Jump to content

ملك

From Wiktionary, the free dictionary
See also: ملک

Arabic

[edit]

Etymology 1.1

[edit]

Borrowed from Ge'ez መልአክ (mälʾäk, messenger; angel), the plural of which is መላእክት (mälaʾəkt), itself a calque of Aramaic מַלְאֲכָא / ܡܠܐܟܐ (malʾăḵā, angel, messenger) and Hebrew מַלְאָךְ (malʾā́ḵ, angel, messenger), closer in Tigrinya መልኣኽ (mälʾax), Amharic መልኣክ (mälʾak), መላክ (mälak) of which the plural is መላእክት (mälaʾəkt). Compare the root ل ء ك (l ʔ k) and لَأَكَ (laʔaka), أَلْأَكَ (ʔalʔaka, to send as a messenger), which was regularly used as the normal word for “to send” in Ge'ez ለአከ (läʾäkä) as well as in Ugaritic 𐎍𐎛𐎋 (lỉk), 𐎍𐎀𐎋 (lảk) for which the normal Arabic word is أَرْسَلَ (ʔarsala) upon which one has formed رَسُول (rasūl, messenger; apostle; angel), with the same pattern native Ge'ez ልኡክ (ləʾuk, messenger; apostle; cantor).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

مَلَك (malakm (plural مَلَائِكَة (malāʔika) or مَلَائِك (malāʔik))

  1. angel
    • a. 538, أبو جندب الهُذَليّ المشؤوم, ديوان الهذليين:
      مَنْ مُبْلِغٌ مَلَائِكِي حُبْشِيًّا أَخَا
      بَنِي زُلَيْفَةَ الصُّبْحِيَّا؟
      man mubliḡun malāʔikī ḥubšiyyan ʔaḵā
      banī zulayfata ṣ-ṣubḥiyyā?
      (please add an English translation of this quotation)
    • 609–632 CE, Qur'an, 12:31:
      فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً وَآتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّينًا وَقَالَتِ ٱخْرُجْ عَلَيْهِنَّ فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هَٰذَا بَشَرًا إِنْ هَٰذَا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ
      fa-lammā samiʕat bi-makrihinna ʔarsalat ʔilayhinna wa-ʔaʕtadat lahunna muttakaʔan wa-ʔātat kulla wāḥidatin minhunna sikkīnan wa-qālati ḵruj ʕalayhinna fa-lammā raʔaynahu ʔakbarnahu wa-qaṭṭaʕna ʔaydiyahunna wa-qulna ḥāša li-llāhi mā hāḏā bašaran ʔin hāḏā ʔillā malakun karīmun
      When she heard about their gossip, she invited them and set a banquet for them. She gave each one a knife, then said [to Joseph], “Come out before them.” When they saw him, they were so stunned [by his beauty] that they cut their hands, and exclaimed, “Good God! This cannot be human; this must be a noble angel!”
    • 609–632 CE, Qur'an, 17:95:
      قُل لَّوْ كَانَ فِي الْأَرْضِ مَلَائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِم مِّنَ السَّمَاءِ مَلَكًا رَّسُولًا
      qul law kāna fī l-ʔarḍi malāʔikatun yamšūna muṭmaʔinnīna la-nazzalnā ʕalayhim mina s-samāʔi malakan rasūlan
      Say, “Had there been angels walking the earth, well settled, We would have surely sent down for them an angel from heaven as a messenger.”
Declension
[edit]
Declension of noun مَلَك (malak)
singular basic singular triptote
indefinite definite construct
informal مَلَك
malak
الْمَلَك
al-malak
مَلَك
malak
nominative مَلَكٌ
malakun
الْمَلَكُ
al-malaku
مَلَكُ
malaku
accusative مَلَكًا
malakan
الْمَلَكَ
al-malaka
مَلَكَ
malaka
genitive مَلَكٍ
malakin
الْمَلَكِ
al-malaki
مَلَكِ
malaki
dual indefinite definite construct
informal مَلَكَيْن
malakayn
الْمَلَكَيْن
al-malakayn
مَلَكَيْ
malakay
nominative مَلَكَانِ
malakāni
الْمَلَكَانِ
al-malakāni
مَلَكَا
malakā
accusative مَلَكَيْنِ
malakayni
الْمَلَكَيْنِ
al-malakayni
مَلَكَيْ
malakay
genitive مَلَكَيْنِ
malakayni
الْمَلَكَيْنِ
al-malakayni
مَلَكَيْ
malakay
plural broken plural triptote in ـَة (-a)‎;
basic broken plural diptote
indefinite definite construct
informal مَلَائِكَة‎; مَلَائِك
malāʔika‎; malāʔik
الْمَلَائِكَة‎; الْمَلَائِك
al-malāʔika‎; al-malāʔik
مَلَائِكَة‎; مَلَائِك
malāʔikat‎; malāʔik
nominative مَلَائِكَةٌ‎; مَلَائِكُ
malāʔikatun‎; malāʔiku
الْمَلَائِكَةُ‎; الْمَلَائِكُ
al-malāʔikatu‎; al-malāʔiku
مَلَائِكَةُ‎; مَلَائِكُ
malāʔikatu‎; malāʔiku
accusative مَلَائِكَةً‎; مَلَائِكَ
malāʔikatan‎; malāʔika
الْمَلَائِكَةَ‎; الْمَلَائِكَ
al-malāʔikata‎; al-malāʔika
مَلَائِكَةَ‎; مَلَائِكَ
malāʔikata‎; malāʔika
genitive مَلَائِكَةٍ‎; مَلَائِكَ
malāʔikatin‎; malāʔika
الْمَلَائِكَةِ‎; الْمَلَائِكِ
al-malāʔikati‎; al-malāʔiki
مَلَائِكَةِ‎; مَلَائِكِ
malāʔikati‎; malāʔiki
Descendants
[edit]

