Jump to content

iść

From Wiktionary, the free dictionary
See also: ISC, -isc, and -isc-

Polish

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]
Etymology tree
Proto-Indo-European *h₁ey-
Proto-Indo-European *h₁éyti
Proto-Balto-Slavic *éitei
Proto-Slavic *jьti
Old Polish ić
Polish iść

    Regularization of Old Polish ić which had a stem of id-, and other such verbs, such as siąść, have an -ś- in the infinitive.

    Pronunciation

    [edit]
     
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -iɕt͡ɕ
    • Syllabification: iść

    Verb

    [edit]

    iść impf (perfective pójść)

    1. (intransitive, of people or animals) to go; to walk
    2. (intransitive) to go, to attend [with do (+ genitive) or na (+ accusative) ‘what’]
    3. (intransitive) to go after, to follow (to imitate in one's actions or thoughts)
    4. (intransitive, of vehicles) to go, to move
    5. (intransitive, of letters, packages) to go (to move from sender to receiver)
    6. (intransitive, of smells, etc.) to go; to spread
    7. (intransitive, of lines, roads, etc.) to go, to lead (to connect two points in space)
    8. (intransitive, of media) to go; to be published; to be shown
    9. (intransitive, of events) to go (to take place in particular manner)
      Wszystko idzie zgodnie z planem. ― Everything is going according to plan.
    10. (intransitive, colloquial) to come along (to not cause difficulties for someone) [with dative ‘for whom’]
    11. (intransitive, of machines, devices, etc.) to run (to operate as normal)
    12. (intransitive, colloquial) to go to (to be for a particular goal) [with na (+ accusative) ‘to what’]
    13. (intransitive, proscribed) to go; to be taken (to take place in a particular order)
    14. (intransitive) to count, to number in (to measure a certain amount) [with w (+ accusative) ‘in the what’]
      Synonym: (prescribed) liczyć
    15. (intransitive) to go for (to decide on something in a given situation) [with na (+ accusative) ‘for what’]
    16. (intransitive, colloquial) to sell like hot cakes
    17. (intransitive, impersonal) to mean, to be on about; to have in mind [with dative ‘who, i.e. the subject of the English sentence’ and o (+ accusative) ‘(about) who or what/what in mind’]
      Synonyms: chodzić, rozchodzić się
    18. (intransitive, reflexive with sobie) to go, to leave

    Usage notes

    [edit]

    Conjugation

    [edit]
    Conjugation of iść impf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive iść
    present tense 1st idę idziemy
    2nd idziesz idziecie
    3rd idzie idą
    impersonal idzie się
    past tense 1st szedłem,
    -(e)m szedł     		szłam,
    -(e)m szła     		szłom,
    -(e)m szło     		szliśmy,
    -(e)śmy szli     		szłyśmy,
    -(e)śmy szły
    2nd szedłeś,
    -(e)ś szedł     		szłaś,
    -(e)ś szła     		szłoś,
    -(e)ś szło     		szliście,
    -(e)ście szli     		szłyście,
    -(e)ście szły
    3rd szedł szła szło szli szły
    future tense 1st będę szedł,
    będę iść     		będę szła,
    będę iść     		będę szło,
    będę iść     		będziemy szli,
    będziemy iść     		będziemy szły,
    będziemy iść
    2nd będziesz szedł,
    będziesz iść     		będziesz szła,
    będziesz iść     		będziesz szło,
    będziesz iść     		będziecie szli,
    będziecie iść     		będziecie szły,
    będziecie iść
    3rd będzie szedł,
    będzie iść     		będzie szła,
    będzie iść     		będzie szło,
    będzie iść     		będą szli,
    będą iść     		będą szły,
    będą iść
    impersonal będzie iść się
    conditional 1st szedłbym,
    bym szedł     		szłabym,
    bym szła     		szłobym,
    bym szło     		szlibyśmy,
    byśmy szli     		szłybyśmy,
    byśmy szły
    2nd szedłbyś,
    byś szedł     		szłabyś,
    byś szła     		szłobyś,
    byś szło     		szlibyście,
    byście szli     		szłybyście,
    byście szły
    3rd szedłby,
    by szedł     		szłaby,
    by szła     		szłoby,
    by szło     		szliby,
    by szli     		szłyby,
    by szły
    imperative 1st niech idę idźmy
    2nd idź idźcie
    3rd niech idzie niech idą
    active adjectival participle idący idąca idące idący idące
    contemporary adverbial participle idąc
    verbal noun iście
    Dialectal forms

