ot

See also: Appendix:Variations of "ot"

Languages (22)

English

---

Afrikaans • Azerbaijani • Crimean Tatar • Czech • Kapampangan • Karaim • Karakalpak • Ladin • Luo • Mauritian Creole • Old French • Old High German • Old Polish • Polish • Romansh • Salar • Swedish • Tocharian B • Turkish • Turkmen • Veps

---

Page categories

English

Noun

ot (plural ots)

1. The name of the Cyrillic script letter Ѿ / ѿ.

Afrikaans

Etymology

From obsolete Dutch ot (“fatty”, 17th c.), itself of uncertain origin. The main theories are:

• from dialectal ort (“leftover food”), from Middle Dutch oraete, see English ort for more;
• from the personal name Ot, Otte, see Otto.

Pronunciation

• IPA^(key): /ɔt/

Noun

ot (plural otte, diminutive otjie)

1. pig, hog

   Synonym: vark

   Moenie vreet nes 'n otjie in 'n restourant nie!

   Don't eat like a hog in a restaurant!

Azerbaijani

Etymology

From Proto-Turkic *ot.

Pronunciation

• Audio:

  (file)

Noun

ot (definite accusative otu, plural otlar)

1. grass
2. herb

Declension

Declension of ot

	singular	plural
nominative	ot	otlar
definite accusative	otu	otları
dative	ota	otlara
locative	otda	otlarda
ablative	otdan	otlardan
definite genitive	otun	otların

Possessive forms of ot

	nominative
	singular	plural
mənim (“my”)	otum	otlarım
sənin (“your”)	otun	otların
onun (“his/her/its”)	otu	otları
bizim (“our”)	otumuz	otlarımız
sizin (“your”)	otunuz	otlarınız
onların (“their”)	otu or otları	otları
	accusative
	singular	plural
mənim (“my”)	otumu	otlarımı
sənin (“your”)	otunu	otlarını
onun (“his/her/its”)	otunu	otlarını
bizim (“our”)	otumuzu	otlarımızı
sizin (“your”)	otunuzu	otlarınızı
onların (“their”)	otunu or otlarını	otlarını
	dative
	singular	plural
mənim (“my”)	otuma	otlarıma
sənin (“your”)	otuna	otlarına
onun (“his/her/its”)	otuna	otlarına
bizim (“our”)	otumuza	otlarımıza
sizin (“your”)	otunuza	otlarınıza
onların (“their”)	otuna or otlarına	otlarına
	locative
	singular	plural
mənim (“my”)	otumda	otlarımda
sənin (“your”)	otunda	otlarında
onun (“his/her/its”)	otunda	otlarında
bizim (“our”)	otumuzda	otlarımızda
sizin (“your”)	otunuzda	otlarınızda
onların (“their”)	otunda or otlarında	otlarında
	ablative
	singular	plural
mənim (“my”)	otumdan	otlarımdan
sənin (“your”)	otundan	otlarından
onun (“his/her/its”)	otundan	otlarından
bizim (“our”)	otumuzdan	otlarımızdan
sizin (“your”)	otunuzdan	otlarınızdan
onların (“their”)	otundan or otlarından	otlarından
	genitive
	singular	plural
mənim (“my”)	otumun	otlarımın
sənin (“your”)	otunun	otlarının
onun (“his/her/its”)	otunun	otlarının
bizim (“our”)	otumuzun	otlarımızın
sizin (“your”)	otunuzun	otlarınızın
onların (“their”)	otunun or otlarının	otlarının

Hypernyms

• bitki

Derived terms

• otarmaq (“to graze”)

Crimean Tatar

Etymology 1

Inherited from Proto-Turkic *ot (“grass”).

Noun

ot

1. grass

   Synonyms: ölen, köget

Etymology 2

Inherited from Proto-Turkic *ōt (“fire”).

Noun

ot

1. (dialect) fire

   Synonym: (standard) ateş

Declension

Declension of ot

	singular	plural
nominative	ot	otlar
genitive	otnıñ	otlarnıñ
dative	otqa	otlarğa
accusative	otnı	otlarnı
locative	otta	otlarda
ablative	ottan	otlardan

References

• “ot”, in Luğatçıq (in Russian)

Czech

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *otъ.