References

[edit]
  1. ^ Benzing, Johannes (1983), “mlk”, in Chwaresmischer Wortindex, Wiesbaden: Harrasowitz, page 410

Etymology 2.1

[edit]

    From Proto-Semitic *malk-. The insertion of the vowel i is irregular, leading, though it could be a prop vowel as in إِبِل (ʔibil), to the suggestion that it is instead borrowed from an archaic Aramaic predecessor to Aramaic מַלְכָּא (malkā, king), along with the clear borrowing مَلَكُوت (malakūt).

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    مَلِك (malikm (plural مُلُوك (mulūk) or أَمْلَاك (ʔamlāk), feminine مَلِكَة (malika))

    1. king, sovereign, monarch
      • 2023 August 24, فؤاد بنبشينة, “ثورة الملك والشعب..”, in هسبريس[2], archived from the original on 24 November 2023:
        [] أَيْضًا هِيَ ذَاكِرَةٌ مُؤَرْشَفَةٌ لُغَةً وَصُورَةً، فَذِكْرَى حَدَثِ ثَوْرَةِ ٱلْمَلِكِ وَٱلشَّعْبِ يُحَقِّقُ دِينَامِيَّةً وِفْقَ ذَاكِرَةٍ فَرْدِيَّةٍ وَذَاكِرَةٍ جَمَاعِيَّةٍ مِنْ مَنْظُورِ ٱلذَّاكِرَةِ ٱلتَّوْلِيدِيَّةِ بِصِفَتِهَا ذَاكِرَةً تَارِيخِيَّةً وَأَرْشِيفِيَّةً []
        [] ʔayḍan hiya ḏākiratun muʔaršafatun luḡatan waṣūratan, faḏikrā ḥadaṯi ṯawrati l-maliki waš-šaʕbi yuḥaqqiqu dīnāmiyyatan wifqa ḏākiratin fardiyyatin waḏākiratin jamāʕiyyatin min manẓūri ḏ-ḏākirati t-tawlīdiyyati biṣifatihā ḏākiratan tārīḵiyyatan waʔaršīfiyyatan []
        [] It is also a memory archived in language and image. The commemoration of the Revolution of the King and the People generates a dynamic between individual memory and collective memory, from the perspective of generative memory as a historical and archival memory; []
    2. (video games) a boss
    Declension
    [edit]
    Declension of noun مَلِك (malik)
    singular basic singular triptote
    indefinite definite construct
    informal مَلِك
    malik
    الْمَلِك
    al-malik
    مَلِك
    malik
    nominative مَلِكٌ
    malikun
    الْمَلِكُ
    al-maliku
    مَلِكُ
    maliku
    accusative مَلِكًا
    malikan
    الْمَلِكَ
    al-malika
    مَلِكَ
    malika
    genitive مَلِكٍ
    malikin
    الْمَلِكِ
    al-maliki
    مَلِكِ
    maliki
    dual indefinite definite construct
    informal مَلِكَيْن
    malikayn
    الْمَلِكَيْن
    al-malikayn
    مَلِكَيْ
    malikay
    nominative مَلِكَانِ
    malikāni
    الْمَلِكَانِ
    al-malikāni
    مَلِكَا
    malikā
    accusative مَلِكَيْنِ
    malikayni
    الْمَلِكَيْنِ
    al-malikayni
    مَلِكَيْ
    malikay
    genitive مَلِكَيْنِ
    malikayni
    الْمَلِكَيْنِ
    al-malikayni
    مَلِكَيْ
    malikay
    plural basic broken plural triptote
    indefinite definite construct
    informal مُلُوك‎; أَمْلَاك
    mulūk‎; ʔamlāk
    الْمُلُوك‎; الْأَمْلَاك
    al-mulūk‎; al-ʔamlāk
    مُلُوك‎; أَمْلَاك
    mulūk‎; ʔamlāk
    nominative مُلُوكٌ‎; أَمْلَاكٌ
    mulūkun‎; ʔamlākun
    الْمُلُوكُ‎; الْأَمْلَاكُ
    al-mulūku‎; al-ʔamlāku
    مُلُوكُ‎; أَمْلَاكُ
    mulūku‎; ʔamlāku
    accusative مُلُوكًا‎; أَمْلَاكًا
    mulūkan‎; ʔamlākan
    الْمُلُوكَ‎; الْأَمْلَاكَ
    al-mulūka‎; al-ʔamlāka
    مُلُوكَ‎; أَمْلَاكَ
    mulūka‎; ʔamlāka
    genitive مُلُوكٍ‎; أَمْلَاكٍ
    mulūkin‎; ʔamlākin
    الْمُلُوكِ‎; الْأَمْلَاكِ
    al-mulūki‎; al-ʔamlāki
    مُلُوكِ‎; أَمْلَاكِ
    mulūki‎; ʔamlāki
    Descendants
    [edit]