    Verb

    [edit]

    iść impf

    1. (intransitive, of events) to head for (to draw near to some event) [with na (+ accusative) ‘for what’]
    2. (intransitive, impersonal, colloquial) to be possible [with infinitive ‘to do what’ and z (+ instrumental) ‘with whom’]
    3. (intransitive, of time) to fly by

    Conjugation

    [edit]
    Conjugation of iść impf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive iść
    present tense 1st idę idziemy
    2nd idziesz idziecie
    3rd idzie idą
    impersonal idzie się
    past tense 1st szedłem,
    -(e)m szedł     		szłam,
    -(e)m szła     		szłom,
    -(e)m szło     		szliśmy,
    -(e)śmy szli     		szłyśmy,
    -(e)śmy szły
    2nd szedłeś,
    -(e)ś szedł     		szłaś,
    -(e)ś szła     		szłoś,
    -(e)ś szło     		szliście,
    -(e)ście szli     		szłyście,
    -(e)ście szły
    3rd szedł szła szło szli szły
    future tense 1st będę szedł,
    będę iść     		będę szła,
    będę iść     		będę szło,
    będę iść     		będziemy szli,
    będziemy iść     		będziemy szły,
    będziemy iść
    2nd będziesz szedł,
    będziesz iść     		będziesz szła,
    będziesz iść     		będziesz szło,
    będziesz iść     		będziecie szli,
    będziecie iść     		będziecie szły,
    będziecie iść
    3rd będzie szedł,
    będzie iść     		będzie szła,
    będzie iść     		będzie szło,
    będzie iść     		będą szli,
    będą iść     		będą szły,
    będą iść
    impersonal będzie iść się
    conditional 1st szedłbym,
    bym szedł     		szłabym,
    bym szła     		szłobym,
    bym szło     		szlibyśmy,
    byśmy szli     		szłybyśmy,
    byśmy szły
    2nd szedłbyś,
    byś szedł     		szłabyś,
    byś szła     		szłobyś,
    byś szło     		szlibyście,
    byście szli     		szłybyście,
    byście szły
    3rd szedłby,
    by szedł     		szłaby,
    by szła     		szłoby,
    by szło     		szliby,
    by szli     		szłyby,
    by szły
    imperative 1st niech idę idźmy
    2nd idź idźcie
    3rd niech idzie niech idą
    active adjectival participle idący idąca idące idący idące
    contemporary adverbial participle idąc
    verbal noun iście

    Derived terms

    [edit]
    idioms
    particle
    phrase
    verbs
    verbs
    verbs

    Trivia

    [edit]

    According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), iść is one of the most used words in Polish, appearing 18 times in scientific texts, 7 times in news, 28 times in essays, 141 times in fiction, and 169 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 363 times, making it the 137th most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

    References

    [edit]
    1. ^ Ida Kurcz (1990), “iść”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 157

    Further reading

    [edit]

    Silesian

    [edit]

    Pronunciation

    [edit]

    Verb

    [edit]

    iść impf (perfective pōjść, indeterminate chodzić)

    1. alternative form of iś

    Usage notes

    [edit]

    Conjugation

    [edit]

    This verb needs an inflection-table template.

    Further reading

    [edit]
    Retrieved from "https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=iść&oldid=89998373"