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈot]

Noun

ot m anim

1. (literary) father

   Synonyms: otec, táta, tatík, taťka, tatínek, taťulda, fotr, fotřík, papá

   Antonym: matka

Declension

Declension of ot (hard masculine animate)

	singular	plural
nominative	ot	otové
genitive	ota	otů
dative	otovi, otu	otům
accusative	ota	oty
vocative	ote	otové
locative	otovi, otu	otech
instrumental	otem	oty

Derived terms

• otec

References

• “ot”, in Příruční slovník jazyka českého (in Czech), 1935–1957

Kapampangan

Adverb

ot

1. alternative form of obakit

Karaim

Etymology 1

From Proto-Turkic *ōt.

Noun

ot

1. fire

Etymology 2

From Proto-Turkic *ot

Noun

ot

1. grass

References

• N. A. Baskakov, S.M. Šapšala, editor (1973), “ot”, in Karaimsko-Russko-Polʹskij Slovarʹ [Karaim-Russian-Polish Dictionary], Moscow: Moskva, →ISBN

Karakalpak

Noun

ot

1. fire

Ladin

Ladin cardinal numbers

<  7	8	9  >
Cardinal : ot     Ordinal : otaf

Etymology

From Latin octō.

Adjective

ot

1. eight

Noun

ot m (uncountable)

1. eight

Luo

Pronunciation

• IPA^(key): /o̘tʰ/

Noun

ot

1. house or hut

Usage notes

• The final [t] is likely the product of devoicing the underlying [d].

Mauritian Creole

Etymology

From French haut.

Pronunciation

• IPA^(key): /ot/

Adjective

ot

1. high

   Synonym: elve

Related terms

• oter

Old French

Verb

ot

1. third-person singular past hist of avoir

Descendants

• French: eut

Old High German

Etymology

From Proto-West Germanic *aud, from Proto-Germanic *audaz (“wealth, riches”)

Noun

ōt m

1. wealth, treasure

Derived terms

• giōt (adjective)
• giōtag (adjective)
• giōtagōn (verb)
• ōtag (adjective)
• ōtagēn (verb)
• ōtbutil
• ōtmahali
• ōtwala
• ōtōn (verb)

References

• Karg-Gasterstädt, Elisabeth; Frings, Theodor; et al., editors (1952–2022), “ot”, in Althochdeutsches Wörterbuch‎^[2] (in German), Berlin: Akademie-Verlag, via Sächsische Akademie der Wissenschaften zu Leipzig

Old Polish

Pronunciation

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /ɔt/
• IPA^(key): (15^th CE) /ɔt/

Preposition

ot

1. alternative form of od

Polish

Alternative forms

• hot (Western Greater Poland)
• het (Southern Greater Poland, Przemyśl, Lasovia, Masovian Borderland)

Etymology

Contraction of oto.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈɔt/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔt
• Syllabification: ot
• Homophones: od, od-, -ot

Particle

ot

1. (colloquial) just, only (used when the speaker considers the given topic as average, common, or trivial)

   Synonym: ot i

Derived terms

adverbs

• ot tak
• ot tak sobie

particles

• ot co
• ot i

Further reading

• ot in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• ot in Polish dictionaries at PWN

Romansh

Etymology 1

From Latin altus.

Adjective

ot m (feminine singular ota, masculine plural ots, feminine plural otas)

1. (Surmiran, Puter, Vallader) high

Alternative forms

• aut (Rumantsch Grischun)
• ault (Sursilvan)
• òlt (Sutsilvan)

Etymology 2

From Latin octō.

Number

ot

1. (Vallader) eight

Alternative forms

• otg (Rumantsch Grischun, Sursilvan, Sutsilvan, Surmiran)
• och (Puter)

Salar

Etymology

Cognate with Azerbaijani ot.