    Etymology 2.2

    [edit]

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    مُلْك (mulkm

    1. verbal noun of مَلَكَ (malaka) (form I)
    2. rule, reign, supreme authority, dominion, dominance, sway, power
    3. sovereignty, kingship, royalty
    4. monarchy
    Declension
    [edit]
    Declension of noun مُلْك (mulk)
    singular basic singular triptote
    indefinite definite construct
    informal مُلْك
    mulk
    الْمُلْك
    al-mulk
    مُلْك
    mulk
    nominative مُلْكٌ
    mulkun
    الْمُلْكُ
    al-mulku
    مُلْكُ
    mulku
    accusative مُلْكًا
    mulkan
    الْمُلْكَ
    al-mulka
    مُلْكَ
    mulka
    genitive مُلْكٍ
    mulkin
    الْمُلْكِ
    al-mulki
    مُلْكِ
    mulki
    Descendants
    [edit]

    Etymology 2.3

    [edit]

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    مِلْك (milkm (plural أَمْلَاك (ʔamlāk))

    1. verbal noun of مَلَكَ (malaka) (form I)
    2. property, possession, goods and chattels, fortune, wealth
    3. estate
    4. real estate, landed property
    Declension
    [edit]
    Declension of noun مِلْك (milk)
    singular basic singular triptote
    indefinite definite construct
    informal مِلْك
    milk
    الْمِلْك
    al-milk
    مِلْك
    milk
    nominative مِلْكٌ
    milkun
    الْمِلْكُ
    al-milku
    مِلْكُ
    milku
    accusative مِلْكًا
    milkan
    الْمِلْكَ
    al-milka
    مِلْكَ
    milka
    genitive مِلْكٍ
    milkin
    الْمِلْكِ
    al-milki
    مِلْكِ
    milki
    dual indefinite definite construct
    informal مِلْكَيْن
    milkayn
    الْمِلْكَيْن
    al-milkayn
    مِلْكَيْ
    milkay
    nominative مِلْكَانِ
    milkāni
    الْمِلْكَانِ
    al-milkāni
    مِلْكَا
    milkā
    accusative مِلْكَيْنِ
    milkayni
    الْمِلْكَيْنِ
    al-milkayni
    مِلْكَيْ
    milkay
    genitive مِلْكَيْنِ
    milkayni
    الْمِلْكَيْنِ
    al-milkayni
    مِلْكَيْ
    milkay
    plural basic broken plural triptote
    indefinite definite construct
    informal أَمْلَاك
    ʔamlāk
    الْأَمْلَاك
    al-ʔamlāk
    أَمْلَاك
    ʔamlāk
    nominative أَمْلَاكٌ
    ʔamlākun
    الْأَمْلَاكُ
    al-ʔamlāku
    أَمْلَاكُ
    ʔamlāku
    accusative أَمْلَاكًا
    ʔamlākan
    الْأَمْلَاكَ
    al-ʔamlāka
    أَمْلَاكَ
    ʔamlāka
    genitive أَمْلَاكٍ
    ʔamlākin
    الْأَمْلَاكِ
    al-ʔamlāki
    أَمْلَاكِ
    ʔamlāki
    Descendants
    [edit]

