ot

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Afrikaans[edit]

Etymology[edit]

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

ot (plural otte, diminutive otjie)

  1. pig, hog
    Moenie vreet nes 'n otjie in 'n restourant nie!
    Don't eat like a hog in a restaurant!
    Synonym: vark

Azerbaijani[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Turkic *ot.

Noun[edit]

ot (definite accusative otu, plural otlar)

  1. grass
  2. herb

Declension[edit]

Derived terms[edit]


Crimean Tatar[edit]

Noun[edit]

ot

  1. fire

Karakalpak[edit]

Noun[edit]

ot

  1. fire

Ladin[edit]

Ladin cardinal numbers
 <  7 8 9  > 
    Cardinal : ot
    Ordinal : otaf

Etymology[edit]

From Latin octō.

Adjective[edit]

ot

  1. eight

Noun[edit]

ot m (uncountable)

  1. eight

Luo[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

ot

  1. house or hut

Usage notes[edit]

  • The final [t] is likely the product of devoicing the underlying [d].

Mauritian Creole[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From French haut.

Adjective[edit]

ot

  1. high
    Synonym: elve

Related terms[edit]


Old French[edit]

Verb[edit]

ot

  1. third-person singular past hist of avoir

Descendants[edit]

  • French: eut

Romansch[edit]

Etymology 1[edit]

From Latin altus.

Adjective[edit]

ot m (feminine singular ota, masculine plural ots, feminine plural otas)

  1. (Surmiran, Puter, Vallader) high
Alternative forms[edit]
  • (Rumantsch Grischun) aut
  • (Sursilvan) ault
  • (Sutsilvan) òlt

Etymology 2[edit]

From Latin octō.

Number[edit]

ot

  1. (Vallader) eight
Alternative forms[edit]
  • (Rumantsch Grischun, Sursilvan, Sutsilvan, Surmiran) otg
  • (Puter) och

Swedish[edit]

Noun[edit]

ot

  1. definite singular of o

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish اوت‎, from Proto-Turkic *ot.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

ot (definite accusative otu, plural otlar)

  1. grass
  2. herb

Derived terms[edit]

Declension[edit]

Inflection
Nominative ot
Definite accusative otu
Singular Plural
Nominative ot otlar
Definite accusative otu otları
Dative ota otlara
Locative otta otlarda
Ablative ottan otlardan
Genitive otun otların
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular otum otlarım
2nd singular otun otların
3rd singular otu otları
1st plural otumuz otlarımız
2nd plural otunuz otlarınız
3rd plural otları otları
Definite accusative
Singular Plural
1st singular otumu otlarımı
2nd singular otunu otlarını
3rd singular otunu otlarını
1st plural otumuzu otlarımızı
2nd plural otunuzu otlarınızı
3rd plural otlarını otlarını
Dative
Singular Plural
1st singular otuma otlarıma
2nd singular otuna otlarına
3rd singular otuna otlarına
1st plural otumuza otlarımıza
2nd plural otunuza otlarınıza
3rd plural otlarına otlarına
Locative
Singular Plural
1st singular otumda otlarımda
2nd singular otunda otlarında
3rd singular otunda otlarında
1st plural otumuzda otlarımızda
2nd plural otunuzda otlarınızda
3rd plural otlarında otlarında
Ablative
Singular Plural
1st singular otumdan otlarımdan
2nd singular otundan otlarından
3rd singular otundan otlarından
1st plural otumuzdan otlarımızdan
2nd plural otunuzdan otlarınızdan
3rd plural otlarından otlarından
Genitive
Singular Plural
1st singular otumun otlarımın
2nd singular otunun otlarının
3rd singular otunun otlarının
1st plural otumuzun otlarımızın
2nd plural otunuzun otlarınızın
3rd plural otlarının otlarının

References[edit]


Turkmen[edit]

Etymology 1[edit]

From Old Turkic ot(ot), from Proto-Turkic *ot.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

ot (definite accusative ody, plural otlar)

  1. grass

Etymology 2[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

ōt (definite accusative ody, plural otlar)

  1. fire

Veps[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Finnic *votto. Equivalent to otta +‎ -o.

Noun[edit]

ot

  1. bribe

Inflection[edit]

Inflection of ot
nominative sing. ot
genitive sing. oton
partitive sing. otod
partitive plur. otoid
singular plural
nominative ot otod
accusative oton otod
genitive oton otoiden
partitive otod otoid
essive-instructive oton otoin
translative otoks otoikš
inessive otos otoiš
elative otospäi otoišpäi
illative ? otoihe
adessive otol otoil
ablative otolpäi otoilpäi
allative otole otoile
abessive otota otoita
comitative otonke otoidenke
prolative otodme otoidme
approximative I otonno otoidenno
approximative II otonnoks otoidennoks
egressive otonnopäi otoidennopäi
terminative I ? otoihesai
terminative II otolesai otoilesai
terminative III otossai
additive I ? otoihepäi
additive II otolepäi otoilepäi

References[edit]

  • Zajceva, N. G.; Mullonen, M. I. (2007) , “взятка”, in Uz’ venä-vepsläine vajehnik / Novyj russko-vepsskij slovarʹ [New Russian–Veps Dictionary], Petrozavodsk: Periodika