Pronunciation

• (Ili, Xinjiang, Xunhua, Qinghai) IPA^(key): /otʰ/

Noun

ot

1. grass

Derived terms

• odağusı (“to weed”), otağusı (“to weed”)
• otaq (“weeding”)
• otluq

References

• 林莲云 [Lin Lianyun] (1985), “ot”, in 撒拉语简志 [A Brief History of Salar]‎^[3], Beijing: 民族出版社: 琴書店, →OCLC, page 27
• Ma, Chengjun; Han, Lianye; Ma, Weisheng (December 2010), “ot, ottax, otta, otlox”, in 米娜瓦尔 艾比布拉 (Minavar Abibra), editor, 撒维汉词典 (Sāwéihàncídiǎn) [Salar-Uyghur-Chinese dictionary] (in Chinese), 1st edition, Beijing, →ISBN, pages 198-199
• 马伟 [Ma Wei]; 朝克 [Chao Ke] (2014), “ota, otïx, otï”, in 撒拉语366条会话读本 [Salar 366 Conversation Reader]‎^[4], 1^st edition, 社会科学文献出版社 [Social Science Literature Press], →ISBN, page 287

Swedish

Noun

ot

1. definite singular of o

Tocharian B

Etymology

Possibly ultimately from Proto-Indo-European *h₂et-h₂o, adverbial compound of *h₂et- (“but, yet”), cognate with Sanskrit अथ (atha, “but, then”) and more distantly with Latin at (“but”), etc. Also possibly ultimately from Proto-Indo-European *uth₂ (“so, then”).

Adverb

ot

1. then (both meaning "at that time" and "therefore")

   Synonym: otak

Derived terms

• otak

Further reading

• Adams, Douglas Q. (2013), “ot”, in A Dictionary of Tocharian B: Revised and Greatly Enlarged (Leiden Studies in Indo-European; 10), Amsterdam, New York: Rodopi, →ISBN, page 120

Turkish

otlar

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish اوت, from Proto-Turkic *ot.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈot/

• Audio:

  (file)

Noun

ot (definite accusative otu, plural otlar)

1. grass
2. herb
3. (slang, informal) marijuana, grass, weed

   Synonyms: esrar, duman, sarıkız, keyif, mal, fino (all slang except esrar)

4. (archaic) cure, remedy

   Synonym: ilaç

Declension

Declension of ot

singular plural nominative ot otlar definite accusative otu otları dative ota otlara locative otta otlarda ablative ottan otlardan genitive otun otların Possessive forms nominative singular plural 1st singular otum otlarım 2nd singular otun otların 3rd singular otu otları 1st plural otumuz otlarımız 2nd plural otunuz otlarınız 3rd plural otları otları definite accusative singular plural 1st singular otumu otlarımı 2nd singular otunu otlarını 3rd singular otunu otlarını 1st plural otumuzu otlarımızı 2nd plural otunuzu otlarınızı 3rd plural otlarını otlarını dative singular plural 1st singular otuma otlarıma 2nd singular otuna otlarına 3rd singular otuna otlarına 1st plural otumuza otlarımıza 2nd plural otunuza otlarınıza 3rd plural otlarına otlarına locative singular plural 1st singular otumda otlarımda 2nd singular otunda otlarında 3rd singular otunda otlarında 1st plural otumuzda otlarımızda 2nd plural otunuzda otlarınızda 3rd plural otlarında otlarında ablative singular plural 1st singular otumdan otlarımdan 2nd singular otundan otlarından 3rd singular otundan otlarından 1st plural otumuzdan otlarımızdan 2nd plural otunuzdan otlarınızdan 3rd plural otlarından otlarından genitive singular plural 1st singular otumun otlarımın 2nd singular otunun otlarının 3rd singular otunun otlarının 1st plural otumuzun otlarımızın 2nd plural otunuzun otlarınızın 3rd plural otlarının otlarının