    Etymology 2.4

    [edit]

    Pronunciation

    [edit]

    Verb

    [edit]

    مَلَكَ (malaka) I (non-past يَمْلِكُ (yamliku), verbal noun مَلْك (malk) or مِلْك (milk) or مُلْك (mulk) or مَلَكَة (malaka) or مَمْلُكَة (mamluka) or مَمْلِكَة (mamlika) or مَمْلَكَة (mamlaka))

    1. to take in possession, to take over, to acquire, to seize
    2. to possess, to lay hold, to own, to have, to be the owner
      يَمْلِكُ ٱلرَّجُلُ سَيَّارَةً جَدِيدَةً.
      yamliku r-rajulu sayyāratan jadīdatan.
      The man owns a new car.
    3. to dominate, to control
    4. to be the master
    5. to be capable, to be able, to be in a position to
      • Hadith
        لَيْسَ الشَّدِيدُ بِالصُّرَعَةِ؛ إِنَّمَا الشَّدِيدُ الَّذِي يَمْلِكُ نَفْسَهُ عِنْدَ الْغَضَبِ.
        laysa š-šadīdu bi-ṣ-ṣuraʕati; ʔinnamā š-šadīdu llaḏī yamliku nafsahu ʕinda l-ḡaḍabi.
        (please add an English translation of this quotation)
    6. to rule, to reign, to exercise authority, to hold sway, to lord over
    Conjugation
    [edit]
    Conjugation of مَلَكَ (I, sound, a ~ i, full passive, verbal nouns مَلْك, مِلْك, مُلْك, مَلَكَة, مَمْلُكَة, مَمْلِكَة, مَمْلَكَة)
    verbal noun
    الْمَصْدَر
    مَلْك, مِلْك, مُلْك, مَلَكَة, مَمْلُكَة, مَمْلِكَة, مَمْلَكَة
    malk, milk, mulk, malaka, mamluka, mamlika, mamlaka
    active participle
    اِسْم الْفَاعِل
    مَالِك
    mālik
    passive participle
    اِسْم الْمَفْعُول
    مَمْلُوك
    mamlūk
    active voice
    الْفِعْل الْمَعْلُوم
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m مَلَكْتُ
    malaktu
    مَلَكْتَ
    malakta
    مَلَكَ
    malaka
    مَلَكْتُمَا
    malaktumā
    مَلَكَا
    malakā
    مَلَكْنَا
    malaknā
    مَلَكْتُمْ
    malaktum
    مَلَكُوا
    malakū
    f مَلَكْتِ
    malakti
    مَلَكَتْ
    malakat
    مَلَكَتَا
    malakatā
    مَلَكْتُنَّ
    malaktunna
    مَلَكْنَ
    malakna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أَمْلِكُ
    ʔamliku
    تَمْلِكُ
    tamliku
    يَمْلِكُ
    yamliku
    تَمْلِكَانِ
    tamlikāni
    يَمْلِكَانِ
    yamlikāni
    نَمْلِكُ
    namliku
    تَمْلِكُونَ
    tamlikūna
    يَمْلِكُونَ
    yamlikūna
    f تَمْلِكِينَ
    tamlikīna
    تَمْلِكُ
    tamliku
    تَمْلِكَانِ
    tamlikāni
    تَمْلِكْنَ
    tamlikna
    يَمْلِكْنَ
    yamlikna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أَمْلِكَ
    ʔamlika
    تَمْلِكَ
    tamlika
    يَمْلِكَ
    yamlika
    تَمْلِكَا
    tamlikā
    يَمْلِكَا
    yamlikā
    نَمْلِكَ
    namlika
    تَمْلِكُوا
