• vītālia
• vītālis
• vītālitās
• vītāliter

[edit] Related terms

vītābilis vītābundus vītātiō vīvārium

vīvāx vīvidus vīvō vīvus

[edit] Descendants

Catalan: vida Esperanto: vivo French: vie Galician: vida Italian: vita

Portuguese: vida Romanian: viaţă Romansch: vita Spanish: vida

---

[edit] Malagasy

[edit] Adjective

vita

1. finished, complete, completed
2. (figuratively) dead

[edit] Verb

vita

1. to finish, complete, do, accomplish

[edit] Related terms

	Focus (Voice)
Agent (Active)	man-form: mamita
	mi-form: --
	om-form: --
Patient (Passive)	vitaina
	alternate: --
	a-form: --
	voa-form: --
	tafa-form: --
Goal (Relative)	an-form: amitana
	i-form: --

[edit] See also

• mahavita

---

[edit] Romansch

[edit] Etymology

Latin vita

[edit] Noun

vita f. (plural vitas)

1. life

---

[edit] Swahili

[edit] Noun

vita

1. war

---

[edit] Swedish

[edit] Adjective

vita

1. See vit