vita

See also Vita, viţă, and vită

English

Noun

vita (plural vitae)

1. a curriculum vitae

---

Faroese

Verb

vita

1. to know

Conjugation

vita, v
number	singular			plural
person	first	second	third	all
Indicative	eg	tú	hann / hon tað	vit, tit, teir / tær / tey tygum
Present	veit	veitst	veit	vita
Past	visti	visti	visti	vistu
Imperative		tú		tit
Present	—	— !	—	— !
Infinitive	vita
Pres. part.	—
Past part.	—
Supine	vitað

---

Finnish

Pronunciation

• Hyphenation: vi‧ta
• IPA: [ˈʋitɑ]

Noun

vita

1. pondweed, a member of the genus Potamogeton

Declension

Declension of vita (type kala) singular plural nominative vita vidat genitive vidan vitojen vitain1 partitive vitaa vitoja accusative vita vidan vidat inessive vidassa vidoissa elative vidasta vidoista illative vitaan vitoihin adessive vidalla vidoilla ablative vidalta vidoilta allative vidalle vidoille essive vitana vitoina translative vidaksi vidoiksi instructive – vidoin abessive vidatta vidoitta comitative – vitoineen 1) Rare.

Anagrams

• ivat
• tavi
• vati
• viat

---

Hungarian

Pronunciation

• IPA: /ˈvitɒ/
• Hyphenation: vi‧ta

Noun

vita (plural viták)

1. debate

Declension

declension of vita singular plural nominative vita viták accusative vitát vitákat dative vitának vitáknak instrumental vitával vitákkal causal-final vitáért vitákért translative vitává vitákká terminative vitáig vitákig essive-formal vitaként vitákként essive-modal - - inessive vitában vitákban superessive vitán vitákon adessive vitánál vitáknál illative vitába vitákba sublative vitára vitákra allative vitához vitákhoz elative vitából vitákból delative vitáról vitákról ablative vitától vitáktól

possessives of vita possessor singular possession plural possession 1st person sing. vitám vitáim 2nd person sing. vitád vitáid 3rd person sing. vitája vitái 1st person plural vitánk vitáink 2nd person plural vitátok vitáitok 3rd person plural vitájuk vitáik

---

Icelandic

Etymology

From Old Norse vita.

Pronunciation

• IPA: /ˈvɪːta/

  Rhymes: -ɪːta

Verb

vita preterite-present verb (third person singular present indicative veit, third person singular past indicative vissi, supine vitað)

1. to know
2. to see, check

   Vittu nú hvort þú getir ekki lagað þetta fyrir mig.

   Now see if you can’t fix that for me.

Derived terms

• þúst
• eins og alþjóð veit
• vita vel/vita fyrir víst/vita með vissu/vita fyrir satt (to be sure)

  Hann er svindlari og ég veit þetta fyrir víst.

• það er ekki að vita/það er aldrei að vita (you never know)

  Það er aldrei að vita hvenær næsta tækifæri býðst.

• láta [einhvern] vita (to let [someone] know)

  Látið mig vita ef ykkur vantar eitthvað.

• það má guð vita/það má hamingjan vita/það má fjandinn vita/það má Óðinn vita (God knows)
• Hvernig förum við að því að borga þetta? Það má fjandinn vita.
• vita um eitthvað/ vita um einhvern (to know about something/someone)

  Ég veit ekkert um þetta mál.

• vita af einhverju (know about something)
• vita af sér (to be pleased with one self)

  Hann er laglegur og veit af sér.

• (archaic) vita á eitthvað (predicts)

  Þessi draumur veit á illt.

• vita til einhvers (to know something. bad/good:)

  Það er hörmulegt að vita til þess að það skuli ekki vera hægt að lækna þetta

• vita ekki haus né sporð á einhverju (know nothing about something)

  Veistu hverskonar maður hann er?- Nei, ég veit ekki haus né sporð á honum.

---

Italian

Etymology

From Latin vīta.

Pronunciation

• IPA: /ˈvita/, [ˈviː.t̪a], SAMPA: /"vita/

• Audio

  (file)

• Hyphenation: vì‧ta

Noun

vita f. (plural vite)

1. life
2. waist

Related terms

• a vita
• carovita
• ciclo di vita
• girovita
• in vita
• vivere
• vivo

Anagrams

• vati

---

Latin

Etymology

From vīvō (“I live”).

Pronunciation

• (Classical) IPA: /ˈwiː.ta/

• Audio (Classical)

  (file)

Noun

vīta (genitive vītae); f, first declension

1. life
2. (by extension) living, support, subsistence
3. a way of life
4. real life, not fiction
5. (figuratively) mankind, the living

Inflection

Number	Singular	Plural
nominative	vīta	vītae
genitive	vītae	vītārum
dative	vītae	vītīs
accusative	vītam	vītās
ablative	vītā	vītīs
vocative	vīta	vītae

Derived terms

• vītālia
• vītālis
• vītālitās
• vītāliter

Related terms

vītābilis vītābundus vītātiō vīvārium

vīvāx vīvidus vīvō vīvus

Descendants

Catalan: vida Esperanto: vivo French: vie Galician: vida Italian: vita

Portuguese: vida Romanian: vită Romansch: vita Sardinian: bida, vida Spanish: vida

Verb

vītā

1. second-person singular present active imperative of vītō
   1. "avoid thou"
   2. "shun thou"

---

Malagasy

Adjective

vita

1. finished, complete, completed
2. (figuratively) dead

Verb

vita

1. to finish, complete, do, accomplish

Related terms

	Focus (Voice)
Agent (Active)	man-form: mamita
	mi-form: --
	om-form: --
Patient (Passive)	vitaina
	alternate: --
	a-form: --
	voa-form: --
	tafa-form: --
Goal (Relative)	an-form: amitana
	i-form: --

See also

• mahavita

---

Romansch

Etymology

From Latin vita.

Noun

vita f. (plural vitas)

1. life

---

Swahili

Noun

vita

1. war

---

Swedish

Adjective

vita

1. absolute singular definite and plural form of vit