    tamlikū
    يَمْلِكُوا
    yamlikū
    f تَمْلِكِي
    tamlikī
    تَمْلِكَ
    tamlika
    تَمْلِكَا
    tamlikā
    تَمْلِكْنَ
    tamlikna
    يَمْلِكْنَ
    yamlikna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أَمْلِكْ
    ʔamlik
    تَمْلِكْ
    tamlik
    يَمْلِكْ
    yamlik
    تَمْلِكَا
    tamlikā
    يَمْلِكَا
    yamlikā
    نَمْلِكْ
    namlik
    تَمْلِكُوا
    tamlikū
    يَمْلِكُوا
    yamlikū
    f تَمْلِكِي
    tamlikī
    تَمْلِكْ
    tamlik
    تَمْلِكَا
    tamlikā
    تَمْلِكْنَ
    tamlikna
    يَمْلِكْنَ
    yamlikna
    imperative
    الْأَمْر
    m اِمْلِكْ
    imlik
    اِمْلِكَا
    imlikā
    اِمْلِكُوا
    imlikū
    f اِمْلِكِي
    imlikī
    اِمْلِكْنَ
    imlikna
    passive voice
    الْفِعْل الْمَجْهُول
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m مُلِكْتُ
    muliktu
    مُلِكْتَ
    mulikta
    مُلِكَ
    mulika
    مُلِكْتُمَا
    muliktumā
    مُلِكَا
    mulikā
    مُلِكْنَا
    muliknā
    مُلِكْتُمْ
    muliktum
    مُلِكُوا
    mulikū
    f مُلِكْتِ
    mulikti
    مُلِكَتْ
    mulikat
    مُلِكَتَا
    mulikatā
    مُلِكْتُنَّ
    muliktunna
    مُلِكْنَ
    mulikna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أُمْلَكُ
    ʔumlaku
    تُمْلَكُ
    tumlaku
    يُمْلَكُ
    yumlaku
    تُمْلَكَانِ
    tumlakāni
    يُمْلَكَانِ
    yumlakāni
    نُمْلَكُ
    numlaku
    تُمْلَكُونَ
    tumlakūna
    يُمْلَكُونَ
    yumlakūna
    f تُمْلَكِينَ
    tumlakīna
    تُمْلَكُ
    tumlaku
    تُمْلَكَانِ
    tumlakāni
    تُمْلَكْنَ
    tumlakna
    يُمْلَكْنَ
    yumlakna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أُمْلَكَ
    ʔumlaka
    تُمْلَكَ
    tumlaka
    يُمْلَكَ
    yumlaka
    تُمْلَكَا
    tumlakā
    يُمْلَكَا
    yumlakā
    نُمْلَكَ
    numlaka
    تُمْلَكُوا
    tumlakū
    يُمْلَكُوا
    yumlakū
    f تُمْلَكِي
    tumlakī
    تُمْلَكَ
    tumlaka
    تُمْلَكَا
    tumlakā
    تُمْلَكْنَ
    tumlakna
    يُمْلَكْنَ
    yumlakna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أُمْلَكْ
    ʔumlak
    تُمْلَكْ
    tumlak
    يُمْلَكْ
    yumlak
    تُمْلَكَا
    tumlakā
    يُمْلَكَا
    yumlakā
    نُمْلَكْ
    numlak
    تُمْلَكُوا
    tumlakū
    يُمْلَكُوا
    yumlakū
    f تُمْلَكِي
    tumlakī
    تُمْلَكْ
    tumlak
    تُمْلَكَا
    tumlakā
    تُمْلَكْنَ
    tumlakna
    يُمْلَكْنَ
    yumlakna

    Etymology 2.5

    [edit]

    Pronunciation

    [edit]

    Verb

    [edit]

    مَلَّكَ (mallaka) II (non-past يُمَلِّكُ (yumalliku), verbal noun تَمْلِيك (tamlīk))