Derived terms

• abdestbozan otu
• acı ot
• adamotu
• ağı otu
• ağızotu
• altın otu
• ayrık otu
• balık otu
• basur otu
• beşparmak otu
• bit otu
• burun otu
• canavar otu
• ciğer otu
• çayır otu
• çıban otu
• çiriş otu
• çivit otu
• çörek otu
• dalak otu
• deli otu
• dereotu
• dilotu
• diş otu
• dolma otu
• domuz otu
• engerek otu
• eşek otu
• evliya otu
• fıtık otu
• frengi otu
• gebre otu
• gelin otu
• güve otu
• hamam otu
• hasır otu
• ısırgan otu
• imparator otu
• isot
• kabakulak otu
• kadın otu
• kanarya otu
• karacaot
• karga otu
• karnıyarık otu
• kasık otu
• kaşık otu
• kedi otu
• kene otu
• kırlangıç otu
• kirpi otu
• kovan otu
• koyun otu
• kuduz otu
• kum otu
• kurbağa otu
• kurşun otu
• kuş otu
• kuzu otu
• loğusa otu
• mayasıl otu
• melek otu
• meme otu
• mercan otu
• meyhaneci otu
• misk otu
• nasır otu
• nezle otu
• oğul otu
• Oltu otu
• ot gibi
• ot tutunmak
• otarmak
• otçu
• otçul
• otlak
• otlakiye
• otlamak
• otlu
• otluk
• otobur
• otsu
• otsul
• otsuz
• otu çek köküne bak
• ökse otu
• öksürük otu
• pamuk otu
• pire otu
• pisik otu
• pisipisi otu
• sabun otu
• sakız otu
• salkım otu
• selam otu
• semizotu
• serçe otu
• sıçanotu
• sıraca otu
• sinir otu
• solucan otu
• süpürge otu
• şahin otu
• şerbetçi otu
• şifa otu
• taç otu
• tavşancıl otu
• tavukotu
• turp otu
• tükürük otu
• uyuz otu
• veba otu
• yakı otu
• yapışkan otu
• yara otu
• yoğurt otu
• yüksük otu
• zemberek otu
• zembil otu
• zencefil otu

Descendants

• → German: Ott

Further reading

• Nişanyan, Sevan (2002–), “ot”, in Nişanyan Sözlük
• “ot”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “ot”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı

Turkmen

Etymology 1

From Proto-Turkic *ot (“grass”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ot/

Noun

ot (definite accusative oty, plural otlar)

1. grass

Declension

Declension of ot

	singular	plural
nominative	ot	otlar
accusative	oty	otlary
genitive	otyň	otlaryň
dative	ota	otlara
locative	otda	otlarda
ablative	otdan	otlardan

Etymology 2

From Proto-Turkic *ōt (“fire”).

Pronunciation

• IPA^(key): /oːt/

Noun

ōt (definite accusative ōdy, plural ōtlar)

1. fire

Declension

Declension of ōt

	singular	plural
nominative	ōt	ōtlar
accusative	ōdy	ōtlary
genitive	ōdyň	ōtlaryň
dative	ōda	ōtlara
locative	ōtda	ōtlarda
ablative	ōtdan	ōtlardan

Further reading

• “ot” in Enedilim.com
• “ot” in Webonary.org

Veps

Etymology

From Proto-Finnic *votto. Equivalent to otta +‎ -o.

Noun

ot

1. bribe

Inflection

Inflection of ot (inflection type 1/ilo)
nominative sing.	ot
genitive sing.	oton
partitive sing.	otod
partitive plur.	otoid
	singular	plural
nominative	ot	otod
accusative	oton	otod
genitive	oton	otoiden
partitive	otod	otoid
essive-instructive	oton	otoin
translative	otoks	otoikš
inessive	otos	otoiš
elative	otospäi	otoišpäi
illative	otho otoho	otoihe
adessive	otol	otoil
ablative	otolpäi	otoilpäi
allative	otole	otoile
abessive	otota	otoita
comitative	otonke	otoidenke
prolative	otodme	otoidme
approximative I	otonno	otoidenno
approximative II	otonnoks	otoidennoks
egressive	otonnopäi	otoidennopäi
terminative I	othosai otohosai	otoihesai
terminative II	otolesai	otoilesai
terminative III	otossai	—
additive I	othopäi otohopäi	otoihepäi
additive II	otolepäi	otoilepäi

References

• Zajceva, N. G.; Mullonen, M. I. (2007), “взятка”, in Uz’ venä-vepsläine vajehnik / Novyj russko-vepsskij slovarʹ [New Russian–Veps Dictionary]‎^[5], Petrozavodsk: Periodika