ไทย

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Thai[edit]

Thai Wikipedia has an article on:
Wikipedia th

Etymology 1[edit]

Believed to be from Pali deyya, which in turn is a conversion of Thai ไท (tai, human being, person; Tai; Siamese Thai; etc).[1] Declared by the government of Field Marshal Plaek Phibunsongkhram to be the name of the modern country and its people, replacing the name สยาม (sà-yǎam, Siam), through the constitution dated 3 October 1939 (effective as from 6 October 1939).[2]

Alternative forms[edit]

Alternative forms

Pronunciation[edit]

Orthographicไทย
ai d y
Phonemicไท
ai d
RomanizationPaiboontai
Royal Institutethai
(standard) IPA(key)/tʰaj˧/
Homophonesไท
Audio

Noun[edit]

ไทย (tai)

  1. (archaic) person; human being.
  2. (archaic) (ชาว~, คน~) Siamese person.
  3. (ชาว~, คน~) Thai person.
  4. (ภาษา~) Central Thai language, the official language of Thailand.
  5. (by extension) (ภาษา~) any language of the Thais, as Northern Thai language, Southern Thai language, etc.

Proper noun[edit]

ไทย (tai)

  1. (archaic) (ประเทศ~, เมือง~, กรุง~) Siam.
    • 1938, เจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค), “๑๖๑. หนังสือขององเกรินตาเตืองกุนถึงเจ้าพระยาบดินทรเดชา”, in พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชชกาลที่ ๓[6], Bangkok: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร:
      ...หาได้เกินเขตต์แดนกรุงไทยเข้ามาจนก้าว ไม่
      ... hǎa dâai gəən kèet-dɛɛn grung tai kâo maa jon gâao · nʉ̀ng · mâi
      ...does not pass the frontier of the Thai kingdom inwards, even for a single footstep.
  2. (ประเทศ~, เมือง~) Thailand (a country in Asia)

Adjective[edit]

ไทย (tai)

  1. (slang, derogatory, sarcastic) not universally or internationally recognised, accepted, or practised; only done or taking place in Thailand.

Derived terms[edit]

Derived terms

See also[edit]

See also

References[edit]

  1. ^ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร (1939) รายงานการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ ๑๗ (สมัยสามัญ สมัยที่สอง) วันพฤหัสบดีที่ ๒๘ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๒[1], Bangkok: กองการพิมพ์, สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร, page 991
  2. ^ “รัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยนามประเทศ พุทธศักราช ๒๔๘๒”, in ราชกิจจานุเบกษา[2], volume 56, Bangkok: สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี, 1939-10-06, pages 980–981

Etymology 2[edit]

From Pali deyya.

Pronunciation[edit]

Orthographicไทย
ai d y
Phonemic[bound form]
ไท-ยะ-
ai d – y a –
RomanizationPaiboontai-yá-
Royal Institutethai-ya-
(standard) IPA(key)/tʰaj˧.ja˦˥./

Adjective[edit]

ไทย (tai-yá-)

  1. (elegant, only in combination) that should be given.