    1. to make the owner
    2. to put in possession
    3. to transfer ownership, to assign, to make over, to convey
    4. to make king
    Conjugation
    [edit]
    Conjugation of مَلَّكَ (II, sound, full passive, verbal noun تَمْلِيك)
    verbal noun
    الْمَصْدَر
    تَمْلِيك
    tamlīk
    active participle
    اِسْم الْفَاعِل
    مُمَلِّك
    mumallik
    passive participle
    اِسْم الْمَفْعُول
    مُمَلَّك
    mumallak
    active voice
    الْفِعْل الْمَعْلُوم
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m مَلَّكْتُ
    mallaktu
    مَلَّكْتَ
    mallakta
    مَلَّكَ
    mallaka
    مَلَّكْتُمَا
    mallaktumā
    مَلَّكَا
    mallakā
    مَلَّكْنَا
    mallaknā
    مَلَّكْتُمْ
    mallaktum
    مَلَّكُوا
    mallakū
    f مَلَّكْتِ
    mallakti
    مَلَّكَتْ
    mallakat
    مَلَّكَتَا
    mallakatā
    مَلَّكْتُنَّ
    mallaktunna
    مَلَّكْنَ
    mallakna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أُمَلِّكُ
    ʔumalliku
    تُمَلِّكُ
    tumalliku
    يُمَلِّكُ
    yumalliku
    تُمَلِّكَانِ
    tumallikāni
    يُمَلِّكَانِ
    yumallikāni
    نُمَلِّكُ
    numalliku
    تُمَلِّكُونَ
    tumallikūna
    يُمَلِّكُونَ
    yumallikūna
    f تُمَلِّكِينَ
    tumallikīna
    تُمَلِّكُ
    tumalliku
    تُمَلِّكَانِ
    tumallikāni
    تُمَلِّكْنَ
    tumallikna
    يُمَلِّكْنَ
    yumallikna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أُمَلِّكَ
    ʔumallika
    تُمَلِّكَ
    tumallika
    يُمَلِّكَ
    yumallika
    تُمَلِّكَا
    tumallikā
    يُمَلِّكَا
    yumallikā
    نُمَلِّكَ
    numallika
    تُمَلِّكُوا
    tumallikū
    يُمَلِّكُوا
    yumallikū
    f تُمَلِّكِي
    tumallikī
    تُمَلِّكَ
    tumallika
    تُمَلِّكَا
    tumallikā
    تُمَلِّكْنَ
    tumallikna
    يُمَلِّكْنَ
    yumallikna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أُمَلِّكْ
    ʔumallik
    تُمَلِّكْ
    tumallik
    يُمَلِّكْ
    yumallik
    تُمَلِّكَا
    tumallikā
    يُمَلِّكَا
    yumallikā
    نُمَلِّكْ
    numallik
    تُمَلِّكُوا
    tumallikū
    يُمَلِّكُوا
    yumallikū
    f تُمَلِّكِي
    tumallikī
    تُمَلِّكْ
    tumallik
    تُمَلِّكَا
    tumallikā
    تُمَلِّكْنَ
    tumallikna
    يُمَلِّكْنَ
    yumallikna
    imperative
    الْأَمْر
    m مَلِّكْ
    mallik
    مَلِّكَا
    mallikā
    مَلِّكُوا
    mallikū
    f مَلِّكِي
    mallikī
    مَلِّكْنَ
    mallikna
    passive voice
    الْفِعْل الْمَجْهُول
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past (perfect) indicative
    الْمَاضِي
    m مُلِّكْتُ
    mulliktu
    مُلِّكْتَ
    mullikta
    مُلِّكَ
    mullika
    مُلِّكْتُمَا
    mulliktumā
    مُلِّكَا
    mullikā
    مُلِّكْنَا
    mulliknā
    مُلِّكْتُمْ
    mulliktum
    مُلِّكُوا
    mullikū
    f مُلِّكْتِ
    mullikti
    مُلِّكَتْ
    mullikat
    مُلِّكَتَا
    mullikatā
    مُلِّكْتُنَّ
    mulliktunna
    مُلِّكْنَ
    mullikna
    non-past (imperfect) indicative
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أُمَلَّكُ
    ʔumallaku
    تُمَلَّكُ
    tumallaku
    يُمَلَّكُ
    yumallaku
    تُمَلَّكَانِ
    tumallakāni
    يُمَلَّكَانِ
    yumallakāni
    نُمَلَّكُ
    numallaku
    تُمَلَّكُونَ
    tumallakūna
    يُمَلَّكُونَ
    yumallakūna
    f تُمَلَّكِينَ
    tumallakīna
    تُمَلَّكُ
    tumallaku
    تُمَلَّكَانِ
    tumallakāni
    تُمَلَّكْنَ
    tumallakna
    يُمَلَّكْنَ
    yumallakna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أُمَلَّكَ
    ʔumallaka
    تُمَلَّكَ
    tumallaka
    يُمَلَّكَ
    yumallaka
    تُمَلَّكَا
    tumallakā
    يُمَلَّكَا
    yumallakā
    نُمَلَّكَ
    numallaka
    تُمَلَّكُوا
    tumallakū
    يُمَلَّكُوا
    yumallakū
    f تُمَلَّكِي
    tumallakī
    تُمَلَّكَ
    tumallaka
    تُمَلَّكَا
    tumallakā
    تُمَلَّكْنَ
    tumallakna
    يُمَلَّكْنَ
    yumallakna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أُمَلَّكْ
    ʔumallak
    تُمَلَّكْ
    tumallak
    يُمَلَّكْ
    yumallak
    تُمَلَّكَا
    tumallakā
    يُمَلَّكَا
    yumallakā
    نُمَلَّكْ
    numallak
    تُمَلَّكُوا
    tumallakū
    يُمَلَّكُوا
    yumallakū
    f تُمَلَّكِي
    tumallakī
    تُمَلَّكْ
    tumallak
    تُمَلَّكَا
    tumallakā
    تُمَلَّكْنَ
    tumallakna
    يُمَلَّكْنَ
    yumallakna

    Etymology 2.6

    [edit]

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    مَلَك (malakm (plural مُلُك (muluk))

    1. possession, property
    2. food and water, resources; anything which regulates, maintains, or sustains; essentials, supplies, utilities
    3. foundation of ones existence
      1. agent or effective cause
    Declension
    [edit]
    Declension of noun مَلَك (malak)
    singular basic singular triptote
    indefinite definite construct
    informal مَلَك
    malak
    الْمَلَك
    al-malak
    مَلَك
    malak
    nominative مَلَكٌ
    malakun
    الْمَلَكُ
    al-malaku
    مَلَكُ
    malaku
    accusative مَلَكًا
    malakan
    الْمَلَكَ
    al-malaka
    مَلَكَ
    malaka
    genitive مَلَكٍ
    malakin
    الْمَلَكِ
    al-malaki
    مَلَكِ
    malaki
    dual indefinite definite construct
    informal مَلَكَيْن
    malakayn
    الْمَلَكَيْن
    al-malakayn
    مَلَكَيْ
    malakay
    nominative مَلَكَانِ
    malakāni
    الْمَلَكَانِ
    al-malakāni
    مَلَكَا
    malakā
    accusative مَلَكَيْنِ
    malakayni
    الْمَلَكَيْنِ
    al-malakayni
    مَلَكَيْ
    malakay
    genitive مَلَكَيْنِ
    malakayni
    الْمَلَكَيْنِ
    al-malakayni
    مَلَكَيْ
    malakay
    plural basic broken plural triptote
    indefinite definite construct
    informal مُلُك
    muluk
    الْمُلُك
    al-muluk
    مُلُك
    muluk
    nominative مُلُكٌ
    mulukun
    الْمُلُكُ
    al-muluku
    مُلُكُ
    muluku
    accusative مُلُكًا
    mulukan
    الْمُلُكَ
    al-muluka
    مُلُكَ
    muluka
    genitive مُلُكٍ
    mulukin
    الْمُلُكِ
    al-muluki
    مُلُكِ
    muluki

    Etymology 2.7

    [edit]

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    مَلْك (malkm

    1. verbal noun of مَلَكَ (malaka) (form I)
    Declension
    [edit]
    Declension of noun مَلْك (malk)
    singular basic singular triptote
    indefinite definite construct
    informal مَلْك
    malk
    الْمَلْك
    al-malk
    مَلْك
    malk
    nominative مَلْكٌ
    malkun
    الْمَلْكُ
    al-malku
    مَلْكُ
    malku
    accusative مَلْكًا
    malkan
    الْمَلْكَ
    al-malka
    مَلْكَ
    malka
    genitive مَلْكٍ
    malkin
    الْمَلْكِ
    al-malki
    مَلْكِ
    malki

    Etymology 2.8

    [edit]

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    مُلَّك (mullakm pl

    1. plural of مَالِك (mālik)

    Adjective

    [edit]

    مُلَّك (mullak)

    1. masculine plural of مَالِك (mālik)

    References

    [edit]
    • Dozy, Reinhart Pieter Anne (1881), “ملك”, in Supplément aux dictionnaires arabes[3] (in French), volume 2, Leiden: E. J. Brill, pages 613–614
    • Freytag, Georg (1837), “ملك”, in Lexicon arabico-latinum praesertim ex Djeuharii Firuzabadiique et aliorum Arabum operibus adhibitis Golii quoque et aliorum libris confectum[4] (in Latin), volume 4, Halle: C. A. Schwetschke, pages 208–209
    • van Putten, Marijn (2020), "Classical and Modern Standard Arabic", in Arabic and Contact-induced Change (eds. Manfredi and Lucas)
    • Wehr, Hans (1979), “ملك”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 4th edition, Ithaca, NY: Spoken Language Services, →ISBN, page 1081

    Ottoman Turkish

    [edit]
    ملك

    Etymology 1

    [edit]

      Borrowed from Arabic مَلَك (malak), variant of مَلْأَك (malʔak, angel).

      Noun

      [edit]

      ملك (melek) (definite accusative ملكی (meleği), plural ملائك (melâʼik) or ملائكه (melâʼike))

      1. (religion) angel, an incorporeal and holy messenger from a deity, traditionally depicted as a youthful, winged figure
        Synonym: فرشته (ferişte)
      Derived terms
      [edit]
      Descendants
      [edit]

      Further reading

      [edit]

      Etymology 2

      [edit]

        Borrowed from Arabic مَلِك (malik, king).

        Noun

        [edit]

        ملك (melik) (feminine ملكه (melike), definite accusative ملكی (meliği), plural ملوك (mülûk))

        1. king, sovereign, monarch, a man who heads a monarchy, the supreme ruler of his nation
          Synonyms: شاه (şâh), قرال (kral)
        2. (by extension) Lord, the Abrahamic deity worshipped by the Jewish, Christian and Islamic faiths
          Synonyms: الله (allâh), رب (rab)
        3. pirate, corsair, buccaneer, sea-robber, a criminal who plunders vessels at sea or port towns
          Synonym: قرصان (korsan)
        Derived terms
        [edit]
        Descendants
        [edit]

        Further reading

        [edit]

        Etymology 3

        [edit]

          Borrowed from Arabic مِلْك (milk, property).

          Noun

          [edit]

          ملك (milk, mülk) (plural املاك)

          1. possession, property
          2. sovereignty, dominion
          3. God's supreme sovereignty and dominion
          4. the whole creation, as the domain of God
          Descendants
          [edit]

          Etymology 4

          [edit]

          See the etymology of the corresponding lemma form.

          Noun

          [edit]

          ملك (müllek)

          1. plural of مالك

          South Levantine Arabic

          [edit]

          Etymology 1

          [edit]

          From Arabic مَلَكَ (malaka).

          Pronunciation

          [edit]
          • IPA(key): /ma.lak/, [ˈma.lak]
          • Audio (al-Lidd):(file)

          Verb

          [edit]

          ملك (malak) I (present بملك (bimlik))

          1. to own
          2. to control
          Conjugation
          [edit]
          Conjugation of ملك
          singular plural
          1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
          past m ملكت (malakt) ملكت (malakt) ملك (malak) ملكنا (malakna) ملكتو (malaktu) ملكو (malaku)
          f ملكتي (malakti) ملكت (malkat)
          present m بملك (bamlik) بتملك (btimlik) بملك (bimlik) منملك (mnimlik) بتملكو (btimliku) بملكو (bimliku)
          f بتملكي (btimliki) بتملك (btimlik)
          subjunctive m أملك (ʔamlik) تملك (timlik) يملك (yimlik) نملك (nimlik) تملكو (timliku) يملكو (yimliku)
          f تملكي (timliki) تملك (timlik)
          imperative m املك (imlik) املكو (imliku)
          f املكي (imliki)

          Etymology 2

          [edit]

          From Arabic مَلِك (malik).

          Pronunciation

          [edit]

          Noun

          [edit]

          ملك (malikm (plural ملوك (mlūk), feminine ملكة (malike))

          1. king
          See also
          [edit]
          Chess pieces in South Levantine Arabic · قطع الشطرنج (ʔuṭaʕ iš-šaṭranj) (layout · text)
          ♚ ♛ ♜ ♝ ♞ ♟
          ملك (malik) ملكة (malike) قلعة (ʔalʕa) وزير (wazīr) حصان (ḥsān) جندي (jundi)